Substitute Novels & Stories

Brown. "Then let's proceed to plan B." Tugon ko sa kaniya,"kapag pumalpak ang plan A may nakalatag na akong plano,ang plan B ang gagamitin ko."paliwanag ko. "Ang ibig mong sabihin may ibang team ang gagawa nun?" Usisa ni Mr.Brown.

Pero nasaktan rin siya nang mawala si Alexa at makitang nangungulila si Lander. Nanduon siya para damayan ito. Palagi niya itong pinapatawa. Ipinagluluto ng kung anu-ano at sinasamahan sa lahat ng kalokohan nito. In short, siya ang naging substitute sa pangungulila nito kay Alexa. Para siyang naging ‘instant’ companion na palaging available sa tuwing kailangan siya nito. Ni walang tanong-tanong, sumasama siya rito kahit saan.

anas nya sabay sinuri ang itsura neto, nanlalamig ang lalaki at medyo lubog din ang ilalim na parte nang mga mata nang binata, kung hindi sya nagkakamali ay kaya eto nahimatay dahil sa deficiency syndrome kung saan pinipigilan nang katawan ang sarili neto na protektahan ang isang tao sa mga viruses and bacterias. Kinuha nya ang pouch na nasa bulsa nya, buti nalang at dinala nya eto, she inserted it into acupoints such as Baihui and Shuigou to revive him.

Sabi ko, her eyes widened na para bang nabigla sa sinabi ko. "No, not that Crizza. I want you to be my substitute." Sabi niya, nagtaas ako ng kaliwang kilay at saka tumingin sakanya ng deretso. "Substitute? You mean, hahawak ako ng baril? Papatay like boom, boom!" Akto ko pa habang ineexplain ang punto ko, umiling siya at saka hinawakan ang braso ko.

Asking me on that way on what happened. Pero isang kibit balikat lang ang isinagot ko. Masaya ako, dahil sa loob ng napakahabang panahon, muli naming makakasama si Lolo. - "SO AS I SAID, sneak inside that abandon warehouse and install those cameras." Turo ko sa mga maliliit na camera na nasa harapan nina Ten at Cloyd. "Those will be my eyes inside the warehouse. Malalaman ko ang mangyayari sa loob habang ginaganap ang subasta. Trigger will be grandpa's proxy."

Hindi na niya naituloy ang tangkang pagtawag niya rito nang magsalita na ‘to. “Starting today, don’t call me Papa anymore dahil hindi na matutuloy ang kasal niyo ng anak ko.” Kahit na hindi niya nakikita ang lalaking kaniyang kausap, ramdam naman niya ang galit sa boses nito na nagbigay kaba sa kaniya. “But Papa, let me explain, kayang-kaya kong ipaliwanag ang lahat ng nasa journal na ‘yon—”

Ang sakit ha. “Ang sama mo!” sigaw ko. Napaupo ako, nanghihina, habang tinititigan ang niluto ko. Kagat-labi akong kumain. Hindi ko kayang itapon lang ‘yon. Sayang naman. Kung ayaw niya, edi wag. Bahala siyang magutom. Sunod-sunod ang subo ko habang inuubos ang niluto ko. I’m hurt. Alam ko namang hindi para sa akin ‘yong galit niya. Alam kong para ‘yon sa kapatid ko. Pero masakit pa rin. Masakit masigawan. Masakit ‘yong hindi pahalagahan ‘yong effort ko.

Pagka-hang up ng telepono, tumayo si Celeste sa gitna ng mataong hall ng airport habang nakatitig sa malalaking bintana, at mahinang natawa sa sarili. Tama si Rayven. Talagang hindi karapat-dapat si Zachary para sa kanya. Sayang nga lang at inabot pa siya ng dalawang taon para marealize ito. Muling nag-vibrate ang kanyang phone. Isang mensahe ang dumating mula sa kanyang ina na si Marissa: Celeste, tinatanong kita sa huling pagkakataon, sigurado ka na ba talaga sa substitute marriage na ito? Ayaw kitang pilitin...

I bit my lower lip before I smile at them. "Kain na kayo." I told them. Sabay naman silang naupo doon. Kusang humakbang palayo ang paa ko patungo sa taas at inilagay na lamang sa kwarto niya ang regalo ko. And after that ay pinagmasdan ko sila mula sa taas. Nakalimutan kong gutom ako. Nakalimutan kong kailangan ko palang kumain. Hanggang ngayon ay masama pa rin ang loob ko. Sobrang sakit pa rin ng nararamdaman ko. I hate to think the fact that I am the her substitute.

Pasalamat itong si Lio, walang ganoon sa department namin. "Ayan. Late nagising kasi late natutulog. Seriously, Lio? When will you ever learn?" Clarisse interjected. Isa pa 'tong nagsalita. Eh madalas rin naman siyang late. "Wow. Sorry naman sa early bird na tulad mo 'no?" Lio replied sarcastically. I rolled my eyes again. Minsan kinakaya ko naman ang kulit ng dalawa pero kapag ganito na at mukhang walang humpay na ata ang palitan nila ng pang-aasar sa isa't-isa, parang gusto ko na lang mag-walk out.