Stomach Growled Novels & Stories

Tanong pa niya. Napakurap-kurap si Nate bago mabilis na tumango. But upon nodding his head, his stomach suddenly growled. a sign that he hasn't eaten dinner yet. She then gave him a sharp glare. "How can you feed me when you yourself haven't eaten anything?" Nakataas ang isang kilay niyang tanong.

I grabbed both of his shoulders to get support. We were in such a situation when my stomach suddenly made a series of rumbling noises. Napahinto naman si Jeush sa ginagawa at nag-angat ng tingin sa'kin. Hindi naman ako makatingin ng diretso sa kanya dahil sa hiya.

Yet, surprisingly, she couldn’t feel any hunger— As if on cue, her stomach grumbled like it was protesting its own sentiments. Mahina siyang napatawa. Oops! I didn’t know I was this hungry. “I heard that my dear daughter,” Napapitlag siya nang biglang may magsalita. Pagkatapos ay sumilay ang ngiti sa kanyang mga labi.

Sa mga nakaraang panahon, madalas nakakaramdam ng maraming sakit si Quinn tuwing gabi. Ito ay dahil lumalala ang kanyang stomach discomfort at mas nagiging madalas at mas masakit sa gabi. Kaya, imposible para sa kanya na matulog nang payapa sa gabi. Karaniwan, gigising siya sa sobrang sakit na nararamdaman niya sa loob ng isa o dalawang oras. Pagkatapos, iinom siya ng isang sachet ng Kobayashi Stomach Pill bago siya matutulog ilot. Pagkatapos ulit matulog sa isa o dalawang oras, gigising ulit siya sa sakit at uulit ito nang uulit.

Laging natutulog si Anzo sa sofa na nasa tabi ng kama kaya't lagi niyang nababantayan kapag nagigising ako. I woke up at 5:00 AM. My stomach is grumbling not from hunger but from hyperemesis. I immediately went to the bathroom. Narinig ko pa ang pagtawag ni Anzo sa akin pero hindi ko na pinansin. Here it goes again. Napapikit ako ng mariin habang patuloy ang pagduduwal ko. Naramdaman ko si Anzo na papalapit sa akin. Maya-maya pa, dahan dahan niyang hinaplos ang likuran ko.

Medyo pihikan din kase ako pagdating sa pagkain noon pa man kaya siguro 'di ko na napansin ang kaibahan ng appetite ko noon at ngayon. 'Tsaka, akala ko kase, dahil lang sa kakatulog ko almost every after meal o any time of the day basta feel ko lang na bumibigat na ang mga talukap ko sa mata, kaya nalilipasan na ako ng gutom dahilan kaya akala ko ay nagka-ulcer na ako at mas lalong naging pihikan sa pagkain 'tong tiyan ko.

He hugs me back. "Thank you for staying," Otomatiko akong napangiti at tila nakaramdam ako ng kung anong lumilipad-lipad sa tiyan ko. Is this what they called butterflies in stomach? Hindi ko alam ang isasagot kaya nanatili na lang akong tikom ang bibig, ramdam ko rin ang pag-init ng pisngi ko mabuti na lang madilim kaya hindi niya makikita ang pagpula ko.

sabi niya, parang wala nang space for argument. Tumingin ako sa hapag, kumpleto na talaga. May kanin, dalawang ulam, tubig. Lahat ready. At doon biglang nag-growl nang malakas ang tiyan ko. As in yung tipong pang-sound effects sa sitcom. Napalunok ako. Ayoko pa sanang magpakumbaba, pero gutom doesn’t care about pride. Kaya hindi na ako nag-inarte pa.

My stomach did ecstatic cartwheel nang sandaling bumaba ang tingin ko sa umuusok na pasta. I lick my lower lip, pero agad din akong umirap at pinag buti ang pag halukipkip habang naka upo. "Hindi ako gutom!" Pag mamatigas ko. Again, I can only hear his deep sighing as a reply. Pinili nitong ma upo sa stole na kaharap ko mismo at niyukod ng bahagya mga braso sa lamesa. "You'll feel better if you eat something.." he said with authority.

I don't eat too much kaya maliit lang yung kinuha ko. "Mabubusog ka na niyan?" Napalingon ako kay Timothee na nagtanong. Gaya ko ay sumasandok din siya ng pagkain. He then looked at the plate in front of me. I nodded. "Oo. Maliit sikmura ko kaya maliit lang din yung kinakain ko." "That doesn't makes sense," iling niya. "Hmm?" "A stomach is a stretchy, muscle bag. Imposibleng maliit ito. It remains the same size, unless you undergo surgery and intentionally make it smaller," he paused. "Now, eat more."