Spoken Word Poetry Tagalog Novels & Stories

Pero imbes na makinig ay isang nakakabinging sampal ang pinadapo ni Prinsepe Wayne sa pisngi niya nang lumabas itong muli sa karawahe para lapitan siya. "Isa ka lang alipin at hindi ka karapat-dapat sa awa ko! Malakas ang loob mo na hindi tumayo agad kanina matapos kitang tawagin. Mahina ang tuhod mo? Ngayon ay magiging malakas na iyan sa gagawin mo!" Pagsigaw ng prinsepe habang nakakulong ang mukha niya sa marahas na pagkakahawak nito. "Kung gusto mo pang mabuhay ay huwag kang reklamador!" Itinulak na nito palayo rito ang mukha niya saka ito tumayo at bumalik na sa karawahe.

I remember how simple and happy my life with my Mom, I am not expecting this would happen to us. Nangilid ang aking luha sa isiping gagawa ako ng masama sa walang kamalay malay na lalaki, but for my mother's freedom... gagawin ko. Hindi ko alam paano ako makikipagsapalaran sa mga mayayaman, panigurado rin ay kailangan kong magsalita ng Ingles sakanila. Napatingin ako sa ganda ng paligid, it looks peaceful and relaxing. Makikita mo ang lupain ng De Marquez at ang dagat na malapit sa maraming puno na pagmamay-ari rin nila. Laking pasasalamat ko na mayroon paring magandang tambayan sa Mansion at dito nga sa terrace ng kuwarto.

Kasi sa mga napapanood ko at nababasa gano'n ang symptoms pero pwede ring gutom lang. Hayst! Bahala na si Spiderman. At 'yong about sa tagalog ng sperm nahihiya ako sa kanila nakailang ulit ko pa namang binanggit ang salitang 'yon. Hindi ko naman kasi alam na ang tagalog pala ng sperm ay t***d. Sanay kasi akong kinakausap ako ng mga taga do'n sa amin na direct or specific words ang ginagamit. Sa susunod talaga 'pag nakaamoy ako ng langsa hindi na lang ako magta-talk. Pinapahiya ko lang ang sarili ko eh.

sumandal ito at huminga ng malalim. "You are strong like a bull, Dad. Tinamaan ka lang ng trangkaso nung nakaraan kaya para kang nanghihina, nataon pa na namatay si tito Gabo. " sabi ni Miguel na naiiling sa kadramahan ng ama. Ganoon na talaga ata pag tumatanda, nagiging malurit at makulit.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

I stood at the podium, facing a sea of eager faces nang tawagin na ako ni Levi para mag speech at ipangampanya sila ng mga kasamahan niya. Ngayon ay sa City lamang kami mangangampanya, bukas ay sa iba't-ibang baranggay at lugar na. Araw-araw ay isa o dalawang baranggay ang pupuntahan namin. The sun was setting, casting a warm glow over the crowd gathered in the town square. The air was filled with anticipation and excitement as I began my speech. "I stand before you today not as just a girl from this town, but as a voice for change, a beacon of hope," My voice echoed passionately. "I believe in Mayor Levi. I believe in his vision for our city, and I believe that together, we can make a diffe

Nang may isang lalaki na pumasok naka barong panga “katulad ng mga alon sa dagat ay hindi kumukupas ang pag-ibig ko saiyo, aking irog ko ay sagutin mo ako. Katulad ng ibon sa himpapawid hindi titigil ang pagkumpas ng aking pakpak para ikaw lamang ay mapuntahan at aking masilaya--” "Tigil" sigaw ko at tumigil nmn siya habang nakatingin sakin "Ano kaba? nanliligaw kaba? Kung hinahanap mo nililigawan mo wala dito!!!, hindi poetry competition ang pinuntahan mo hah! Kundi entertainment kundi kanta at sayaw pati pag arte hinahanap namin hindi yung lintik na mag tula² ka dyan." inis Kong sabi

Para tuloy itong matandang naitampal ang isang palad sa noo samantalang ang isang palad ay nasa baywang! Nagkatinginan tuloy silang magtiyuhin. Hindi lang nila alam kung may nakarinig sa pahayag nito dahil maingay ang paligid. Kung may tumatak man sa isipan nila ay may pangarap na ito. Ang pag-aralan ang magsalita ng Tagalog ang isinuhestiyon ni Enrico ngunit ang pangarap naman ang ipinahayag. Ganoon pa man ay dinala ito ni Enrico sa kinaroroonan ng abuelong si Senyor Fernando. After sometimes...

Wala sanang makakilala sa ‘kin. "Tila nagkita na tayo," sabi ng isang Prayle na mas maliit kay Padre Roque at may kaunti pang buhok. Slang pa siya magsalita ng Tagalog at sa tingin ko'y purong Kastila siya. "Nagpunta ka na ba sa bayan ng Salvacion?" tanong niya pa. Kinakabahan na ako. "Hindi pa po," sagot ko at ang lakas na ng heartbeat ko kahit na nakakarelax ang music sa paligid namin. Narinig din naming nagpalakpakan ang mga tao pero mukhang may sarili kaming mundo rito.

Lumaki ang mga mata ko dahil sa sinabi niya. "Oo, nakakaintindi at nakakapagsalita ako ng wikang Tagalog," tuloy niya. Nagulat ako dahil hindi mo mawari na isa siyang purong Espanyol dahil magaling siya magtagalog. Napasinghap ako, "Ang galing mong magtagalog. Saan mo yan natuto?"