Spoken Poetry Kabataan Para Sa Bayan Novels & Stories

Paalala Isang paalala mula sa inosenteng manunulat, ang kabanatang ito ay hindi angkop sa mga bata kaya't kung maari ay inyo itong laktawan. Ngunit kung kayo'y sadyang makulit at mahilig, aba't arat na mga inosentes! Basta palagi lamang tandaan na ang mga binabasa ay huwag gawin in reality kapag bata ka pa. Matutung ilagay sa lugar ang libog upang hindi masira ang inyong kinabukasan dahil ang kabataan ay ang? Sabay-sabay, "Ay ang pag-asa ng bayan." Iyon lamang. Magandang gabi and enjoy reading.

I guzzle again on the wine I'm holding and cursed hard when I heard the intro of the song. "Godd*mn it!" I hissed when the song starts, it's lyrics is hitting me hard. (Kakayanin Kaya By Maymay Entrata now playing) "Natulala nang makita kang may kasamang iba at sa aking puso ay may kaba" the heck. "Nagtataka kung saan nga ba nagkamali o nagkulang ba? Ano nga ba'ng meron siya?" I chuckled, malamang walang problema sa matres no'n, magkaka-anak na nga sila e.

Nagkanda buhol buhol na rin ang mga salita pero pinipilit nya pa ring mag salita. Namumula na ang mata nilang dalawa dahil patuloy lang na nag lalandas ang kanilang luha na parang walang katapusan. Pagod na ang mata nila pero ayaw pa rin talagang tumigil ng mga luha. "Si-sinuntok nya ako kanina... Tinanong nya ako. Tinanong nya ako kung bakit hindi ko sya hinana-p... Hinanap ko kayo, ilang taon... Ilang taon ko kayong hinanap... pero Mahal ko, baki-t?... ginawa ko naman lahat ng aking makakaya para hanapin kayo... noong hindi ko na kayo hinahanap, inilapit kayo sa akin ng puong may kapal... ngayon na nahahawakan ko na kayo, pwede ko nang hagkan, parang nilalayo kayo muli simula ng malaman ko

sunod-sunod nila sabi. "Woi! Ang babata niyo pa, ha. 'Tong mga 'to!" saway niya sa mga batang nanunukso. "Sabayan niyo na lang akong kumanta habang naliligo tayo sa ulan, okay ba?" agad namang tumango ang mga ito. "Opo! Sige po, Ate… Kanta po kayo!" Song Title : ULAN By RIVERMAYA Kada kumakanta siya ay hindi ko mapigilang mapatulala. Hindi siya kilala ng isip ko pero ang puso parang kilalang-kilala siya.

Kailangan niyang ipakita na deserve niyang mapabilang sa cast. “Nalalagas ang mga bulaklak pagtapos ng kanilang panahon, tila natuyong alaala na hinihipan ng hangin. Lilipad ang mga talulot, na parang pira-pirasong mga luha, pinupuno ang kalangitan ng dati nilang ganda…” Phoebe's brows furrowed slightly, her eyes filled with tears, but the tears didn't fall. They just welled up in her eyes. Her small, diamond-shaped lips slowly recited the poem. Siya mismo ang lumikha noong kabataan niya.

Thalia’s Point of view “Sadyang ang buhay ay kay hirap unawain Walang hanggang kasiyahan Kaakibat ay kalungkutan Pangakong binitiwan Katumbas ay pag-asa Ngunit matamis na salita nagdulot ng matinding kapighatian Bakit kailangan na ako’y paasahin Kung iyong salita ay di kayang panindigan?”

🎵 Dahil wala ring mangyayari, tayo'y walang mapapala 🎵 Wag mong pigilan ang pagbuhos ng ulan, 🎵 May panahon para maging hari 🎵 May panahon para madapa, 🎵 Dahil ang buhay natin ay sadyang ganyan 🎵 Umaaraw umuulan. 🎵 Umaaraw umuulan. 🎵 Ang buhay ay sadyang ganyan, 🎵 Umaaraw umuulan. 🎵 Sa buong tugtog nila, makailang beses ko atang nahuli si Kristoff na nakatingin sa akin. I don't know but, the thought of it makes my heart melt and maybe this is what they call 'a butterfly in the stomach?' Wew!

*insert song for this part ~ Bulong by December Avenue 🎶"Hindi masabi ang nararamdaman Hindi makalapit Sadyang nanginginig na lang Mga kamay na sabik sa piling mo Ang iyong matang walang mintis Sa pagtigil ng aking mundo."🎶

Pero mas maganda sana ang pakiramdam ko kung napanood ako ni mommy. Sunod na ang mga contestant ng spoken word poetry at una si Delancy kaya nasa stage na siya ngayon. Habang ako naman ay nandito sa gilid at nakaabang sa tatlong araw niyang pinractice. Kung ikaw ay akin Kung ikaw ay akin, singtamis ng pulot ang bawat araw May kilig at lambing na kailanma'y hindi papanaw Ang bawat gising na malamig, ay pupunan ng kape sa umaga

Nang may isang lalaki na pumasok naka barong panga “katulad ng mga alon sa dagat ay hindi kumukupas ang pag-ibig ko saiyo, aking irog ko ay sagutin mo ako. Katulad ng ibon sa himpapawid hindi titigil ang pagkumpas ng aking pakpak para ikaw lamang ay mapuntahan at aking masilaya--” "Tigil" sigaw ko at tumigil nmn siya habang nakatingin sakin "Ano kaba? nanliligaw kaba? Kung hinahanap mo nililigawan mo wala dito!!!, hindi poetry competition ang pinuntahan mo hah! Kundi entertainment kundi kanta at sayaw pati pag arte hinahanap namin hindi yung lintik na mag tula² ka dyan." inis Kong sabi