Stairs Sayings Novels & Stories

dagdag pa niya, sabay tungga sa wine. Hindi ko na mabilang kung ilang ulit siyang nagsalita na parang tinutusok ang pagkatao ko. Bawat toast niya, may patama. Bawat salita niya, parang kutsilyo. “To people who stay faithful, kahit maraming tukso. Kasi hindi sila mahina. Hindi sila madaling bumigay.” “To wives who deserve their title—not just the ring, but the respect.”

Siguro naman ay hindi s'ya tatawag kapag gabing-gabi na. 3. Stay by my side. You're my assistant so you have to. Gets ko naman. Hindi naman siguro ito double meaning— what the hell, Lauren, syempre naman! 4. No lame excuses. I won't buy that. 5. No invading each other's privacy.

Reklamo na sabi ni Xian dahil inilagay niya sandali ang damit sa higaan bago ilagay sa cabinet. “Ang oc mo naman Xian! Ilang araw lang tayo dito oh,” irap na sabi ni Stacy dito. “Di ka pa nasanay jan, pati nga ako sinusuway kanina ko pa nagugulo ang higaan,” sabi ni Gelo at lumumbaba sa higaan.

I didn't know, but how she delivered those sentences sent a shiver down my spine. "Kung maaari ay huwag kang pumili ng kahit sino sa kanila," nilingon ko si Stacey na nagsasalita habang pinaglalaruan ang alak sa kanyang baso. "Hangga't maaari ay piliin mo ang sarili mo." It was a simple word, but it had a great impact on me. Their words stayed in my mind for an hour even after we drank the five bottles of soju. Hindi naman kami masyadong nag-inom nang malala dahil may mga trabaho pa kami bukas.

Noong una, nanigas si Stacy, pero tumawa siya at sinabi, “Oo, kaya nandito ka bilang intern at hindi ka management trainee. Haha. Pakiusap, huwag ka ng magpa hard to get.” “Hulaan ko, sa tingin mo ikaw ang “queen bee” ng opisina, tama? Well, ikaw na babaeng dikit ng dikit, ay mas nararapat kang tawagin na langaw na nakakainis!” ipinakita ni Taylor ang middle finger niya at sinabi, “Tigilan mo na ko!” Pumunta si Taylor sa 30th floor, kung nasaan ang storage room. Mabuti na lang, si babaeng dikit ng dikit ay nakaintindi din ng insulto kahit na makapal ang mukha niya.

sabay-sabay na bati ng mga ito sa amin at 'di ko naman mapigilan ang sarili kong medyo mapahagikgik. Ano raw? Master at Lady? Nasa modern century na tayo mga dzai! O baka hindi lang talaga ako sanay na may gumagamit pa rin ng term na ganoon kahit pa ganito sila kayaman. "Sabihin mo sa mga servants niyo h'wag nang lady o master ang itawag sa atin nakakaluma kayang pakinggan," bulong ko kay Stefan habang tuloy-tuloy kami sa paglalakad patungong living room.

Parang alam ko na ang dapat na susunod na sabihin. “What?! They’re nothing compared to you. You’re an angel, hindi nila maaabot ang langit kasi tao lang sila. Don’t be discouraged. Hindi ba, Stacy?” Tanong ko kay Stacy na tumango lang ng ilang beses. “Hahaha! Don’t be like that, you’re exaggerating. Hindi ako anghel, ano ka ba.” Nahihiyang sabi niya sa akin. Ugghhh! Kailangan kong bisitahin ang comfort room mamaya.

Sabay kalabit ni Staffi sa akin habang seryoso nitong kinikilatis ako. “Staffi, hindi ka pa nga nakaka inom ng beer ay lasing ka na agad? Kung ano-ano na lang kasi iyang pumapasok sa isip mo na nilalabas mo naman dyan sa bibig mo. Minsan nga isipin mo muna ng mabuti bago ka magsalita. Pektusan kita dyan eh!"Kako at akmang pipingotin ko na ang tenga niya. “Aray ko besh! Masakit.”Sabay tawa ng malakas naman ni Staffi. Sakto din naman na dumating na ang order namin.

Hindi na niya pinansin pa si Stacey at naglakad na lang palayo. "So totoo nga ang sinabi sa akin ni Bella. You can't do it because it won't get hard," natatawang saad ni Stacey dahilan para mahinto muli sa paglalakad si Kiba. Pumihit ito paharap sa kanya. Matalim ang mga mata nitong nakatingin kay Stacey at bahagyang nagtagis ang mga bagang nito. Tila mali yata ang napiling salita ni Stacey. Sa lahat ng pwede niyang sabihin e bakit iyon pa? Bakit ang pinakamalaking insecurity pa nito ang napili niya?

Ang silid, na dating puno ng mga pangarap at mga plano, ngayon ay tila naging isang libingan ng kanilang mga kasinungalingan. "Kung sana lang, Pa," napagod na wika ni Stephan habang ipinagpapatuloy ang pagpapakpak ng isang maleta, "kung sana lang, hindi ko pinansin ang mga sinabi mo... Kung sana lang..."