Standing Up For Yourself Novels & Stories

I was fighting the wrong battle all this time. "What if I don't know how?" mahina kong tanong. His expression softened. "Then start small." Napatingin ako sa kaniya. "Stop apologizing for existing in places you deserve to be in," aniya. "Stop shrinking yourself just to make other people comfortable. And stop thinking you need everyone's approval before believing in your own value." Tahimik lang akong nakatingin sa kaniya habang unti-unting bumibigat ang pakiramdam ko.

Gusto niyang hawakan ito pero hindi niya magawa. Pumihit patalikod si Zymon. Hindi man lang ito lumingon sa kaniya. "Don't let anyone insult you, Monica. You don't deserve those shits from them. Fight for yourself," paalala nito na marahil para sa mga taong nangmamaliit sa kaniya, si Shy at ang ina nito.

Ayoko namang umalis, baka bigla niya akong pagalitan. Pero di ba, mas mabuti iyon? Para mag-usap kami at makahingi na ako ng tawad? Kung di ka ba naman kasi tanga, Stacey! Bakit mo pa sinabi 'yon? Kasi kung di ko sasabihin iyon, mas lalo akong mapapahamak. Alam ko naman na standing up for myself would a great opportunity for me, but...I still need to prioritize my needs.

“You think staying silent will make people stop? No. It just tells them they can do worse next time. Mas lalala pa.” “Then what am I supposed to do?” Tanong ko, mas mahina sa inaasahan ko. “Confront them? Call them out? I don’t even have proof.” “Who cares about proof?” Bumuntong hininga siya. “You want to survive here? Learn to speak up. Make noise. Defend yourself kung sa tingin mo tama ka." “You think I’m not trying?” Napalakas ang boses ko nang kaunti. “Every single day I wake up asking myself if I still belong here.”

Tapos na ang katangahan ko para sa isang lalaki na hindi ako kayang panindigan at ipaglaban. Nagkamali ako at nagkasala ako, pero hindi ko hahayaan na patuloy na sirain ng pagkakamali na iyon ang buhay ko. I need to stand up for myself and for the people who truly and genuinely care about me. Hindi ako sigurado sa kahihinatnan ng lahat; hindi ako sigurado kung may laban ba ako sa mga Lorenzo, pero hangga’t may mga tao na naniniwala sa akin, hangga't naniniwala si Trey sa akin, sapat na iyon para ipagtanggol ko naman ang sarili ko.

But why can't I do that? "Because you never ready yourself. Your goal coming here was to help your mom for company. Hinanda mo ang sarili mo para makita sila hindi para lumaban sa kanila. Think of it. If they push that thought and always hurt you isn't hard to move forward. Alalahanin mo din na may mga anak ka. Hindi ka lalaban sa kanila para lang sa sarili mo. You need to protect your kids too. You need to fight for them."

"Mawalang galang na po sir pero hindi niyo po ako pagmamay ari kaya wala kayong karapatan kung anuman ang gusto kong gawin sa buhay ko. Isa pa, sa naaalala ko po ay hindi ako nanghingi sa inyo ng bayad kaya wala rin po kayong karapatan na magdemand." Hindi ko alam kung paano ko nasabi ito lahat pero gusto kong econgratulate ang sarili ko for standing and defending myself. Ang napakahirap kasi ay parte lang ito ng misyon ko, itong lahat ng pagpapanggap ko at pagpapahard to get sa kanya para mas makuha ko ang atensyon niya, para hindi niya ako pagdudahan o anupaman. Kaso, sa tuwing naaapakan ang pagkababae ko ay hindi ko maiwasang masaktan.

Naging malakas na din ang bulung-bulungan ng mga tao sa pligid ngunit nakapagtataka lang at walang sumita sa amin. " Well anyway let me continue..." dagdag ko kaya muling nabaling ang tingin nila sa akin. "There's really no need for me to do this but I think you people judged me already without hearing my side. But it's okay...judge me me all you want. I. DONT. CARE." "Ay palaban si Madam." one woman commented. I smiled at her and nodded. " I need to. In this cruel world, we need to stand up and defend ourselves. Don't let anyone crash you into pieces without giving a good fight."

"Yes?” "Self-defense is useless when you don't know who your enemies are. You cannot tell when, where and how they are going to attack again. Have you thought about it?” Yael stood up from his seat and walked towards where Luna is. “I am not just protecting both of you, I am protecting my image and company's name. Kung mamamatay kayo dahil sa katigasan ng ulo niyo, sa tingin niyo, papasok ba sa isip ng mga tao na naging pabaya kayo kaya kayo nasalisihan at nawalan ng hininga?" Umiling si Yael. “People will talk about me and my companies. Big names and a big person like me will always be under the spotlight. Gagawa at gagawa SILA ng issue kahit obvious naman na wala akong kasalanan.” "Bakit b

I looked at him. "Then we deal with it. At kung sa tingin niya ay malalagay sa alanganin ang buhay niyo..then defend yourselves. Kaya kong harapin kapag may nangyaring hindi inaasahan sa misyong ito, kung ang dahilan niyon ay ang pag-protekta niyo sa inyong mga sarili." I said—seriously without looking away from each one of them. I grabbed my weapon and checked it one last time.