Stalker In Tagalog Novels & Stories

Dahan dahan siyang naglakad at sumandal sa gilid nito. Where on earth am I? I mean. They speak tagalog and looks like Filipinos so I guess, I'm still in the Philippines right? Somewhere na parang alam kong napaka-pamilyar. Oh my god, Manila? This is Manila right? Parang pamilyar yung mga buildings na nakatayo dito. So that means, Pasig river 'to tama? And this brigde.. MacArthur Bridge? Uhm no. Santa Cruz bridge yung nakalagay. How the hell—

Hindi ko tuloy maiwasang mapaisip. "Are you stalking me?" He grinned and sat down next to me. "You wish." Inirapan ko siya. "Hindi ka pa uuwi?" Tanong niya. "Mamaya na ako uuwi, kapag may gana na ako." "Hmmm. I told you not to wait him. Hindi ka na naman tuloy sinipot." Ngumisi siya. Inirapan ko siyang muli. "Eh ikaw. Bakit lagi ka dito?"

Causing my eyes to heat up in tears as well. I swallowed hard saka nagpatuloy while blankly staring at nowhere. "Isa naman 'yon sa mga dahilan kung bakit ayaw mong ipagpatuloy ko ang kasong 'to di ba? Because of this. Dahil alam mong masasaktan ako kapag nalaman ko ang totoo na ang mga taong ipinaglalaban ko at pilit na hinahanapan ng hustisya ang pagkamatay nila were not actually my real parents at----"

Don't fvcking stare at my butt! "Shit!" mabilis siyang tumalikod at patakbong bumaba sa kusina. Sapo-sapo niya ang kanyang ulo habang ang isang kamay naman ay hinihilot ang kanyang sintido. "Holy shit! My virging eyes." kumuha siya ng isang baso ng tubig at mabilis iyong nilagok. Ilang ulit siyag umiling para makalimutan ag nakita pero para itong sirang plaka na paulit-ulit sa kanyang isipan. "Nagkakasala ako nito, e!"

Alanganin tuloy akong sumalubong sa kanila. "Hi? A-anong ginagawa niyo rito?" Tumikwas ang kilay ni Lance. "Sinundan ka namin. Eh ikaw, anong ginagawa mo rito?" Masungit nitong tanong. Agad na nagpanting ang tainga ko. "Why would you follow me? Stalker lang ang peg mga inday, ha?" "Sa mental hospital na pala isinusugod ang napilayang kambing, Mal?" Singit naman ni Lovely, nakataas din ang kilay at mapaghamon ang titig sa akin.

You lock your bedroom door and close the window Indeed you know that there is no way to hide I get in from the door on the backside Baby, I'm your nightmare Sinubukan ni Gaia na wag pansini ang nakakakilabot na kantang ikinanta ng tinatawag ng kararamihan na--anghel.

Inis kong tanong sabay turo sa sarili ko. Ba't bigla-bigla nya nalang akong tinatawag na bitch?! Inaano ko ba sya! "What? No! What I mean is do you like beach?" "Do I like bitch? DO I LIKE BITCH?? Abay gagu ka ba? At sino namang baliw ang gusto ng bitch ha!" Pasigaw kong saad sakanya. "Gosh ang bingi nya sobra." "Beach like dagat in tagalog Ms. Vee! Gets mo po ba huh??"

Sandra walked in towards her house waving goodbye and shouted “Good luck tonight! Don’t let any killers in she laughed” Stacy shook her head smiling and walked up to her house. Behind and old car off in a secluded corner where no one could see him. He watched Stacy walk into her house and disappear. “You are going to love me so much” he whispered to himself.

sagot ko "Ah ganon ba" sabi nya at bigla akong inakbayan na parang sinasakal ng bahagya Hinampas hampas ko braso nya, "G*go! Tumigil ka nga! Pag ako natuluyan, sige ka!" Tumawa naman sya at binitawan ako. Nung nakikita ko na ang walo ay umayos na kami ng paglalakad. Walang nangyaring ganon, cous

Ilang palitan ng salita ay umalis na ang mga ito. “Kilala mo ba sila, ate?” tanong ng binatilyo sa harapan niya. “Sino ka? Kanina ka pa ate ng ate?” “Si Lancer ‘to, nakalimutan mo na ba ‘ko? Halos isang buwan kitang hinanap. Bigla kang nawala. Nag-alala na ko sa’yo.” “Hi! Istorbohin ko na ang pag-uusap n’yo. Lancer ba kamo?” Tumango ito kay Sir Alvarez. “Ako si PO2 Napoleon Alvarez ng Pampanga.”