Sufferings Quotes Novels & Stories

tingin nito sa kanya habang nilalantakan na ang pizza na inorder nito kanina. "Hindi ganoon kadali ‘yon." Salungat niya sa sinasabi nito. "Alam kong hindi madali. Pero ano ba ang madali para sa iyo? Ang bigyan sya ng chance? O, pahirapan ang sarili mo hanggang sa kainin ka nyang sakit na nararamdaman mo? I've been through a lot of pain, Ash. You knew very well that pain is like my oxygen to live with. But now, see I've learned how to live with it. Nasasaktan ako pero at least nagiging masaya ako. You see my point? Pain and happiness coincide on each other. Hindi porke’t ayaw mong masaktan hindi ka na masasaktan…"

Malamig kong turan tsaka muling nagpatuloy sa pagty-type. I know that i'm being rude but who cares? Right now I don't feel any emotions except from anger. Anger to everyone and anger to the world. Why do I need to suffered like this? Why did I do to experience all of this fucking shit! “I'm sorry my daughter, I know that all of these was really difficult for you and as your dad I can say that I'm useless because I can't even save you from suffering, It was all my fault why's everything become like this. I'm sorry if I didn't do my job properly as your da—”

and it's making me feel that I am the worst. "Death... your death would be just an easy payment, Symphony. Seeing you suffer everyday is better." “You’re cruel! You think, seeing me suffer can give you satisfaction? Think about Melody. You think, she would be happy to see me suffering because of you? Ano sa tingin mo ang iisip ng bata kapag nalaman niyang ikaw ang dahilan ng paghihirap ko? You think she would still adore you? You’re just going to break her just like what you’re doing to me!”

Pantay pantay sana kami ng kapalaran lahat, Pero alam kong masyadong imposible ang hinihingi ko. May iba iba tayong struggles at obstacle sa buhay, pero kung wala pa may siguro parating pa lang iyon, Hindi para panghinaan at sukuan kundi para pagtitibayin at patatagin ka. Kung yung ibay marahil tapos na at danas ang pinakamasakit at pinakamapait ng punto ng buhay nila. Marahil ako namay nagsisimula pa lang. Nagsisimula pa lang danasin ang pinakamasakit ng buhay ko at wala akong magagawa kundi tanggapin ito at Nagbabakasakaling pagkatapos ng lahat sakit wala na akong pagsubok na hindi kayang harapin.

Sobrang hgpit ng kapit ko sa manibela ng sasakyan ko at pinag susuntok ito, tinabi ang sasakyan at saka ako napasigaw sa sobrang bigat ang nararamdaman ko ngayon, even a scream is not helping me, hindi lumuwaga ang sakit sa dibdib ko. All my life, this is the time i enjoy and find the true meaning of life, may dahilan na para mabuhay ako at mag-enjoy. Pero binabawi naman agad, it feels hell. Kahit na bumigay ako at this moment, pakiramdam ko ay hahabulin padin ako hanggang sa kamatayan ko. Maybe i am destined to suffer until the very end.

“Hindi ko ma-imagine ang aking sarili na s********p ng dugo ng mga tao para lang mabuhay. I can't go outside without worrying that the sun might burn me to death.” “Then ibig sabihin niyan ay pipiliin mo ang manatiling maging tao. At iyan ang gusto kong mangyari, Elm, dahil hindi mo alam kung gaano kahirap ang maging katulad namin. Kung may mapapali nga rin sa'kin ay pipiliin ko ang maging normal na tao. Where there's suffering and death. Living in this world for so long was a torture for us. Hindi ito gift na katulad ng iniinggitan ni Max.”

Hindi pa nga nasisinc-in sa kanyang utak ang sinabi nito kanina, heto at may panibago na naman. God, wala na bang katapusan ito? Napakarami na nilang pinag-daanan, na kung titimbangin niya, mas marami pa ang pagsubok kaysa sa mga masasayang araw. They've been through a lot of misery, pain and sacrifices.. hanggang kailan pa nila mararanasan ang ganoong hirap?

"Nagmahal lang po ako. Sa paghahanap ng kasiyahan, naging ganito ang kakahinatnan... Pagod na ako, Father. Pagod na pagod na ang puso ko." Inalis ko ang tingin ko sa kay Father at itinuon muli ang tingin sa nakapakong si Hesus sa harap. Gusto kong i-console ang sarili ko na, ako, nandito, nakaupo, napapagod at nasasaktan sa lahat ng nangyayari, pero siya? Nakapako sa krus, malungkot, pagod, nasasaktan, pero nagreklamo ba siya? I wonder if the suffering will ever end. I have defeated every obstacle that has crossed my path, but I am tired. After each battle that I have won, there was another one waiting around the corner.

Saglit din ay nawala ang parehong mga galit at hinanakit sa puso niya na likha ng nakaraan. "She more suffered than anyone else of us. Palagi siyang naiipit sa sitwasyong hindi naman niya hiniling at derseves." Nakaramdam siya ng kakaibang haplos ng lamig nang makitang may luhang dumaloy sa mga mata nito.

he said saka ako hinawakan sa braso at binaba ang kamay ko at tinali habang tinakpan ang mata ko at dumilim na ang paligid, please god help me na mailigtas si nick, gusto ko pa syang makasama ng mas matagal pang panahon, ayoko ayoko pa "I can kill this guy, muka namang hindi mo sya mahal" he said saka kinasa ang baril at para akong tinakasan ng kaluluwa koda kaba ng madinig ko ang pagkasa nya ng baril hanggang sa tuloy tuloy nang pumatak ang luha ko at napakabigat ng dibdib ko na parang tinutusok at iniipit, ayoko ng ganito