Romans & histoires Spring Locks

Halos baliktarin ko pa ang bag ko 'yon pala ay nasa bulsa ko lang. Nilabas ko ang binigay ni Ross saakin na spare key kung sakaling naka lock ang pinto para mag karoon daw ako ng access kung kailan ko gusto. Madalas daw kasi ay ni l-lock nya ito para walang makapasok.

“Nagpadala na po ako ng mga tauhan sa lugar niyo para mag empake ng mga gamit niyo para dalhin po ang mga ito sa Landry Mansion.” Pagkatapos, naglabas siya ng isang pares ng mga susi sa bulsa niya at nagpatuloy siya, “Ito po ang mga susi para sa harapang pintuan. Ang lahat po ng mga pinto ay nakakandado gamit ang fingerprint lock, pero dahil ang fingerprint niyo po ay hindi pa narerecord sa system, hindi po kayo makakapasok ng wala kayong susi. Kaya po, binibigyan ko po muna kayo ng susi sa ngayon para makauwi po kayo.”

Si Mateo ang may hawak ng mga susi, sinusubukan niyang hanapin kung alin doon ang papasok sa lock. "Teka lang, Maria. Parang lumaki na 'yung kalawang dito, ayaw pumasok nung susi," reklamo ni Mateo habang pinupuwersa ang lock. "Wala ka bang WD-40 dyan, Iñigo?" tanong ko habang pinapagpagan ang mga agiw sa may pintuan. "Andito sa truck, wait," sagot ni Iñigo. Mabilis siyang bumalik bitbit ang lubricant at ini-spray ito sa loob ng lock. "Try it again, Mateo. Dahan-dahan lang."

[“Kung may susi man ang safe na ‘yan, malamang itinago nang mabuti ni Razon. Imposibleng iwan niya ang susi sa mismong silid kung nasaan ang safe.” Napabuntong hininga si Jacob. Namewang siya habang nakatitig pa rin sa safe. “Paano ko ito bubuksan? Isang keycode na lang at mag-ta-time delay lock na ito.” Kinagat niya ang kaniyang labi. “Jett…” [“Oh?”] “Search mo nga kung ano pa ang ibang features ng digital lock safe,” utos niya habang iniisip pa rin kung paano niya ito mabubuksan.

MARIAN Gulat na gulat ako habang nakatayo sa harap ng malaking double doors ng aking silid dahil nang subukan kong buksan ang pinto gamit ang aking nanginginig na mga kamay ay napansin kong naka-lock ito mula sa labas at kahit anong pilit kong pag-ikot sa mamahaling door knob ay ayaw nitong magbukas. I tried pushing my whole weight against the heavy wood, trying to break the electronic lock, pero wala talagang nangyayari dahil mukhang sadyang pinatay ang access code ng kuwarto ko mula sa central security office ng mansiyon. Sobra na akong nagpapanic dahil bitbit ko na ang aking malaking shoulder bag na naglalaman ng milyun-milyong halaga ng mga ninakaw kong alahas at cash, completely ready t

Tumingin si Jay sa bahagyang lumang kahon, ang kaniyang mga mata ay napapatingin sa kandado nito. Ang combination lock ay ginamit ang pinaka-magandang encryption technology na ginawa tatlumpung taon na ang nakalipas, kaya malamang ay mayroong kagulat-gulat na sikretong nakatago sa loob ng kahon. “Buksan mo.”

May mekanismo ito sa loob. Luminga ako sa paligid ng pinto, hinanap ang anumang maaaring magamit para mabuksan ito. Hinagod ko ang gilid ng knob, ang pagitan ng frame—at doon, sa isang maliit na siwang sa itaas, nakita ko ang isang manipis na lever. Isang panic lock. Pumikit ako, huminga nang malalim, at dahan-dahang inabot ang lever.

Sa loob ng gusali, maraming malalaking mga kulungan at mga gate na gawa sa matitibay na bakal. Hindi rin ordinaryo ang locking system ng establisyemento, kombinasyon ito ng mechanical lock, fingerprint lock, at isang remote electromagnetic lock. Sa tulong ng tatlong locking systems na ito, napakahigpit ng depensa ng lugar sa loob. Sa madaling salita, kahit pa isang mabangis na aso o isang bayolenteng martial artist ang nakakulong sa loob, wala silang tsansang tumakas sa impyernong ito!

Hindi sila nagmamadali. Sigurado sila. Natagpuan ni Nathan ang panel. Isang maliit na metal cover na halos hindi mapapansin kung hindi mo alam kung saan titingin. Tinanggal niya ito gamit ang bare hands. “Got it.” Sa loob ay may lumang locking mechanism. Hindi ito biometric. Hindi ito digital. Mechanical. “Step back,” sabi niya. Isang malakas na pwersa ang ginamit niya upang pilitin ang lock.

"Bakit ba ang bait-bait mo sakin?" Vincent stilled for a moment pagkatapos ay umiling. "I just like helping you…That's all." Tumango siya pagkatapos ay napadako ang tingin niya sa napakaraming padlocks na naroon. "We should put ours together then we'll throw the keys to make it effective," anito. Hinila siya nito sa isang sulok at kinuha ang kanyang padlock. "Kailan ba talagang magkalingkis yung mga padlocks natin?" Nakaangat ang kilay niyang tanong. "Wag mong silipin yung sinulat ko ha," paalala pa niya.