Stories About Rainbows Novels & Stories

Makikita doon ang isang rainbow, "Cassiopea, Look! May rainbow oh," Tiningnan ni Pea ang kalangitan, " Rainbow is a sign of hope, new beginnings, and a promise. It is also a symbol of diversity, inclusion, and peace. Sign ba ito na umaayon din sa atin ang panahon?" "Hmm... Siguro. At tulad nga ng sabi ko sa'iyo kahit ano 'man bagyo o delubyo pa ang dumating sa pagsasama natin, I'm your's and I will be here beside you. Hinding-hindi kita papababayaan, hindi ako papayag na mapahamak ka or may masamang mangyari saiyo. Because you are my one and only Queen."

turo ko sa bahaghari na gumuguhit sa kalangitan. "Natatandaan mo noong mga bata pa tayo, kapag sumusulpot ang rainbow tuwang-tuwa ka. Sabi mo pa nga hope ang ibig sabihin niyan." Napangiti na ako sa sinabi niya. "Oo, pag-asa na maging masaya. Kasi makakapaglaro na ulit tayo sa labas. Hinihintay nating matapos ang malakas na ulan tapos kapag sumulpot na ang rainbow, nag-uunahan na tayong makalabas ng bahay at magiging masaya na tayo…"

Johan tried to talk and explain but I shush him. Tang'na, parte ba 'to ng pag-m-move on ko sandali? Muli akong napapikit at naglabas ng malalim na buntong hininga, pagkatapos ay nagdilat ako at isinakto ang tingin ko sa rumaragasang tubig ng ilog na napakalinaw. Dumadagdag pa ang sinag na nagmumula sa bawat espasyo ng mga puno, nagmumukha tuloy enchanted ang buong paligid. Parang may photoshoot at sinadya para sa isang teleserye.

Kundi. "Amazing!" Lumalagaslas ang asul na tubig pababa. At nangingintab iyon dahil sa sikat ng araw at may nabubuo ding rainbow dahil sa tubig na bumabagsak. There's a bubbles everywhere na nalabas mula sa gilid ng ilog. Ma's namangha ako ng nasaksihan ang mga bulaklak sa tubig. It is romantic. "Ang Ganda hindi ba?"aniya. Napalingon ako sakanya at wala sa sariling tumango. Bigla akong nakaramdam ng excitement. Parang gusto ko nalang magdive.

Inihilig ni Aurora ang ulo niya sa balikat ni Hunter habang yakap-yakap niya ang isang braso nito. “Hindi mo talaga alam ang ikot ng mundo, kung dati nasa ilalim ka darating din ang araw na nasa ibabaw ka na rin at namamayagpag. May mga bagay pa rin palang akala mo imposible ng mangyari pero posible pa rin pala. Tama nga sila after the rain there’s a rainbow. Kung madilim man ang buhay mo ngayon darating din ang araw na masisilayan mo ang liwanag. Ang mga bagay na iniiyakan mo noon, ang dahilan ng sakit ng mga naranasan mo ngingitian mo na lang balang araw at masaya akong isa ako sa mga taong nginingitian na lang ang mga masasakit na nakaraan.” Ani ni Aurora, hinalikan ni Hunter ang ibabaw n

…🤗 ( Ito ang 1st Story ko sa English Language kaya medyo wrong grammar ang iba ) On the first day of July, 2007. A heavy rain is falling down but it's not ordinary rain. Because the thunder of the rain is so loud, like a nuclear bomb that strikes. Then the lighting of the rain is flashing in the eye, like a flashlight that turns on and off in front of your eyes. Inside a cafeteria, there is a boy sitting in a chair and he is looking at the window, seeking for a rainbow but the rain is still falling. Then a man approached the boy.

Ang sabi-sabi ng mga tao rito sa mundo, 'No matter how long the rain lasts, there will be a rainbow in the end. Pa'no magkakaroon ng bahaghari o balangaw sa kalangitan kung madilim at masama ang panahon ngayong gabi?

Tahimik lang sila, habang panaka-nakang pinagmamasdan ang mga dumaraan sa kanilang harapan. Hanggang sa basagin na ni Lucas ang katahimikan, “You know, Glay, problems are like rain. Minsan malakas at may kasama pang kulog at kidlat na parang walang katapusan, minsan naman ambon lang na dumadaan. But remember that every time the rain stops pouring, another shinny day will come sometimes, it also comes with a rainbow.”

It was summer evening and the theme for the show was tropical. Ngumiti si Dona sa kaniya at inayos ang tayo. Agad din namang lumapit sa kaniya ang kaibigang si Solene na siya ring stylist niya. Mabilis itong nag-retouch ng kaniyang make-up at sinigurong maayos ang suot niyang bikini. “Do I have to say “good luck”?” Solene joked when she’s done. Umirap lang sa kaniya ang kaibigan at ibinalik ang tingin sa entrada patungo sa catwalk saka tumawa nang tipid.

bulong niya, “we’ve built something better than any kingdom. We built this — our peace.” Ngumiti si Cassandra, hinawakan ang kamay niya. “And we’ll protect it. Together.” Sa di kalayuan, sumigaw si Alaric, “Mom! Dad! Look, rainbow!” Tumingala silang lahat, at sa gitna ng bughaw na langit ay may makulay na bahaghari — simbolo ng bagong simula. At doon, sabay-sabay silang tumawa, parang mga batang walang iniintindi kundi ang saya ng sandali.