Stairs Sayings Novels & Stories

dagdag pa niya, sabay tungga sa wine. Hindi ko na mabilang kung ilang ulit siyang nagsalita na parang tinutusok ang pagkatao ko. Bawat toast niya, may patama. Bawat salita niya, parang kutsilyo. “To people who stay faithful, kahit maraming tukso. Kasi hindi sila mahina. Hindi sila madaling bumigay.” “To wives who deserve their title—not just the ring, but the respect.”

Siguro naman ay hindi s'ya tatawag kapag gabing-gabi na. 3. Stay by my side. You're my assistant so you have to. Gets ko naman. Hindi naman siguro ito double meaning— what the hell, Lauren, syempre naman! 4. No lame excuses. I won't buy that. 5. No invading each other's privacy.

Reklamo na sabi ni Xian dahil inilagay niya sandali ang damit sa higaan bago ilagay sa cabinet. “Ang oc mo naman Xian! Ilang araw lang tayo dito oh,” irap na sabi ni Stacy dito. “Di ka pa nasanay jan, pati nga ako sinusuway kanina ko pa nagugulo ang higaan,” sabi ni Gelo at lumumbaba sa higaan.

puno ng emosyon niyang saad. Umawang ang labi ni Stacy na animo’y ikinabigla ang mahabang litanya ng kan’yang amo, na tila malayo na sa sitwasyon ang pinapatungkulan. “I mean, we might disappoint them, because they’re hungry,” mabilis na pagdugtong ni Cianne sa kan’yang sinabi. Dahan-dahan na tumango ang kan’yang kausap kahit nagtataka pa din ang mukha.

I just think it's inappropriate for him na makihalo sa amin habang nag-iinuman. "Kaya naman pala wala kang ine-entertain na iba, 'te! Ganoon pala ka-gwapo ang ex mo," ani Stacy nang pumasok kami sa loob ng bahay para magbanyo. I smiled at her at dumiretso sa kusina para uminom ng tubig samantalang siya'y pumasok na sa cr.

I didn't know, but how she delivered those sentences sent a shiver down my spine. "Kung maaari ay huwag kang pumili ng kahit sino sa kanila," nilingon ko si Stacey na nagsasalita habang pinaglalaruan ang alak sa kanyang baso. "Hangga't maaari ay piliin mo ang sarili mo." It was a simple word, but it had a great impact on me. Their words stayed in my mind for an hour even after we drank the five bottles of soju. Hindi naman kami masyadong nag-inom nang malala dahil may mga trabaho pa kami bukas.

sabi niya, bawat salita ay may diin. “Bakit? Dinners are supposed to be special, right?” Lumapit ako kay Jaxith at kinuha ang drink na ginawa niya. “Salamat, Jax. You have great taste.” “I have great taste in everything,” sagot ni Jaxith, sabay pagkindat sa akin. “I said, change,” tumayo na si Ninong Stefano. Ang aura niya ay parang isang bagyo na handang sumabog. “Jaxith, leave us for a moment.”

Pagkasabi noon ay tumuwid ito at muling ngumiti na parang walang nangyari. “Magaling kang magpatakbo ng opisina,” dagdag nito. “Ipagpatuloy mo lang. Hangga’t maaari.” Umalis si Lester na parang hari sa sarili niyang kaharian. Pagkasara ng pinto, saka lang siya nakahinga ng maluwag. Napakapit siya sa gilid ng mesa at muling huminga nang malalim. Tatlong araw...

sabay-sabay na bati ng mga ito sa amin at 'di ko naman mapigilan ang sarili kong medyo mapahagikgik. Ano raw? Master at Lady? Nasa modern century na tayo mga dzai! O baka hindi lang talaga ako sanay na may gumagamit pa rin ng term na ganoon kahit pa ganito sila kayaman. "Sabihin mo sa mga servants niyo h'wag nang lady o master ang itawag sa atin nakakaluma kayang pakinggan," bulong ko kay Stefan habang tuloy-tuloy kami sa paglalakad patungong living room.

Halos ayaw niyang makinig, ayaw niyang pakinggan ang mga sasabihin nito. "Si Stacey nawawala," sabi nito sa gumagaralgal na tinig. Hindi na niya alam kung ano pa ang magiging sagot dito. Maging siya ay nagugulahan din dahil kaninang umaga lang ay inaaya siya nitong mag- gala.