Sobrang nakakabilib ang istorya ni Simo Häyhä—taliwas sa modernong imahe ng sniper na may malalakas na scope, siya ay kilala sa 505 confirmed sniper kills sa loob ng tinatayang tatlong buwan ng 'Winter War' (Nobyembre 1939 hanggang Marso 1940). Tinawag siyang 'White Death' ng mga kaaway dahil sa puting camouflage at pagiging halos hindi makita sa niyebe. Para sa akin, hindi lang numero ang kahanga‑hangang iyon kundi ang konteksto: malamig, maputik na kagubatan, at harap‑harapan na pagharap sa Soviet forces na madami ang sundalo at mas maraming kagamitan.
Gusto ko ring banggitin na ang 505 ay ang pinakakalimitang opisyal na bilang ng mga sniper kills; may iba pang kalkulasyon na nagsasabing mas mataas pa kapag isinasama ang iba pang uri ng pagpatay (tulad ng close combat gamit ang submachine gun). Pero sa simpleng sukatan ng confirmed sniper kills, siya ang pinaka‑tanyag. Nakakabilib kasi gumamit siya ng M/28‑30 rifle at kadalasan ay iron sights — nagmamatyag, gumagalaw nang tahimik, at kumikilos nang malamig ang ulo. Huwag din kalimutan ang pinsala na tinanggap niya sa mukha at leeg, at kung paano siya nakaligtas; para sa akin, bahagi ito ng alamat na ginawa niyang tunay na tao sa kasaysayan.