Su Punto De Vista Novels & Stories

Szarina Point of view. Tumayo ito sa kanyang swivel chair at umikot sa aking harapan. Umayos naman ako ng upo at hinalukipkip ko ang aking dalawang braso sa aking dibdib habang tinitingnan ko siya. Tumayo ito mismo sa aking harapan, at itinukod nito ang dalawang kamay sa likuran ng aking inuupuan, sobrang lapit ng kanyang mukha sa akin kaya naman sinapo ng dalawang palad ko ang buong pagmumukha niya at buong pwersahang tinulak. Muntikan na itong matumba, ang sama ng tingin nito sa akin. Tumayo ako at siya naman ang pinamay awangan ko.

𝐴𝑠𝑡𝑟𝑖𝑑 𝑅𝑒𝑦𝑒𝑠 𝑃𝑜𝑖𝑛𝑡 𝑜𝑓 𝑉𝑖𝑒𝑤

* Point of View ni Blair * --- "Well, speaking of the ONE, hindi ito dapat isang lalaki. Okay, huwag kang judgmental sapagkat nasa figuring-out state pa ako.” Paliwanag ko, at ngayon-ngayon ko lang napagtanto kung ano ang sinabi ko. Lagot. Bwisit talaga tong dila ko.

Ang kanya lang naman ay suggestion lang at wala namang ibig sabihin. “Hmmp, ang galing mo talagang magbigay ng point of view kahit na hindi naman iyan ang ibig kong sabihin.” Nakasimangot niyang sagot dito. Nagulat na lang siya nang marinig niya ang malakas nitong pagtawa.

Ang dami ko ng prublema e dumagdag pa ito sa iisipin. ** End of POV

Cris point of view Panay ang tingin niya sa rear view mirror habang nagmamaneho siya. Yung kotse na nakita niya kanina ay siya rin kotse na sumunod sa kaniya kagabi at kagaya kagabi ay nakasunod ulit ito sa kaniya. Tinapakan niya ang selinyador para mas bilisan ang pagpapatakbo niya habang pinapanood niya kung ano ang gagawin ng naka-kotse at kaagad siyang napahalakhak dahil bumilis din ang takbo ng kotse.

simpleng sagot nito. Napakunot ang noo ko pero kaagad din tumalim ang mga mata ko, "tulungan mo ako Mommy na mapagbayad sila sa ginawa nila sa pamilya ko." Magkakasunod itong tumango. _____ Third person point of view Panay ang pagbuntong hininga ni Aurora habang nakaupo sa sofa katabi nito ang kaibigan na busy sa pag-inom ng kape.

ANDREI AVENDAÑO POINT OF VIEW. ITS GOOD TO BE BACK. Sa wakas ay nakauwi na rin ako sa mansyon. Iba pa rin talaga kapag bahay mo na ang inuwian mo. Maraming gumugulo at katanungan sa isipan ko pero iba pa rin sa pakiramdam na makita at makauwi sa bahay mo.

SUMMER POV: “Sorry, hindi ko ma-gets.” “Kausapin mo lang ako gaya ng ginagawa mo.” Halos magkadikit na ang mga katawan namin. At konti na lang lalapat na ako sa dahon ng pintuan. Naku, Sir! “I think I can change. Malaking bagay na may makakausap akong iba ang point of view sa buhay.” Compliment ba yon o insulto?

Han's Point of View As I sat in the bustling coffee shop, sipping on my latte, I couldn't help but feel a pang of longing deep within my heart. Watching couples laugh, share tender moments, and exchange loving glances, I couldn't shake the feeling that something was missing in my life. Ang totoo, ako ay palaging isang walang pag-asa na romantiko, na naghahangad para sa malalim na koneksyon, na nakakapukaw ng kaluluwa na pag-ibig.