Romans & histoires Stalking In Tagalog

Naitikom ko ang labi at naalala ang sinabi niya noong gabing iyon ay kung bakit nasabi niya aang salitang utang. Gusto niya ng date. Na kapag nagkita kami, bayaran ko siya ng date. Napakamot ako sa batok ko. Sunod ay kumunot ang noo ko nang may napagtanto. “Are you stalking me? Paano mo nalaman na nandoon ako?”

"Paano mo ko napansin ng tatlong beses na 'yon? I'm pretty sure na hindi nga kita kilala." "Did I say you know me? Ang sabi ko nakikita lang kita, hindi kita nilalapitan. You're so slow." Nanlisik ang mga mata ko at kaagad mahinang hinila ang patilya nito. Napaigik naman ito. Nagtatanong ako nang maayos tapos ganoon ang isasagot? "Siguro stalker ka na talaga dati ‘no?! Planado mo ba lahat ng 'to?!"

Suplado naman niya akong tinaasan ng kilay nang makita ang pagkalito sa reaksyon ko. What the hell! Huwag niyang sabihing mula pa kanina ay hindi niya ako namukhaan?! The f-ck?! "Perhaps... are you one of my stalkers?" Oh my god, stalker? Seryoso ba talaga siyang hindi niya ako nakilala?

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

Maya-maya pa ay nanlaki ang mga mata ng dalaga at kumawala ulit ito sa pagkakahawak sakanya ni Julian saka sumigaw ito ng, " Stalker kita noh?!" "Hmmppff.." tila pinipigilan ni Julian ang kanyang pagtawa, "Stalker? Wow...you know sweetie, kung ako man ang magiging stalker mo, consider yourself as one of the luckiest. Dahil sa totoo lang, hindi naman sa nagmamayabang pero...mas madami akong stalker," he added na tila ba'y proud pa siya.

"Kung hindi mo talaga ako sinusundan ay mauna ka na." Nakagat ko naman ang labi ko saka unti-unting naglakad. Hindi ko alam kung saan na papunta ang daan na ito. Kaya kesa maligaw pa ako ay napagpasyahan ko nang umamin at huminto na lang sa paglalakad. I admit my defeat. "Tama ka. Sinusundan nga kita." Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa labi niya pero kaagad din iyong nawala at napalitan ng pagkunot ng kanyang kilay. "Why are you stalking me?"

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

"Tigilan niyo nako parang awa niyo na please! pabayaan niyo nakong makatakas!! Sigaw ko "Oh bakit huminto ka sa pag takbo, napagod kaba o sadyang kunting hakbang mulang makikita muna ang langit? sige na maglakad kana para walang bahid na dugo sa mga kamay namen dahil ikaw din ang gumawa ng dahilan para mamatay ka!!! kaya ano pang hinihintay mo gawin mona!!! Pagtatawa nila "Pinahirapan mo pakami kakahabol sayo, hihinto karin pala, tapos ngayon takot ka ang bagal monaman talon na" hirit pa nung isa medyo matanda na

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na