Novel & Cerita Ssg Representative Speech

Hindi ito sumagot ng anumang kataga hanggang sa maka-rinig kami ng tinig sa speaker. "This is Eduard Sentille, the SSG President. I want you all to gather here at the gym. I have something to announce myself and you will be given only five minutes." Ano namang pakulo 'to? Tss. Nag-simula na kaming maglakad patungo doon. At nasaksihan ko naman s'ya sa may isang lamesa na nakatayo, may hawak na mike at isang papel.

Ipaalam niya kung saan ito lulugar. At dapat lang na tumupad siya sa usapan namin. Prove that he really has changed. “Easy, I didn't come here to cause trouble. I'm here because my Dad sent me as the representative of our company. You know, we have a new project. So, whether you like it or not, you can't do anything about it, you will see me here.”

dagdag niya, “my boss won’t be able to attend today’s meeting due to an urgent personal matter. However, I am fully authorized to discuss all preliminary terms and proposals on his behalf.” May bahagyang disappointment sa paligid, pero walang nagreklamo. Alam ng lahat na kung sino man ang lalaking ito, hindi siya basta representative lang. “Please,” sabi ko, calm but firm. “Have a seat, Mr. Bennett.” Umupo siya sa tapat ko. At doon ko mas lalo siyang pinagmasdan.

"Bakit nandito ka pa,ano'ng oras ka na naman makakauwi? It's dangerous to stay up late. Umuwi ka na,grounded ka diba?" "Paano mo nalamang grounded ako? May pa-detective ka diyan ah. Tsaka wala kang paki,tutal hindi mo naman ako kaibigan diba,so hindi ka dapat mag-alala." nahihirapan pa ako magsalita niyan dahil feeling ko barado na ang ilong ko dahil sa pag-iyak ko. Bumuntong-hininga muna siya bago nagsalita."Remember that I am the vice president of SSC. You are our responsibility,hindi namin kayo pwedeng pabayaan kaya please umuwi ka na."

Nag-dismiss na ang meeting namin at umuwi na rin ako, nag-prepare na ako ng mga kakailanganin bukas para sa campaign at nakaayos na rin ang mga paperworks na ipapasa bukas. Nandito na ako sa meeting place namin at naghihintay na ako sa mga kasamahan ko, ilang minuto lang ay dumating na sila isa-isa. Nagsimula na ako mag-discuss at tinanong ko sila kong ano ang mga speech na inihanda nila. “Good afternoon. I, Krim Swiss running for vice president of the Business Administration department club. I hope that you'll put your trust on me as well as my co-member,”

"Just about the upcoming event ng School. You know, Christmas Party." Patay malisya kong sabi. Inaral ko na kanina ang sasabihin kong palusot sa kaniya sakaling tanungin niya ako kung bakit parang interesado ako sa kay James. Nakita ko ang pagtaging ng panga niya. "Ask me about it, Sun. I'm the SSC President."

I straightened my posture, took another deep breath, and began my speech, my voice steady despite the whirlwind of emotions swirling inside me. “Magandang araw po sa inyong lahat,” I began, trying to keep my tone calm but filled with sincerity. “I am truly honored to be standing before you today, representing all the scholars here in our school. The road to get here was not easy, but it was made possible because of the support we receive, not only from our families but also from people like Mr. Cojuangco, who believe in the power of education to change lives."

At umalis siya na parang may deadline sa buhay. Napailing ako. “Sir, you’re scaring everyone.” “Good,” sagot niya. “Why good?” “Because then they’ll stay away from you.” Napabuntong-hininga ako. “Sir, hindi po ako endangered species.” Tahimik siya sandali, tapos marahang nagsalita. “But you’re mine to protect.” Napatigil ako sa pagkain. “Sir… hindi ako pag-aari ng kahit sino. Tumingin siya sa akin, mas kalmado na ang expression.

lumunok muna ito bago uminom ng tubig at nagsalita na tila buo ang kumpiyansa sa sarili. "Excuse me, sinong nagpahintulot sa iyo na ideklarang magkaibigan na tayo, ha, pinatuloy kita sa pamamahay ko dahil nga sa paghatid ng nawawala kong parcel, hanggang doon lang iyon, kaya mister puwede ka ng umalis," may pinaliad niyang sabi at akma ng tatayo ngunit agad nitong nahagip ang kanyang siko kaya't napabalik siya ng upo.

"Paxton Llanes."- biglang nanginig ang tuhod ko sa pangalan nya, bwesit bibigay pa ata ako. "Nice to meet you gentlemen, you may seat. I'm Kseniya Castro the SSG President, together with my VP Lemuel Sabandal and My Secretary Claire Fajardo. I did request your presence because of this incident. Someone tip me that this three student, binubogbog nila ang isa sa mga Senior student namin and binabastos ang isa ding Senior Student na babae."- sabi ko.