Stories In Tagalog Mga Nobela at Kwento

ani ko pa Napatigil Siya at huminga ng malalim. "Eh sa'yo ano naman ang love story mo?" Nagulat ako sa tanong niya kaya't napakamot ako sa aking ulo habang napapaisip sa aking sasabihin. "Ah eh kasi..." "Kasi ano..?" "Katulad din sa'yo nawala na lang din na parang bula," mahinang boses na pagsabi ko sabay huminga ng malalim.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Maarteng wika nito " Talaga lang ha." wika niya. Magtatatlong buwan na siyang nakikitira kasama ng kanyang kaibigan sa Davao at nagpapasalamat siya dahil wala man lang ideya ang binata sa kinaroroonan niya. Hindi naman kasi siya sikat kaya walang pakialam ang mga taong nakakasalamuha niya. Hindi rin niya kinontak si Sophie dahil alam niyang tinawagan na rin ito ng lalaki tungkol sa kanya. Malaki na ang tiyan niya at isang linggo na lang ang hinihintay niya at malalaman na niya ang gender ng baby niya. Excited na siyang mangyari iyon.

Tangina! Bigla tuloy sumakit ang ulo niya nang maalala ang nangyari kagabi. Hindi siya makapaniwala na tandang-tanda niya ang nangyari. Fake news naman pala ‘yong nabasa niya sa isang novel na makakalimutan ang mga nangyari kagabi. Tangina ang sakit ng ulo ko at masakit pa ang kepay ko. Tangina talaga! Uminom na lang siya ng kape para kahit papa’no ay gumaan ang pakiramdam niya. Pumasok na rin sa kusina si Manang Fe at nagulat ito nang makita siya.

Kinawayan ko ang bata na kinunutan lang ako ng noo, nagtaas siya ng tingin sa kanyang lolo na agad naman tinakpan ang bibig nito nang magsasalita siya. Nag-umpisa kaming kumain habang nakikinig sa mga kwento niya tungkol sa mga nangyayari sa kaniyang hasyenda. Lalo na noong tinamaan daw ito ng peste. Nang makabawi naman, bagyo naman daw ang nanalasa na labis niyang ikinalugi’t maraming naiwang sirang mga gamit. “Eh, sa ngayon po, kamusta na ba sa atin?”

Ilang sandali lang ang lumipas… “Oh my this is real gold Belle. It’s too expensive!” “Talaga?” “Yes! It is one of the rare gold. Hindi mo ba alam?” “Hindi eh.” “So, who gave you this?” “Sabi ng mga kumopkop sa akin sout ko raw ‘yon no’ng napulot nila ako sa basurahan.” “What’s the meaning of kumupkop? Sorry Belle I can’t understand some of tagalog language kunti lang tinuro ni mommy sa amin.”

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

Paninigurado niya na kinatango kong nakangiti. Hindi kami kumain agad dahil inantay pa namin si papa at hinarap muna namin ang TV at nanood. Halos puro disgrasya, patayan at mga problema sa bansa ang laging binabalita. May ilang ding chismis mula sa mga artista at kasama roon ang anak na lalake ng Del Villa. Isang modelo at hindi maitatanggi ang gwapong mukha at kakisigan nito.

Impatient kong tanong. "Lasong na kami pareho nang marinig ko ito kay Andres. Sabi niya 'mamaya, magmumulto nanaman 'yon'. Tapos bigla nalang siyang umiyak na parang bata. Ang gulat ko. Tinanong ko siya, 'sinong magmumulto, pre?' tas pinandilatan niya ako ng mata. Umiling ng sunod-sunod tas sabi wala daw siyang sinabing gano'n."

Kainis! "Pangatlo, Ssilacc. Ang Ssilacc ay ang lugar kung nasaan tayo. Mga purong bampira rin sila ngunit hindi nakapag-aral dahil sa kahirapan. Makikita mo ang kaibahan nila sa mga suot natin. Hindi nila kaya bumili ng damit kaya naman nagtitiis sila sa kakapiranggot na tela. Ngunit sa lahat ng bampira, sila ang mababait at 'yun ang aking obserbasyon. Kahit na mahirap ay nagagawa pa rin nilang tumulong sa iba. Hindi tulad ng mga Rialacande, iilan lamang ang iyong makikitang may mabubuting puso." "Tulad ko." Napatingin kaming lahat kay Monica.