Ssg Campaign Speech Novels & Stories

“Magpapatawag ka ng press conference sa loob ng dalawang oras. Magiging face ka ng pagbabago. Dapat makita ng mundo na ang leader ay nakatayo at nagpapaliwanag, hindi nagtatago. Iiwan ko ang tracing kay Yurik. Ang priority natin ay ang public trust.” “Two hours? Wala akong script,” sabi niya. Ngumiti ako. Ang challenge na ito ay nagpapatunay sa talino niya at sa tiwala namin. “Ang script mo ay ang katotohanan. Ang script mo ay ang pangako mo sa akin—na lilinisin natin ang imperyo. Magsasalita ka hindi bilang CEO, kundi bilang asawa ko, na ipinapangako na ang future ng Pamilya ay malinis at ethical.”

Lakas maka kuya kim, ang loka loka. Inismiran ko pa muna ito, bago tinalikuran, dahil hindi ko na ma take ang pagiging abno niya. Sakto namang pagharap ko sa harapan, ay siya namang magsisimula ang announcement. "Good afternoon, to our beloved teachers and to my fellow students. Im here to remind you, kung ano ang magaganap this coming end of the month. I know, na aware naman kayo kung ano ito hindi po ba?."- panimula ng aming SSG president.

Alam kong galit siya. Pagkarating namin, agad kaming inasikaso. Kailangan naming makipag-usap sa mga bisita, makipag-smile, at mag-pose para sa pictures. “Smile ka naman, Natasha. Wedding niyo oh!” biro ng isang kamag-anak. Napilitan akong tumawa. “Oo naman po.”

******************************************** Isang nakangiting Martin ang bumungad sa kanya pagpasok niya ng SSG Office. 'Hays, buti pa ang isang 'to walang ka stress stress sa buhay.' Mukha itong fresh na fresh sa kabila ng abala sila para sa liquidation at pag kukumpleto ng mga accomplishment reports ng SSG para sa kasalukuyang school year.

May sala doon, may kusina, may mga kwarto syempre, at may kaniya-kaniyang banyo ang kwarto. Kami ang nagpagawa nito ng mabuo ang SSG. Kami ang kauna-unahang SSG dito isang taon ng dumating kami. Doon nabuo ang SSG, kasama namin si Lance, ang pinsan ni Leader. Siya ang Auditor, kaso dalawang taon na mula ng lumipat siya. Ang alam ko babalik na sana siya dito pero ‘di natuloy, malay ko dun.

sagot ni Hades nang walang halong emosyon, parang sinasabi lang ang katotohanan nang walang ibang kahulugan. Pero bago matapos ang kanyang sasabihin, idinagdag niya nang mahina pero malinaw: “At huwag nating kalimutan, ang kanyang mga gawain ay pribado sa pagitan niya at ng kumpanya. Walang ibang dapat makialam sa kung paano ko pinamamahalaan ang aking mga tauhan.”

magalang kong wika dito. “Tama ka hija, icancel mo muna ang lahat ng pangangampanya ko..” utos nito pero agad kong hinila ang kamay ni Sir Val para lumingon sa akin. “What?” Mahinahon nitong tanong. Pinayuko ko ito at agad naman nitong ginawa. “Sabihin mo sa uncle mo na huwag niyang itigil ang kampanya dahil mas lalo siyang mag mumukhang guilty. Mas maganda parin na ipakita na hindi siya apektado..” bulong ko dito.

Hindi ito sumagot ng anumang kataga hanggang sa maka-rinig kami ng tinig sa speaker. "This is Eduard Sentille, the SSG President. I want you all to gather here at the gym. I have something to announce myself and you will be given only five minutes." Ano namang pakulo 'to? Tss. Nag-simula na kaming maglakad patungo doon. At nasaksihan ko naman s'ya sa may isang lamesa na nakatayo, may hawak na mike at isang papel.

She is not even answering her phone. I walked to the stage. Nagsimula na akong nagbigay ng speech at pasasalamat sa matindi at mainit na pagtanggap ng mga pinoy sa FCR Inc. Medyo naging mahaba din ang naging speech ko bago pa sinimulan ng emcee ang pagpapakilala sa mga naunang sasakyan.

ako pala ang bida ng kwentong ito. “Sobrang init ng campaign ninyong dalawa noon. Walang personalan na siraan, pero pareho kayong napakacompetitive at ayaw magpatalo. Kapag may speech o plataporma si Conor sa gym... kinabukasan, may mas maganda at mas matalinong rebuttal ka. Kapag may project siyang iminumungkahi para sa mga seniors... may mas creative at mas kapaki-pakinabang kang proposal na ilalatag. Kahit kaming mga teachers noon... nahirapan talagang pumili kung sino ang dapat tumakbo.”