Novel & Cerita Sugat Sa Kamay

Nag-init naman ako agad kaya't naghugas na lamang ako ng kamay upang maibsan ang init na nararamdaman ko. Nakakapaso ang kamay nitong humawak sa aking kamay upang gamutin ang sugat ko. Tila napaso ang aking balat sanhi sa paghawak ng kaniyang mga palad sa aking balat. Kaya ko naman kasing gamutin ang sugat ko at nakakainis lamang dahil sinabihan na naman niya akong maarte.

angil niya sabay usad palayo mula rito. "Para di ka mahirapan lnisin ang saugat ko, sweetheart." "Manuel ang kamay ko ang gamit ko para linisin ang sugat mo. Hindi ang mukha ko," pambabara niya rito. "Sabi ko nga," umupo ito ng tuwid. "Akala ko makalusot na," pabulong sabi ni Manuel.

Chapter 36 Nakahiga siya sa kama, balot ng benda at mga sugat. Halos hindi ko siya makilala sa dami ng pasa at sugat sa kanyang katawan. Napatingin ako sa kanyang gitnang bahagi ng nakita kong maraming dugo ang nakadikit doon at wala rin iyong brief man lang. May nakalagay lang doon na isang pinda para sa sugat.

Sigurado siyang sa gilid ng bato ito tumama. Nakatitig lang ito sa kanya. Ramdam niya ang lungkot, base sa mga mata nito. Matapos hugasan ay nilagyan niya iyon ng alcohol. Mukha namang hindi nasasaktan ang taong ito. Hindi naman makalyo ang kamay. Manhid na ba ito? “Hindi ba masakit?” seryosong tanong niya habang pinapatakan ng betadine ang sugat.

But when I finally looked at my arm, that was when I realized just how many small cuts had struck me. May ilang sugat mula sa nabasag na salamin. May mga pasa sa balikat at tagiliran. May mga gasgas sa aking mga kamay at braso. At ang sugat sa aking noo ay mas malalim kaysa sa aking inaakala. May bahagyang dugo pa ring tumutulo mula roon at unti-unting kumakapit sa gilid ng aking mukha.

dagdag pa nya. Itinaas niya ang kamay niyang may sugat na mahigpit na nakabalot sa benda, saka sya muling nagsalita. "At sa lagay kong ito ay kahit gustuhin ko mang maging mapusok ay mukhang malabong magawa ko iyon." Saglit naman na napatingin si Sophia kay Raymond at sa sugat nito. Napabuntong hininga na lamang nga siya dahil may punto nga naman si Raymond.

Natutunan niya ang lahat tungkol sa paggamot sa mga sugat at alam niya kung ano ang gagawin. Dahan-dahang inabot ni Sue ang paa niya palapit sa kanya. Dahan-dahan niyang tinanggal ang kanyang silk stockings at tumambad ang kanyang nakayapak. Nang tingnan niya ang sugat ay nakahinga siya ng maluwag nang makitang hindi naman ito seryoso. Nagkaroon lang siya ng ilang hiwa dulot ng pagtapak sa mga bato sa kalye. Hinawakan niya ang paa niya sa tubig at maingat na hinugasan.

Kahit mahapdi ang kamay nya mula sa natamong sugat sa kanyang palad, tiniis nitong pigain ang dimpo upang linisan ang sugat ng lalaki. Hindi malalim ang mga sugat nito. Katamtaman lang na galos, hindi kagaya sa kanya na kailangan pa atang tahiin dahil napunit ang balat ng kanyang kamay matapos nyang pagkasyahin ang kanyang kamay sa maliit na butas ng bintana ng kotseng binasag. Lumapit sa kanya ang kanyang Ina at inagaw nito ang dimpo, “Ako na jaan at gamutin mo yang sugat mo”

Binitawan ko kawaagad ang kutsilyo at nagderetso sa gripo upang hugasan ang sugat ko. Pigil ang hininga ko habang pinapadaluyan ng tubig ang kamay ko. Gosh! Ang hapdi. "Ate, nasugatan ka nanaman?" Nag-aalalang tanong ni Portia. Lumapit siya saakin at tsinek ang sugat ko. Nanlaki ang mga mata niya. "Ate, napalaki yata ang pagkaka-sugat mo sa kamay mo ngayon?"

Ang sakit pala ng sugat ko, parang nag-init ang kamay ko. Napatingin naman ako sa kaniya habang nilalagyan niya ng ointment ang sugat ko. Hindi ko maintindihan ang sarili ko. Gustong-gusto ko siyang pagmasdan. Pakiramdam ko safe na safe ako pag nandyan siya sa tabi ko. Parang bumilis ang tibok ng puso ko, nahihiya ako, pero parang gusto ko pang titigan siya. Ang bango niya, ang init ng kamay niya, ang lambot ng mga daliri niya. Parang gusto kong matunaw.