Stomach Growled Novels & Stories

Teka ano na kakainin ko? I pouted when I heared my stomache growl. Hinimas-himas ko iyon habang tiningnan. “Sorry, ibinigay ko ang pagkain natin.” Sabi ko sa kanya. Naglakad na lang ako paalis. Baka may tindahan dito? Bibili na lang kaya ako? Good idea Munde!

Umuusok pa ang tubig n'on kaya agad niyang sinalin sa kakabukas niya pa lang na cup noodles. Habang hinihintay ang paglambot nito ay patuloy pa rin ang pagtunog ng kanyang tiyan. Naalala niyang minsan na siyang nagkakasakit ng ulcer. Sobrang sakit non kaya natatakot na siyang magkakasakit.

“Hindi ka pa rin magaling? Didn't you have a full physical exam before? What's wrong with your stomach? Why haven't you treated it?” Sunod-sunod ang tanong ni Stephan kaya sunod-sunod din ang iling ng ulo ni Felicity. “Nothing serious, just gastritis. Minsan nakakaramdam ako ng pagkahilo at pagsusuka. Ano nga palang gawa mo dito?”

SHE HEARD IT! My tummy's growling, FUCK! This is embarrassing! Why did you need to growl in front of this woman, idiot tummy?! “Umalis ka na nga rito!” Pilit kong itinago ang hiya sa pamamagitan ng pag-akto na inis sa kan'ya tsaka ko siya tinalikuran at nang akmang hahakbang na 'ko para bumalik sa puno na inuupuan ko kanina ay naramdaman ko naman ang pag-hawak niya sa balikat ko and that made me froze for a second

Gutom na talaga siya sa totoo lang ngunit ma pride siyang tao kaya hindi niya tinatanggap ang pagkaing binibigay nito. Pero sadyang traydor ang tiyan niya. Her stomach grumbled, isang indikasyon na gutom na nga siya. Napatingin naman si Xavier sa tiyan niyang panay ang tunog. Gusto niya tuloy kutusan ang sariling tiyan, napakatraydor naman nito!

He licked his lips, and the seductive look in his eyes told me one thing: He wanted me! "Ano ba! Nakatingin sila oh! Umusog ka nga!" Itinulak siya ng braso ko at tumama ito sa tiyan niya. Napatingin na tuloy ang iilang kasama namin dito. "Are you okay, son?" Tanong ng Mama ni Glenn sa kanya. Umiwas ako sa tingin ng ina ni Glenn, at uminit ang pisngi ko. "I'm okay, Mama. Uhm, it's just that my stomach got pain." He held his stomach, grunting a little bit.

I want to sniff it over and over. Inilapit niya pa lalo ang kanyang mukha sa akin at itinapat sa aking tainga. What is this tingling sensation I am feeling right now? My stomach is also making thuds and grunts. My heart beats fast like it’s racing with a horse.

Pero bago ko pa man tuluyang maiprocess ang mga nangyari kagabi, biglang bumaliktad ang sikmura ko. Isang matinding pagduduwal ang biglang umatake sa sistema ko. Napatakip ako sa bibig ko. “Shit...” Mabilis akong bumangon at patakbong nagtungo sa banyo. Halos mapasubsob ako sa inidoro nang tuluyan kong isuka ang anumang laman ng tiyan ko, kahit na wala pa naman akong kinakain. Puro mapait na laway at asido ang inilalabas ko.

Hanggang sa hindi na niya namalayang marami na pala ang nabawas. Ilang sandali pa, napaangat siya ng ulo at napabuntong-hininga. Napadighay siya nang bahagya at napahawak sa tiyan. “Masyado ata akong nasobrahan…” Napangiwi siya. Kahit gaano kasarap, hindi pala dapat pinapasobrahan. Kung siya ngang okay ang tiyan ay medyo hindi na komportable… paano pa kaya si Damion, na may history ng stomach problems?

I am all alone! Huminto ulit ako matapos ang ilang minutong paglalakad. Nanginig na ang katawan ko sa pinaghalong pagod at gutom. My stomach is grumbling every now and then. May malaking puno akong nakita. Doon ako lumapit at saka umupo sa malalaking ugat nito.