Substitute Bride Romane & Geschichten

aniya at sumilip sa labas ng bintana Maingay ang background ni Zebby nang magsalita ito, "Okay so basically, tumawag ako para ipaalam na nag backout yung partner mo sana sa bridesmaid, pero don't worry kasi nakahanap din kami ng papalit sa kaniya. Okay lang ba sayo?" Hinilot niya ang sintido... Hindi naman niya papakasalan ang magiging partner kaya hindi ito problema "Okay lang kahit sino Zebby, wala namang malisya" bumuntong hininga siya Pero pagdating sa mismong kasal ay gusto niyang magsisi Nakatago siya sa kumpulan ng mga bridesmaid habang sinusulyap sulyapan ang grupo ng mga groomsmen

Nakangiting itinukod niya pa sa magkabilang gilid ng nukha ko ang mga braso niya. “Baby, maybe you forget, you’re going to marry a billionaire, so everything for me is easy to take and do. I can pay a lot of people just to finish our wedding preparation in just one month. I told you, I can’t wait to marry you, Portia. Kung ako lang ang masusunod, kahit ngayon din ay pakakasalan agad kita. But... you’re my bride and I love you, so ikaw at ang gusto mo ang masusunod. I want to give you your dream wedding. So, if you want to be a June Bride, why not? In less than a month, I assure you that the preparations for our wedding are done.”

Nakahinga rin ako nang maluwag dahil sa narinig. “Kumusta ang consultation?” ito naman ang nagtanong sa akin. “Okay naman. Mukhang magiging madali itong project mo, maayos kausap ang bride. Mabait hindi maarte.” tugon ko. "That's great. Salamat talaga sa pagsubstitute mo sa akin best." anito.

Isinuksok nito ang isang braso sa ilalim ng mga tuhod niya, at ang isa naman sa likod niya. Binuhat siya—parang bride na buhat ng groom. Pero ang bride na ito, umiiyak, sumisigaw, at paulit-ulit na hinahampas ang dibdib ng lalaking may buhat sa kanya. “Put me down! Put me down right now!” “Sorry, Ma’am. Mas madali po ito.”

Nang may kumatok ay halos mapalundag siya. Bumukas ang pinto at nakatulala siya kina Lloyd at Bruno na pumasok. May kasama ang mga ito. Matabang lalaki na may edad na. Naka-americana at ang salamin sa mata ay lalong luminaw dahil sa liwanag ng chandellier sa kisame. "T-teka, ano po ang-" "Judge, siya ang bride." Itinuro siya ni Bruno. Tumango ang lalaking tinawag nitong judge. "Nasaan ang groom?"

tanong nito dahil hindi naaangkop ang damit nito sa okasyong mayroon ngayon sa simbahan. " Siyempre naman invited ako, " tugon nito saka hinubad ang suot na sunglasses at binigyan sila nang matamis na ngiti. " Pwede bang mawala sa okasyon na ito ang bride? " Nagsalubong ang kilay ng mga ito nang marinig ang tugon ng babae sa hapap nila ngunit bago ba sila makapagsalita, naagaw ang atensyon nila nang marinig ang anunsyong papasok na sa loob ng simabahan ang bride na pinakahihintay ng lahat.

Agad namang pumunta sa stage ang pari. "Let's not take it any longer, give an applause to señor Fernand Ferrero for his short message!" Nagpalakpakan ang mga tao at umakyat sa stage ang matanda. "Good morning to each and everyone. I know all of you asking what happened why the bride change from Janice to Lilybeth. Janice was died in a car accident. We are truely sorry for this changes but I am happy that this wedding is still continue as I promised to all of you. So, let's give an applause to the groom, my grandson, Tyler Ferrero and his bride Lilybeth Lebanon!"

Hindi ako ang dapat pakasalan niya ngunit heto ako nakatayo sa gitna ng altar kaharap siya. "I pronounce you as husband and wife. You may kiss the bride." Everyone clap and applause. They are so happy. They are very pleased. When we arrive at the reception ay nag kagulo na. When we arrive there ay naroon ang kakambal ko. Naka bihis ng casual. She shouldn't show herself. Oras na mag kasama kami ay makikilala nila kung sino si Rose at sino si Lilly.

, sabad ng bakla habang pinapagpag nito ang laylayan ng gown ni Valerie. Hinintay muna ng lahat na makasakay ang bride bago sila isa-isang sumakay sa kani-kanilang sasakyan. At habang sakay si Valerie ng bridal car, ay hindi niya maiwasang mag-isip kung ano kaya ang mangyayari pagkatapos ng kanilang kunwaring kasal ni Lester.

Wala akong ibang nagawa kundi ang sagutin ito, at sa isang iglap, opisyal na kaming idineklarang mag-asawa. Ngumiti nang mainit ang pari bago tumingin sa mga bisita. Sa masayang tinig, kanyang ipinahayag, "By the power vested in me, I now pronounce you husband and wife. You may now kiss your bride." Nagkatinginan kami ni Theo, at halos hindi ako makahinga sa lakas ng kabog ng aking dibdib. Kitang-kita ko ang ningning sa kanyang mga mata nang dahan-dahan niyang tanggalin ang aking belo.