Stomach Growled Novels & Stories

Umawang ang labi niya at nakita ko ang paggalaw ng Adam’s apple niya dahil do’n. Kinuha ko ang pagkakataon na ‘yon upang itaas ang unan at ipalo iyon sa kaniya kasabay nang pagtuhod ko sa pagkalalaki niya. He growl in pain kasabay ng pagbagak niya sa sahig. Kinuha ko ang pagkakataon na ‘yon para lumabas ng kwarto.

Kumunot ang kaniyang noo at parang napuno ng masamang hangin ang kaniyang dibdib dahilan para sumikip ang kaniyang paghinga. Umikot ang kaniyang paningin at parang hinalukay ang kaniyang bituka. Mabilis niyang itinulak si Greig at dumiretso sa sink. Napapikit na lamang siya nang maramdamang umakyat ang asido sa kaniyang lalamunan at nasuka ng tuluyan. Mahigpit ang hawak niya sa gilid ng lababo. Why that st*p*d smell lingers?

Napaungol siya sa labis na pagkainis, bago niya biglang dinagdagan ang kanyang bilis, ngayon ay mas mabilis na ang kanyang pagtaas-baba kaysa kanina. Ang tanging naririnig namin sa loob ng napakalaking at madilim na silid-aklatan na iyon ay ang aming mabibigat na paghinga at ang tunog ng aming mga katawan na sumasayaw nang ritmo sa isa't isa. "Gunther! Ohh! Ituloy mo lang! Ahh!"

Mabilis akong tumakbo papuntang banyo ng halukayin ang sikmura ko. Napahawak na lamang ako sa bowl ng cr dahil sa panghihina. Hindi ko alam kung may nakain ba ako kagabing hindi nagustuhan ng tiyan ko. Wala naman akong maalalang kinain ko kagabi kundi ang hapunan lang. Halos gusto ko ng isubsob ang mukha ko sa bowl dahil sa hilong nararamdaman ko. Kinapa ko ang noo ko pero hindi naman ako mainit, baka nga may nakain lang akong hindi maganda. Naghilamos naman na ako saka nagtooth brush at lumabas ng kwarto. Nakaginhawa naman na rin ako.

Habang nakatayo ako ay hindi ko magawang hindi mailang dahil habang kumakain ang senyorito ay nakatitig ito sakin Abnormal ata to nag papainggit ba sya kumain kumukulo tuloy ang aking tyan hindi ko alam bakit bigla akong nagutom Napansin kong ngumisi ito hindi ko alam kung namamalikmata lang ako ng hawakan ko kasi ang aking tyan ay nakita ko itong ngumisi pero pinag sawalang bahala ko na lamang yun Hindi pa niya natatapos ang kanyang kinakain ng tumayo ito at tumalikod sa tingin ko ay tapos na syang Kumain Nakahinga ako ng maluwag dahil sa tapos na ito kumain nag lakad sya paalis pero nakakailang hakbang pa lang sya ng humarap ito sakin kaya nag umpisa nanaman ako kabahan " Eat that, your st

"Tulog pa, nasa kwarto. Nag-overtime siya kagabi sa project proposal ng ilang investors. Four na siyang natulog." Tumango si Morgan at maaliwalas ang mukhang pumasok ng bahay. Tumuloy siya ng kusina at hinain ang mga pagkaing laman ng food box. Kasalukuyan na silang kumakain nang sumumpong ang kaniyang sikmura. "What's wrong? Not appetizing?" tanong ni Morgan. "I had an upset stomach these days, pasensya ka na." "Gastrointestinal disomfort?"

Gutom na ata and suddenly I heard my stomach growl. Bago kami pumunta doon sa ilalim ng puno, kung saan narororoon yung pagkain, pumunta muna kami sa may sapa, at naghilamos yung biik, saka hinugasan yung kamay at paa niya. Ginaya ko na rin siya since gutom na din ako. Hitsura namin…

"Naghanda na ako ng pagkain" sabi ko Kay Savion. Hindi niya ako sinagot at umupo siya at sinumulang kumain, tanging ang nagawa ko lang ay ang manonood habang siya ay kumakain. I gasp when my stomach growled loudly, nakakahiya iyon pota. Napatingin naman si Savion sakin, hays. Grabe naman, hindi man lang ako sinabihang kumain. Para akong aso dito na naghihintay na bigyan ng pagkain.

Mabilis kasi siyang makaramdam ng gutom dahil sanay ang kaniyang sikmura sa sandamakmak na kamote, mga pagkaing mabibigat sa tiyan. Samantalang ang lalaking kaniyang kasa-kasama ay ubod ng laki pero mukhang hindi man lang nakakaramdam ng gutom. Para bang may refrigerator ito sa tiyan nito. “Hey, Joe!” Napilitan na siyang tawagin ang pansin nito. Hindi na niya naiwasan pang taasan ang tono niya sa sobrang inis niya rito. Mabilis uminit ang kaniyang ulo kapag gayong pagod na nga ay gutom na gutom pa siya. “Are you going to kill me of hunger? I can eat you already because of my very hungry!”

Masyado akong naging abala sa mga hinahabol lalo pa at mag-mo-month end ngayon. I groaned when I heard my stomach growling. Tumayo na ako at nagpasyang kumain na lang muna sa baba. Its past 2pm kaya halos lahat abala sa kanya-kanyang ginawa. Our cafeteria are so quiet when I enter. Ko-kontin na lang naman ang naruon pero tingin ko nang makita nilang pumasok ako, bigla silang lahat nanahimik.