Staying Calm Quotes Novels & Stories

Tumayo siya, halatang handang lumapit. Pero umiling lang ako. Kinaya ko. Hindi ako sumagot pa. Hindi ko pwedeng patulan. Hindi ko rin pwedeng ipakita na naiiyak na ako. Kailangan kong manatiling kalmado. Kailangan kong manatiling matatag. Pinilit kong hindi pansinin ang nakakapasong tingin ng lalaking sumigaw sa akin. "Miss, kung di mo kayang trabaho mo, umalis ka na lang-"

“ Calm Down, Jace!” Pilit na pag papa kalma sakin ni Luther. I took a deep breath and close my eyes a bit, trying to calm myself. “ Are you calm now?” Tanong niya. . “ Yes." Kalmado na sagot ko. Medyo kumalma ako ng konti ron, pero kahit ganun hindi pa rin mawala ang takot na nararamdaman ko “Now tell me where are you now?”

I was shaking while catching my breathe. "What?!" bulalas na tanong nilang dalawa, bakas ang gulat sa kanilang boses at mukha. "Omg! Omg!" "Did you locked the doors?" tanong ni Cal. I nodded my head. "We will be right there. Stay there and don't make any noise." Tumango ulit ako bilang sagot. "Relax! Breathe, Rosetta!" I just did what my friends told me. I inhale and exhale slowly until I get calm.

Sumama na muna ako sa sasakyan nito kung saan nakaparada. "Always remember na nandito lang ako. Lahat ng pagsubok, lalagpasan ko para sayo. Makasiguro lang ako na safe ka araw-araw. Stay calm and focus, wag ang emotion mo ang dapat na pairalin mo. Try to be strong... hmm?" Malumanay na paalala ni Ralph. Tumango-tango ako. Sinapo niya ang magkabila kong pisngi. Sabay pa kaming ngumiti bago dahan-dahan niya akong hinalikan sa labi.

"Thank you po, Chief Rey." Walang tumatakbo sa isip ko kung hindi inis. Anniversary namin at wala akong ginawa kung hindi maghintay sa wala. Keep calm. Keep calm. Bago ka magalit, pakinggan mo muna ang explanation niya, okay? Paulit-ulit kong mantra para manatili sa composure.

Kalmado niyang boses sa akin. Hindi ko alam kong bakit nasasabi niya iyan huhu, habang ang iba ay parang kabado at abala sa paghahanda habang kami ay nakaupo lamang. “How can you stay so calm?” hindi ko napigilang itanong. Hindi agad siya sumagot. Nanatili lamang ang atensyon niya sa paligid at nanonood sa mga Kontestant “Because I already know how this will end,” malamig niyang saad.

Ang mga pagkakataong inakala niyang hindi na siya makakabangon, ngunit nagawa pa rin niyang lumaban. Kaya kailangan niyang lumaban muli. "Including this..." bulong niya habang pilit na ngumiti sa sariling repleksyon. "All you need to do is stay calm." Ngunit kasabay ng huling salitang iyon ay muli na namang tumulo ang kanyang mga luha. Napailing siya, hindi pala ganoon kadaling kumbinsihin ang sariling maging matatag.

Pero pagkatapos ko magtrabaho kay Strix ng ilang taon, naintindihan ko na ang mga taong may magandang gustong mangyari ay kailangang manatiling kalmado at ang mga kalmado lang ang makakakuha ng magagandang bagay. ‘Hindi nga mas magaling ang skill ni Quincy kaysa sa akin pero kung seseryosohin niya ako, magagawa niya pa rin naman akong saktan. ‘Mahaba ang pasensya ni Quincy. Pero baka hindi sa mahaba ang pasensya niya. Talagang mapagbigay lang siya at isa siyang tao na kayang maging kalmado palagi. Kung hindi, hindi siya pananatilihin ni Mr. Goldmann sa tabi niya ng ilang taon.

"Okay, okay. Just relax, all of you. I'm right here, I swear. Relax. I'll be right there, just hang in there a little longer." Liam's voice cut through the madness, steady and calm, attempting to calm those frantic worries back from him. His words were laid-back, nearly as though he was talking to children rather than a crowd of panicked, whispering mouths. He looked around, trying to get a grip on the situation, aware of how tense everyone was, even while he kept his composure.