Where The Rainbow Ends Book Novels & Stories

Josh nodded as we continued to roam the vast forest with a smile on our faces. Tumigil si Josh ng walang pasabi, may tininingnan siya sa kabilang direksyon. Mukhang masaya siyang makita ito kaya't nilingon ko ang dereksyon kung saan siya nakatingin. Hindi ko mapigilang mamangha sa aking nakita. The view is too surreal to exist, the multiple rainbows all over the place is breathtaking. The clear water would be drinkable along with it's mirror like visibility. The gigantic waterfalls is alluring enough for you to swim in it everyday! No wonder it's called Rainbow Falls, it's a perfect paradise.

Akda 'yon ni Colleen Hoover. "Maganda 'yan, basahin mo kung may oras. Pero siguro basahin mo pagnanganak ka na, hahaha." Munti niyang tawa na hindi ko pinansin. Naglakad kami palabas ng bookstore at sinabi kong puntahan muna namin ang men's perfume dahil may bibilhin ako.

"Please, dream of me a lot so you'd fall harder for me just how I am to you." Visible pa rin ba ang rainbow kahit na gabi na't madilim pa? Maybe the answer is yes. Kasi hindi lang ito tanaw ni Rain ngayong gabi, nilalakaran pa yata niya papasok sa kanilang bahay; habang sa itaas ay umuulan ng confetti. Nilingon ni Rain ang pinanggalingan niya, searching for any possible person walking behind her. Baka kasi matapakan nila ang mala-Rapunzel niyang buhok... Jackie is not around to say it, so she will gonna say it for herself.

“Yung sinasabi nilang rainbow after the rain… para iyon sa mga taong nasa pinakamababang punto ng buhay nila. Parang konting pag-asa ang simbolo noon.” “Ang mga tao kasi kailangan ng kaunting lakas ng loob para magsimulang muli. Kung wala iyon, madaling sumuko at tuluyang bumagsak.” Lumingon muli si Harmony sa likod. Wala na si Kiana sa may pintuan ng shop. Sa likod ng salamin, parang nakikita niya ang abala nitong anyo habang nagtratrabaho sa loob ng milk tea shop.

Animo nasa isang libro sila at naroroon sa isang paraiso. Ibinaba siya ni Rain bago ito lumusong sa tubig para maghilamos at uminom ng tubig. Paika-ika siyang sumunod sa lalaki at ginaya ang ginagawa nito. Maya maya pa ay pinagmasdan niya ang itsura nilang dalawa. Pareho silang naliligo ng putik sa katawan. Malaki din ang sugat niya sa paa at mahapdi iyon nang nabasa ng tubig.

Nakahiga siya sa kama niya at tanging ilaw ng lampara ang nagsisilbing liwanag sa buong kwarto. “ Ano! Hindi pwede to!” sigaw ng babae, napatayo ito mula sa pagkakahiga habang hawak ang libro. Hindi siya makapaniwala sa binabasa niya. She is in the last chapter of the book. As she reading it, hindi siya makapaniwala sa ending ng libro. Hindi nagkatuluyan ang dalawang main character sa huli. Hinagis niya ang libro sa harapan niya. Tumama ito sa sulok ng kwarto niya

Akmang kakatok na sana siya ngunit napahinto siya nang marinig ang kausap ng ina. “Before this year ends? That’s so sad,” tinig ni Madame Patrizia mula sa loob ng kwarto. Nang mapansin niyang wala nang kausap ang ina ay kakatok sana siya ngunit bumukas na ang pintuan kaya napaatras na lamang siya.

“You’ll find out soon enough.” The car rolled forward under the rain — two broken hearts sitting inches apart, both pretending not to be afraid of what comes next. End of Chapter 5 — Shattered Glass Hearts ⚡ To be continued… ⚡

"Where do you get your lingerie?" "Regalo ni Lily," sagot naman nya. And our long night is just begun. . . . END. “Celebrate endings—for they precede new beginnings.” Nakakalungkot man po pero ito na ang pagtatapos ng isang istorya. Kung gusto nyong mabasa ang book 2, available po iyon sa dreame.com. Same username: cutiecane23

But the latter had just went out the window this very moment. I stared at the tiny white puddles and tapioca pearls scattered on the floor. My head still felt cold from the drink that was just poured on me. It rolled down my back and arms like a waterfall, seeping through my clothes and drenching it in the process. The stickiness clung to my skin, along with the familiar sweet scent of milk tea.