Stalking In Tagalog Novels & Stories

Inalala ko kung nagtagpo na ba ang landas namin nuong high school ako pero hindi ko talaga matandaan. “Nagkagusto na pala ako sa babaeng first time ko palang makita.” “Until i got busy from school and nawala ka sa isip ko. Napabarkada and nagpalit-palit ng babae.” Tumawa siya. “But one day, Mama told me na lilipat kami... and dito nga sa lugar na ito. I refused pero walang nagawa. Habang naglilipat sa bago naming bahay ay... for the second time ay nakita ulit kita. After that, Lagi-lagi na akong nakasubaybay sa’yo. I even named myself as stalker.”

Akala ko din mamamatay na akong tuluyan dahil sa bangungot. “I—I—had—a—nightmare. Someone wanted to kill me in my dream. Pinatay ako ng isang babae sa panaginip ko! She said She’s coming after me. Sabi niya babalikan daw niya ako, tapos— tapos— tinawag niya akong Timoteo. Ma, Dad ano ba talagang totoo? Anong kinalaman ni Lolo dito?” Inilagay ko ang mga kamay ko sa aking ulo. Tilo umiikot ang aking isip, hindi mawala sa isip ko ang mukha ng babaeng 'yon, ang kanyang mga nanlilisik na mata na tila nais akong isama sa kadiliman.

"Ayan, yan ang i-stalk mo magdamag! Hindi yong kung sino-sino ang ini-stalk mo!" Laglag panga naman siya. Akala niya yata papayag ako. "Ikaw? Ikaw i-stalk ko?" "Oo, angal?" "Araw-araw na kitang nakikita." "Wala ka pa ring karapatan na i-stalk ang dahilan kung bakit naglinis ako ng kulungan ng isang animalia!" "Dalawa tayo." "Ako lang! Wala kang naitulong!" "Eh? Kahapon pa nga kita ini-stalk in person pero hindi mo ako pinapansin!"

Marahil ay hindi nito inaasahan ang sasabihin niya, dahil matapos siya nitong sungitan ay nagawa niya pa ring magpakita ng interes dito. "Ako nga. Pero-- are you a stalker?” Bahagya namang napakunot ang kilay niya sa ibinibintang nito. “Sabagay, pangalan ko lang naman yata ang gusto mong malaman, at ngayong alam mo na, makakaalis ka na, sir." Seryoso ang mukha nito bago pa man siya tuluyang pagsarahan ng pinto.

Subalit hindi na niya magawa pang iangat ang kanyang mga pangapit—ni hindi niya maramdamang may braso pa siya. Mariing napapikit nang mamuslak ang isang mainit na hininga sa kanyang tainga. Ilang hikbi ang nakatakas mula sa kanyang bibig nang sunod na narinig ang malakas nitong halakhak. [ mamuslak - sense ] Tampal sa kanyang mukha ang kaagad na nagpadilat sa kanya. At sa pagbukas ng kanyang mga mata, ang kanyang bitak na sarili ang kanyang natanaw.

"Sorry, ha. Sa pagkakaalam ko, ngayon lang tayo nagkita kaya imposibleng kilala natin ang isa't-isa. Hindi kita kilala, oo. Ikaw, paano mo nalaman ang pangalan ko? Stalker ka, no?" Ngumisi ang lalaki. "Lately, I've been stalking you. Nah, alam kong kilala mo ako, hindi mo lang matandaan." Umarko ang kilay niya. Gago pa lang lalaking ito, e. Alam na alam niyang ngayon lang sila nagkita. Kung kilala niya ito, sana'y alam niya ang pangalan. At ano kaniya, in-stalk siya nito? Baka ito iyong humahabol sa kaniya kanina? Na pakiramdam lang niya talagang may humahabol kahit wala naman.

Bahagya niya itong pinisil "I get it now. Kaya ka pala laging nakabuntot sa akin after what happened doon sa scouting trip natin because you were seeking comfort and our friendship. Tinawag kitang stalker because of that kasi akala ko nagkataon lang na kung nasaan ako ay nandun ka rin. It was a joke of a nickname kasi ang buong akala ko eh okay tayo. Akala ko eh okay lang na nabusy ako kaagad sa iba-ibang meetings ko with Niccolo and Vera right after what happened" hinawakan na rin ni Vinxer ang isa pang kamay ni Ayra at masuyo itong pinaharap sakanya

Umigting ang panga niya at bigla siyang ngumisi. “The next time you want to stalk me,” sabi niya, mababa ang tono, halos pabulong. “Magtago ka ng maayos. Hindi ‘yung nagpapahalata ka.” Nanlaki ang mga mata ko. Ngumisi ba talaga si Rhett Alaric?! “Hindi nga ako stalker!” pilit kong depensa. “Nagkataon lang na gusto kong magpahangin dito sa park… at nakita kita.”

Nakatingin siya ngayon kay Psyche na walang kamalay-malay sa panganib na muntik na sa kanya. “Kung sino ka man…” malamig niyang sabi. “Nagkamali ka ng piniling target.” --- BASEMENT PARKING – LATER Hingal na hingal ang stalker habang nakasandal sa pader. Kinuha niya ang cellphone at tumawag. “Boss, muntik na. Halos ma-corner ako ng mga tao ni Harrison. Pero don’t worry, hindi pa niya alam kung sino ako. Next time, hindi na ako papalpak.”

Sumakay ako sa kotse ko, sumakay rin siya, kaya naglakad ako para mapagod siya pero ang haba na ng nilakad ko nakasunod pa rin siya! "Yun nga, anong trip mo? Nagpapaka stalker ka ba?" Para naman siyang natigilan; "Oh my god! Is this what stalkers do? Goshhhh you have a very pretty stalker pala." Diyos ko. Pahabain mo pasenya ko, anak mo po ako. Ilayo mo sa akin ang demonyong 'to. "Don't you have other things to do? Wala ka bang trabaho?"