Sufferings Quotes Novelas e Histórias

It's as if she's enjoying the blood and shouts of suffering. Malakas ang naging paghagulhol ko at isinara ang mga mata. Hindi ko kayang makita nang magsimula silang putulin ang mga daliri niya. My sobs, the woman's screams, and the muffled cries of pain. I feel like I am being tortured as well. Ramdam ko ang bawat sigaw, ang bawat pakiusap, at ang bawat iyak sa sakit. My heart twist in pain, in pity, in sorrow, and my heart aches in grief. I clutch my chest where my heart's located because I couldn't bear the pain.

"Sabihin mo at gagawin ko. Kahit ano gagawin." Lumuluha siyang natawa nang mapait. "Baliw ka rin katulad nila, Miss Zuluetevo. Wala kang magagawa para mawala ang galit ko at ang sakit sa loob ko. Bawasan mo na lang, umalis ka at huwag nang babalik." "Pero hindi ko kayang gawin, S-Sheids." "You carry such immense pain, a mental pathetic disorder! Perhaps God has burdened you with all the karma that was meant for your parents!"

Hindi na niya napigil pa ang sarili niyang isumbat lahat ng ito. "Wala naman akong kasalanan, pero bakit parang ako yung nag sa suffer ng lahat ng ito? Ako yung higit na apektado dito Dad at hindi kayo." Pagapapatuloy niya. Nanahimik naman ito at nag - iwas ng tingin sa kanya. Nanatili pa rin silang nakatayo habang magkaharap pagkatapos ay nagpunas ng kanyang mga luha.

“Sana, sumama ka na lang sa mga magulang mo nang mamatay sila, o kaya hindi ka na nagpakita pa.” Isa-isa niya nang tinatanggal ngayon ang daliri ko. “Sana, hindi ka naghihimutok, hindi ka nalungkot dahil sa pagkawala ng magulang mo, sana hindi ka nakaranas ng pagdurusa, hindi ba? Kaya mamatay ka na. Let’s end your suffering now, Yuri. Thank me when we meet again.” “Babalikan kita! Papatayin kita!” wala sa sariling sigaw ko na sinuklian niya ng nakakalokong tawa.

The people who have gone through struggles, pain, deprivation, loneliness are the most beautiful people in the world. The most authentic thing about us is our capacity to create, to overcome, to endure, to transform, to love and to be greater than our suffering. Life is short, live it. Love is rare, grab it. Anger is bad, dump it. Fear is awful, face it. Memories are sweet, cherish it! Later that day... "Are they not tired, Uncle Lewis?" kalabit at tanong ni Baby Theo sa binata. "Who?" balik-tanong niya dahil wala naman siyang idea kung sino-sino ang tinutukoy nitong "they".

Hindi niya maunawaan kung bakit mas masasaktan ang tao kapag sinabihan ito ng ‘sorry’. “Stefan heard the word “sorry” a lot after the accident. “We’re sorry, but they died on the spot,” “We’ve already done our best, but he didn’t make it.” “I’m sorry,” “I’m sorry, Stefan,” “I’m sorry for your loss,” and so on. The more he hears those words, he feels as if he’s going insane if he keeps hearing those words over and over. Stefan is traumatized as a result of it,” pagsisiwalat ni Doña Divina. “That is why he stated that Salvatore never apologizes. That word hurts him far too much.”

Muling napasulyap si Cecilla sa mga letratong nasa sahig at sarkastikong natawa habang patuloy na rin ang luha sa mata niya. “B-Bakit ba a-ako na lang iyong palaging nasasaktan? I want them to suffer, but I am the one who ends up hurting and suffering. Bakit ako iyong kailangang masaktan at madurog ng paulit-ulit!" Lumalim ang bawat paghinga ni Cecilla pagkatapos non lalo na noong naalala niyang buntis at mukhang mas sasaya pa ang buhay ng dalawang taong nanakit sa kanya.

Wala sa sariling naitanong ko iyon kay Vander at huli na para bawiin iyon. "I had, couple of times." Sagot nito sa akin at tinapunan ako ng tingin at ibinalik kaagad ang tingin nito sa daan. "Sorry." Hindi ko alam kung para saan iyon. Sorry dahil nagtanong ako at baka maalala nito ang sakit? "It's fine. Love will not grow ponder without the trials." Sagot nito sa akin. Hindi na ako umimik hanggang sa may natanawan ako sa di kalayuan. May mga naka-uniporme na fatigue at may mga dalang baril ang mga ito.

Sana kasi, nandito sya. I was shaken cheaply and punched in the road. I didn't even feel any pain but I could already see every blood flowing every finger of mine. Where did it all start? I've had enough, haven't I? Where am I missing? .why do I have to suffer such pain putang ina. The pain every time I think of the words "YOU'RE JUST ENOUGH" then it comes from her mouth.

Nang magsimula ang Q&A portion, si Safara ang isa sa unang tinawag. “Miss Gomez,” sabi ng isa sa mga hurado, “kung bibigyan ka ng pagkakataong baguhin ang isang aspeto ng iyong buhay, ano ito at bakit?” Huminga nang malalim si Safara bago sumagot. “Maraming beses ko nang ninais na baguhin ang nakaraan, lalo na ang mga panahon na pakiramdam ko ay wala akong halaga. Ngunit natutunan ko na ang bawat hirap at sakit ay bahagi ng kung sino ako ngayon. Hindi ko babaguhin ang kahit ano, dahil ang bawat sugat at hamon ay nagturo sa akin kung paano maging matatag at kung paano magtiwala sa sarili ko.”