Sufferings Quotes Novels & Stories

“Huwag kang excited dahil hindi excited si Lucifer na makita ang pagmumukha mo. Maghintay ka lang dahil darating din tayo diyan, you don’t deserve to die too fast. Dapat ninanamnam mo ang bawat kirot at sakit. Papatayin kita ng paunti-unti and you deserve it.” “AAHHH!” muli niyang d***g nang sugatan niya ang binti ng Don. Napapamura na lang siya sa sobrang sakit at pinipigaan pa niya ng dayap ang lahat ng mga sugat niya. Halos hingalin na siya sa pagsigaw niya at sa sakit at kirot ng mga sugat niya. Nanghihina na lamang ang katawan niya dahil sa pagsigaw niya at nanginginig ang kalamnan niya sa sakit ng mga sugat niya. “Ayusin mo ang pagsigaw niya, praktisin mo dahil pagdating mo sa impyerno

Tumango naman ito na parang isang maamong tupa. "Wala pa DYAN sa kalingkingan mo ang paghihirap ko. Ni Hindi mo maranasang mangapa sa dilim mahanap mo lang ang kailangan mo. Araw-araw kang nakakulong sa loob ng bahay para Hindi ka mapahamak. Ni hindi mo makita ang papalubong na araw nang dahil sa bulag ako! ALAM MO BA YON AH? HINDI KASI HINDI MO ALAM KUNG ANONG HIRAP ANG PAGDAAN ANG LAHAT NG YON! GUSTO KUNG ISISI SA INYO ANG LAHAT NG NANGYARI SAKIN NOON. PERO ALAM KUNG PAGSUBOK LANG YON SA BUHAY KO AT KAILANGAN KUNG HARAPIN AT MAGING KAHIHINATNAN NON. TINIIS KO ANG LAHAT NG YON. PERO NAGPAPASALAMAT PARIN AKO DAHIL MERONG NAGMAMAHAL SAKIN. HINDI NILA AKO INIWAN AT LAGING GINAGABAYAN. IPINAP

Pinanood ko ang pagdaloy ng dugo mula sa nasugat kong daliri. Mapait akong napangiti habang napalingon kay Romnick. "You still want me to suffer. You don't want me to be happy..." usal ko kasabay ng pagtulo ng luha sa mga mata ko. "Hindi pa ba sapat ang ilang taon, Rom?"sumbat ko. Na kalaunan ay wala din naman magagawa. Tumalikod ako at umalis doon. All of them. They just want me to suffer.

Naghari ang katahimikan sa paligid hanggang sa nagpasya akong magsalita para basagin ito. "I've never felt so useless until now," I said while looking at the gravestone of my mother. "You're not useless, man. Things are really difficult to solve sometimes." "They left me. All of them. It's as if life really wants me to suffer." He placed his hand on my shoulder. "You have friends, Dave. Weren't you the one who said that in a fight, you already lose the moment you thought of giving up. The process is hard but the result will satisfy you."

Puro ako alis. Somehow, I regret that I always go to the place where I could rest. Kung mapapagod ako araw-araw, 'wag lang mawala si Lolo, tatanggapin ko lahat ng pagod. I blowed my cheeks. This is what I hate about myself. I can sacrifice and suffer for the people. Even if I'm the one who's hanging on the cliff, I would always choose to save the one who's just sitting on the edge.

Makalipas ang ilang saglit ay bigla siya muling napaluha at isinubsob ang mukha sa kanyang mga tuhod. “I feel trapped in this miserable life,” lumuluha niyang saad sa kanyang sarili na labis na nasisiphayo ngunit makalipas ang ilang saglit ay pinunasan niya ang kanyang mga luha. “My life is indeed miserable, but I will not end my life like they wanted me to. I will continue to live and find happiness.”

Para akong nawawala sa sarili dahil hindi ko talaga matanggap ang mga nangyayari sa buhay ko. “I'm so sorry if you're feeling so bad right now… I'm so sorry if I cannot do something to stop your pain, Bellissima… But as I promised, I'll be here for you no matter what...” “N-napapagod na 'ko mabuhay, Xence… Pagod na pagod na 'ko sa p*tanginang buhay na 'to… Gusto ko nang sumuko, gusto ko nang magpahinga...”

Am I not deserving to be a mother? "This happens Tham, may mga taong nakukunan talaga" "Ang sakit al.. ang sakit-sakit na nabuo lang sila dahil sa tuwing nalalasing si Giovan but still they didn't survive. Kasalanan ko lahat.. if I didn't stress myself hindi sana to lahat mangyayari." Hindi ko na mapigilan ang paghikbi na nauwi sa hagulhol. "Tham, tahan na"

Ang bawat komento, bawat reaksyon, ay nagbibigay sa akin ng lakas upang tapusin ang bawat madugo at emosyonal na kabanata. Huwag kayong mag-atubiling magsalita. Sabihin ninyo sa akin ang inyong saloobin—ang galit, ang kilig, ang sakit. Dahil ang kwentong ito ay hindi lang akin. Ito ay atin. Maraming salamat sa patuloy ninyong pagtitiwala. With blood, desire, and devotion, QuillWhisper

Nanghihinang tumayo ako at naglakad patungo sa dagat. Sumigaw ako. Sinabunutan ko ang sarili ko. Nakakabaliw pala no? Pag na trigger lahat ng mga masasakit na pinagdaraanan mo. "I can't take this anymore! Why do I have to suffer all of this?! Why?! Ganito na ba ako ka malas sa buhay at puro pasakit nalang ang meron sa buhay ko?! Hindi ba pwedeng sumaya naman na ako? Pagod na pagod na ako!" naiiyak na sigaw ko.