Stars Everywhere Novels & Stories

“Napakasarap sa pakiramdam.” Sa langit, parang mga diamante ang kislap ng mga tala at bituin. Malinaw na nakikita ang iba’t-ibang stars constellations dahil walang kaulap-ulap at banayad pa ang ihip ng hanging Amihan. Ang higaan namin, parang niyebe sa lambot. In-order ko online para sa mga pagkakataong ganito. Malalaki ang aming unan at komportable.

Ang daming bituin, parang ang gaan-gaan sa mata. Stars are like Lander-- easy to see impossible to get. "When I'm sad and I feel so lonely pumupunta lang ako dito. Titingala at hihiling na sana! Sana matanggap nila ako, kahit hindi na lang bilang anak kundi kahit bilang tao man lang." Nagulat siya sa biglang pag-oopen up ni Anjo. Hindi niya akalaing ang Anjo na masayahin ay may tinatago din pa lang problema.

Matapos niyang sabihin 'yon ay mas nagimbal ako ng lumuhod siya at muling inilabas ang singsing na kanina niya pa hawak-hawak. "Stella, my brightest star in the world. My future and the future mother of our children. My secret. Matagal ko ng gustong gawin sayo ito but I assure to myself na mahal mo na rin ako bago ko gawin ito." Mahabang litaniya niya.

bulong niyang muli. Kumunot ang noo ko sa kanyang sinabi, pero hindi na lang ako kumibo. Tinitigan ko ang tatlong bituin sa langit na parang isang guhit. Napakaganda talaga nila. Sila ang kasama ko kapag nalulungkot ako, kapag kailangan ko nang kausap, kapag kailangan ko ng makaririnig sa aking pangarap at ngayon saksi sila sa pagmamahalan namin ni Abe. Napangiit ako. “Do you know the names of those stars?” he asked while nibbling my ear.

"Sabagay, kung buhay pa sila ni Papa, hindi din siguro tayo magkakilala ngayon. Siguro, sinunod ko ang passion ko at nag-aral ng Physical Science. I'll probably be at Johnson Space Center studying to be an astronaut." Mahina siyang natawa, "You believe about the stars and the universe but don't you think that we are destined to meet? Tipong, stars collided that is why we are here. Like one way or the other, magkakasalubong tayo at mag-aaway?" "Distances of stars are so vast that the collisions are really rare." Turan ko. "You know what I mean, it is a metaphor, Dork." Sumandal ako sa headrest ng sasakyan at pinanood ang dinaraanan.

he challenged me as he crossed his arms over his chest. I sighed, knowing I was in trouble. “Sige, sasabihin ko na. Alam mo bang hinahangaan ko itong taong ito dahil alam niya kung paano iaapreciate ang mga stars sa langit kagaya ko? He understands that they are a tiny speck in the universe, but despite their insignificance in the galaxy, they managed to change my life.” Tyler locked his gaze on me. Nagegets niya kung ano ang sinasabi ko. Alam niyang siya ang taong tinutukoy ko.

Nasa may six floor iyon, dalawang palapag ang agwat mula rito. “Malapit lang sa exit stairs, pwede tayong mag-meet ng patago.” Hindi makapaniwala ang tingin niya sa akin. “Anong pinagsasasabi mo?” Pero halata sa mga mata na nahihiya siya. “Naalala ko kasi 'yung isa kong role noon. Secret office romance.” “Napanood ko 'yun. G-gusto mo bang gawin natin 'yun?”

"Wife? Diba I'm marrying you?" My heart skipped a beat. He's marrying me? I know that naman. Kaia! "No. After we get our divorce," I smiled forcefully at him. "After all of this is done, we can go on our separate ways." Sumandal ako sa bench at napatingala sa kalangitan. The stars seem to dance in the velvety darkness, each one telling a story of distant worlds and ancient luminosity. The moon casts a soft, silvery glow, adding depth to the celestial spectacle. The air is often crisp and still, allowing the brilliance of the stars to captivate the senses and inspire wonder in those who gaze upon this celestial masterpiece. I am at awe but somehow, my heart is contradicting.

But he can sense something with her actions and smiles, there's something behind those and he needs to be extra-careful not to trip. "Sure." Tumuwid siya ng upo at maayos itong hinarap. "Ask away." Humingi ito nang malalim. "What is the name of the hottest star in the universe?" "Oh..." It took him a while of thinking. "If my memory serves me right, it's Wolf-Rayet star, I believe." "Ehhh!" Makulit nitong pinagkrus ang kaniyang braso para ipakitang mali siya. "Mali ka, Doc. Art!"

Ang kanyang balat ay naglalabas ng singaw, at ang lilang aura niya ay kumukutitap na parang kandilang malapit nang mamatay. "I'm... here," ungol ni Alistair. Pero nang magdilat siya ng mata, hindi ang wasak na field ang nakita niya. Ang langit ay hindi na asul—ito ay naging kulay dugo. Ang mga bituin ay tila mas malapit, at isang dambuhalang space elevator ang nakatayo sa abot-tanaw.