Standing Up For Yourself Romane & Geschichten

Hindi ko pwedeng ipagpabukas ang bagay na ito. You have to defend yourself, Lightning, dahil walang ibang gagawa ng bagay na yan sayo kung hindi ang sarili mo. Patunayan mo na malinis ka, na tapat ka sa sinumpaan mo sa organization. Patunayan mo sa lahat na hindi ka nag-traydor at hindi mo kailanman kayang gawin ang bagay na yun, hindi sa isang makapangyarihan na Rufius Gutierrez. Remain your cool, Lightning, this is just an ordinary day for you.

To My Lovely Readers, This previous week I lost my dearest Mom and niece, for now, help me to keep reading and remain for a meantime, and can't wait to write again for an update. Hope you understand. Thank you so much. I remember when you made a mistake — you were afraid to face, stand up, and fight, thinking that you might not be able to cope. A few nights and days have passed before you learned to lift yourself to the surface. So many opportunities were wasted, afraid that you might not be enough. Those days that you're hated are the days you become a hatred yourself.

He said that I have to learn to fight to protect myself as if he knew this day would come. Naiiyak ako kapag inaalala ko siya kaya hindi ko na itinuloy pa ang pagsasanay ko. Hindi ko na naman kailangan pang magpatuloy dahil sapat na ang mga natutunan ko. But since I don't want to be recognized, I keep this to myself and that's also why I couldn't defend myself from those bullies. Someone might find me.

"Nandito ako para ipagtanggol ang sarili ko. Hindi ako perpekto, pero hindi ibig sabihin noon ay dapat na akong tapak-tapakan." Lalong dumami ang tanong ng media, pero hindi ako natinag. "I will not apologize for standing up for myself. At kung may gusto pang idemanda si Yumi, she can go ahead. But I will fight back." Pagkatapos ng press conference, ramdam ko ang bumibigat na atmosphere sa paligid. Kahit anong tapang ang ipakita ko sa harap ng media, hindi ko maikakaila ang kaba sa dibdib ko. Alam kong hindi pa tapos ang laban. Alam kong mas matindi pa ang magiging reaksyon ni Yumi at lalo na ni Damian.

Ayoko na maulit iyon, ayoko rin siyang makasama pa, nagmumukha akong kabit niya kahit may anak kami and alam kong mali iyon kaya mas lalong hindi ko ito magagawa. Be Brave and protect myself? Syempre magagawa ko ito, lalo na’t may mga anak ako, kailangan nila ako at kailangan kong maging malakas para ma-protektahan sila. Pero if his not around? I need to be brave and protect myself pag wala siya? Bakit, ano bang magagawa niya ni hanggang ngayon ay hindi ko siya nakikitaan na maaasahan ko siya para sa mga bata. And I’m not feeling protected pag nariyan siya para pa ngang delikado ang buhay ko. Gaya nang sabi ko ay wala akong ma-iiexpect sa kaniya kaya impossible nang hayaan ko ang sarili ko n

“Kahit gaano pa kalala ang pagkakamali mo, hindi iyon sapat na dahilan para apihin ka ng ibang tao.” Humigpit ang hawak niya sa kamay ko. “At isa pa...” Matalim ang tingin niya ngayon. “Stop allowing them to define who you are.” Napahinga ako nang malalim. “You should fight back, Shane.” Sa unang pagkakataon sa mahabang panahon... Parang may isang taong tunay na nakakita sa akin. Hindi bilang isang iskandalo.

Some are in the middle of nowhere, while others are similar to what you're going through right now. Every single person has battles in their heads. No matter what that is, you're not alone. And at the end of the day, you're your own hero. When you're feeling low, don't look for somebody's hands, lift yourself up and be your number one supporter. Every day we need to give ourselves a pat on the back. Not for achieving something or when something goes well. But we need it when no one is there but only you. Remember, life is not puppy dogs and rainbows. It gets stormy and dark sometimes.

“Parang hindi naman ako mukhang matapang kanina.” “You are,” sagot niya sabay halik sa noo ko. “You stood up for yourself downstairs. That’s enough.” Natahimik ako. Ramdam ko ang init ng halik niya sa balat ko, at sa sandaling iyon, parang unti-unting natunaw ang bigat na kanina ko pa dala. “Salamat, Adrian,” mahina kong sabi habang nakapikit. “I’ll always protect you,” sagot niya. “No matter who we’re up against, even my family.”

Muntik pa akong mahulog sa kama pero naitukod ko ang isa kong braso. Tumakbo papalapit sa akin si Rico para tulungan sana ako. Pero tinulak ko siya at tumayo nang hindi humihingi ng tulong sa kaniya. “I don’t need your help,” mariin kong sabi at mas diniinan ko ang pagkakasabi ko sa ‘need’ para malaman niyang hindi sa lahat ng oras ay dependent akong tao. I can stand on my own.