Stairs Quotes Novels & Stories

Hinabol pa niya ang labi nitong palayo dahil tangay na tangay na siyang talaga. Pilyo nitong nginitian si Stacey dahil sa inakto nito. Pero inirapan ni Stacey ang nobyo nang makabawi sa sarili. Sakto namang tumunog ang elevator hudyat na nakarating na sila ng fiftieth floor, kung saan naroon ang opisina nito. " Let's go, sweetheart." Humawak ito sa bewang niya at kamay para alalayan siyang makalabas ng elevator.

Kailangan pa bang ipamukha sa akin ni Raq iyong totoo? “Hindi ka ba natatakot Rekdi, baka mamaya niyan ay mauwi sa wala itong pinaplano mong proposal. Baka dadayo pa tayong lahat sa Batangas pagkatapos ay sasama lang ang loob mo at masasaktan ka lang sa huli. Kaya mo bang marinig na hindi ang magiging sagot sa iyo ni Stacy?”

That’s all of it and they went to their room. Time for their shower time and a steamy passionate night again. IZAAC INSTRUCTED STACEY TO WAIT FOR HIM IN THE LOBBY AREA OF THE COMPANY BUILDING. Wala na siyang paki sa sasabihin ng iba kung mapag-isipan man sila ng masama. Ayaw niyang paghintayin pa palagi sa may coffee shop ang kasintahan at minsan ginagabi na sila. It’s for her safety as well that he thinks of.

“Paano ka nakakasiguro na ang babaeng si Charlotte ay nandito, Mr. Jones?” Habang nakaupo siya ng mas komportable sa sofa at tumingin siya sa lahat, muling ngumisi si Quentin. “Sasabihin ko ulit ito: wala kaming kulungan na puno ng dekorasyon dito, at wala kaming malaking kama at mga pasilidad dito. Bukod pa dito, sumusunod sa batas ang pamilya Quinn at hindi kami nagtatago ng isang kriminal na si Charlotte.”

"Let’s show them who the real queens of this club are." Matapos magpalakasan ng loob, binuksan na ng driver ang p***o ng kanilang SUV. Isa-isang bumaba ang magkakaibigan, agad na umaakit ng atensyon mula sa mga taong nakapila sa labas. Mila led the pack, her chin held high and her high heels clicking sharply against the concrete pavement. The heavy security guards at the exclusive VIP door immediately straightened up the moment they recognized Stacey.

Ito ang kailangan niyapara itago ang katauhan. Tahimik niyang tinahak ang service stairs. Ang Room 702 ay nasa dulo ng isang pasilyong tanging mga VIP lang ang pinapapasok. Sa bawat hakbang, nararamdaman niya ang bigat ng kaniyang baril sa kaniyang bewang. Ayon kay Sterling, ang silid na iyon ay hindi nakatala sa system ng ospital. Isang ghost room para sa isang maimpluwensyang tao.

Mabilis akong napiling sa huling naisip ko 'Sam trabaho lang ang ipinunta mo dito' *** Maaga akong nagising kinabukasan ganon din si Stacey dahil ngayon din namin sisimulan ang pinakamalaking kwarto sa bahay pati na ang pangatlong palapag Pagpunta namin doon, agad naman namin sinimulan ang dapat gawin Mabilis din na idiniliver ang mga furnitures na binili ko kahapon

Sabagay, wala rin naman akong mapapala sa pagrereklamo ko ngayon dahil nandito na rin naman na kami. Nilibot ko ang aking paningin at napansin kong paakyat na pala kami sa isang spiral staircase. Kaming dalawa lang ni Quisha ang paakyat sa hagdan na ito habang ang dalawa niyang bantay ay naiwan sa ibaba ng hagdanan. Lookout ata to avoid getting caught.

Napatingin siya sa likod ng lalaki kung kaya’t dali-dali siyang tumakbo ng tahimik upang makasunod dito. “Wag kang mahiya—oh, anajan kana pala.” Napayuko si Stella dahil sa biglang paglingon ng lalaki at napahinto siya sa sa pag-akyat sa hagdan. Mayroong tatlong hakbang ng hagdan paakyat sa pinakang silong ng bahay, sa terrace pagkatapos ay ang pinakang pintuan na papasok sa loob. Gawa sa kahoy ang bahay at sobrang kinis ng sahig, ‘yun ang unang napansin ni stella.

Makalipas ang ilang minuto, nasa elevator na siya ng condo. Tahimik ang hallway ng condo, pero may bigat sa bawat hakbang. Pero pagdating nila sa unit… narinig nila ang mahinang iyak. Yumaka psi Stacey sa kanya ng pumasok siya. At bumungad ang eksena na parang bangungot. Isang kwarto. Pader na puno ng larawan ni Rafael, old magazine clippings, screenshots, printed photos, candid shots. May red strings pa sa iba, parang crime board.