Starbucks Matalino นิยาย & เรื่องราว

namilog ang mata ko at kinalibutan sa sagot nya "How did— are you a stalker?" "No, of course not. Mukha ba akong stalker?” “Yes... I mean bakit mo alam ang mga bagay na yan? It makes my plumes rise.” “Let's just say, palagi kitang nakakasabay magkape sa Barista Lounge." "So your stalking me nga?" taas kilay’ng tanong ko "Im waiting here, two cups of Brazil Cerrado nalang ang natira kaya in-order ko na. I'll wait until 9 uubosin ko to pag hindi ka dumating."

"Oh my gosh, what if he's been in love with you this entire time, at tumitiyempo lang lang sya para ligawan ka?” Napahagikgik ako sa sinabi nya. "No way! naku takot yon kay Daddy,” I said sarcastically while grabbing my bottled water. Astrid pursed her lips. "Ano pa nga ba? Lahat kaya takot sa Dad mo, pero what if I'm right about this, ililibre mo ako sa Starbucks?” Muntik na ako mabilakuan sa sinabi niya. "Gage, the Starbucks you are saying is outside the town. Ang layo non huh, almost half an hour before getting there. Kaloka ka talaga.”

Kaya binansagan akong taga-open ng office and I"m really used to It. Nang marating ko na ang aking work station, laking gulat ko nang may nadatnan akong starbucks hot coffee sa table ko at may nakasulat na "Sands" na may heart sa dulo. Pagkapa ko mejo mainit init pa. Halatang kakalagay lang not later than 10 minutes. And surprisingly, ito ang paborito ko sa menu ni SB; ang Hot white chocolate mocha.

Hindi Kasi kami iyong tipong nagtatawagan ng walang kailangan. "Sis, samahan mo naman ako oh," anito sa kabilang linya na tila ba nagpapa-cute ang tono. Wow, sis huh." pambabara ko pa sa paagtawag niya sa kin ng sis. " Saan ba?" tanong ko. Gusto ko sanang mag Starbucks eh," sagot niya na ikinasinghal ko. " Seriously? Maraming Starbucks diyan sa malapit sa Inyo ah. Bakit magpapasama ka pa sa kin na ang layo-layo ko?"

Dinala siya ni Mateo sa isang five-star restaurant sa Makati para kumain. Magkaharap silang naupo, at inabot ni Mateo sa kanya ang menu. "Ano'ng gusto mong kainin?" "Kahit ano," sagot ni Natalie, hindi nakatingin. Wala na siyang pakialam. Huminto si Mateo at tumingin nang seryoso. "Hindi pwedeng kahit ano lang." Bihira silang kumain nang magkasama, at bakit siya ganoon?

Tumakbo ito sa disiplina, precision, at tiwala. Umupo ako sa usual na pwesto ko malapit sa counter. Dumating ang black coffee ko nang hindi ko kailangang umorder. Nakatayo sa tabi ko si Stella Santos, may hawak na tablet. Manager ng café. Nasa mid-thirties. Matalas, maaasahan. Isa sa iilang taong lubos kong pinagkakatiwalaan. “Malaki na agad ang crowd sa mall,” sabi niya habang tinitingnan ang screen. “Mas malaki ang Hernandez campaign kaysa sa inaasahan.”

"Nasaan ako?" "Oh gising ka na pala, here's your coffee as you requested," bungad ni Jeselle at inilapag sa center table ang isang mug na may kape. "3-in-1 coffee mix lang 'yan. Wala kasi kaming pambili ng starbucks, baka sumakit tiyan mo riyan," dugtong niya sabay ngiti. Agad na mapapansin sa kanya ang tuwalyang nakarolyo sa kanyang ulo at suot lamang ang isang t-shirt, shorts at bakya na tumutunog sa tiles nilang sahig. Tutal nasa bahay lang naman siya, ito na lang ang kanyang isinuot. Agad siyang umupo sa sofa at pinaandar ang T.V.

Walang customer sa likod nila, kaya nilapitan siya ni Matt at niyakap mula sa likod. “Just one extra large,” ulit ni Matt. Ipinakita ng staff ang lalagyan. “Masyadong malaki ’yan,” sabi ni Gabby. “Takaw-tingin lang si Mango. Titikim lang ’yan. Hindi natin mauubos.” “I’ll finish it,” sagot ni Matt, walang pag-aalinlangan. Napangiti ang staff. “You can pick ten flavors for the extra large, sir.”

sabi niya sa akin kaya tumango nalang ako. Busy ako sa pagtingin sa cellphone ko at isa isang tinitignan ang mga text message na hindi Naman importante. Akala ko tuloy may tumanggap na sa akin sa trabaho wala pa pala. Tama nga sila maraming puwedeng pag-applyan pero mahirap makapasok. Pagkabalik niya ay nagulat nalang ako nang may iabot siya sa akin na Starbucks at bread. Napasilip ako sa bintana at tapat pala ng Starbucks kaya pala.

Lumapit ang waitress sa table nila at mabilis silang nag-scan sa menu na inorder para sa pagkain at inumin. "Hmm, napakasarap ng lasa ng pagkaing ito, at....." "At ano? Napangiti si Ivana, nag-angat ng ulo pero nang makita niya ang pagmumukha ng kasamahan niya, kung paano nalaglag ang panga niya, sinundan ni ivana ang direksyon. "Oh hindi! .Paano ito nangyari?" "Sandali lang, 'di ba 'yan ang model na nakita kagabi kasama ang boss natin?" Napahiyaw ang babaeng trabahador sa sarap at excitement.