Sukuna Markings Romane & Geschichten

Napatitig si Helio sa babaeng hindi niya inasahan na mas maganda sa malapitan, maputi ang balat nito, puti din ang kulat ng buhok kilay at pilikmata nito, pero nakukuha ng pulang mga mata nito ang atensyon ni Helio. "Pretty isn't she?" ani ni Marko na tumayo sa kinauupuan nito. "Here's the sunshine rubies and the albino woman, you can check the rubies to be sure that we don't duplicate it with fake one. I am an honest businessman, until bidding again." ani ni Marko na kinuha na ni Helio ang rubies at inabot ng tauhan ni Marko ang lubid kay Helio. "Je li ovo potrebno? Ona može hodati bez kravate, zar ne? (Is this necessary? She can walk without a tie, right?)"

pagpapakilala din ng isang mestisong may green na mga mata at nakasalamin. "Makas San Cuenco that's all," masungit nitong saad, matikas ito actually lahat sila matitikas ang tindig at pangangatawan at matatangkad din ang pinagkaiba lang nilang lahat ay si Makas ay may asul na mga mata, habang si Kit ay may berdeng mga mata, si Dillion naman ay may pilat sa kilay, si Raza ay may mga matang walang buhay at ang pinakahuli si Kibou the one and only Kalbo.

Napakakinis ng mukha nito, at maging ang may kaliitan at medyo matambok nitong baba ay hindi rin nakaligtas sa paningin ng lahat. Nakahantad ang makinis niyang balikat. Nagtagal ang tingin ng lahat sa malusog na dibdib ni Samara na natatakpan ng puting tela na may pinong tupi at kahugis ito ng kanyang mga d*d*. Ngunit sa gitna nito ay isang oblong na kumikinang na ginto na hugis dragon.

Yung device na iniwan kanina. Pero ngayon— Iba na. May ilaw. Blinking. “Don’t touch that,” agad na sabi ni Yuhei. “Wasn’t planning to,” sagot ni Elijah. The Mark Lumapit siya nang konti. Hindi hinawakan. Pinagmasdan lang. May symbol. Hindi logo. Hindi code. Isang mark. Simpleng design. Pero may bigat. “Leon.” “Yes?”

Singkit ang mga mata nito halatang may dugong hapon, matangos ang ilong, katamtamang kapal ng kilay at mga labing natural na mapupula at kissable. Tuloy napalunok akong nakatitig sa labi ng lalaki. "God! What wrong with you Trina bitch! Umayos ka!" saway ko sa sarili. Minsan lang akong humanga sa lalaking mahaba ang buhok pero ang isang to' gosh! iba, his long hair fits him perfectly, his skin color is not too bright instead a lil darker that a usual Japanese breed. Ang mga titig ko'y bumaba sa leeg nito. Natuon ang paningin ko sa adam's apple nito, kita ko ang paggalaw niyon dahil sa lihim na paglunok, gosh!

Yumuko siya at sinubukang kinalma ang sarili. Gusto niya lang namang makita ang crescent-shape na birthmark nito sa balikat. Hindi niya pa nakikitang mabuti sa malapitan ang katawan ni Mara kaya hindi niay alam kung may birthmark ba talaga ito. Inaamin niya rin sa kanyang sarili na labis siyang kinakabahan.

Si Marky, isang tatlumpu't siyam na taong gulang na lalaki na may suot na gold-rimmed na salamin, ay mukhang kagalang-galang at disente. Ang kanyang kilos ay magalang, halos nakakaakit ng tiwala. Kung hindi pa naging maingat si Aeris, baka nalinlang na siya ng maamo nitong hitsura.

sabi ni Laura sabay hila ng kumot para matakpan ang katawan niya. Napatagilid ang katawan ni Mark - ang kanyang mga kamay ay nakadikit sa kanyang ulo. "Sinadya mo ba ang damit na yan para asarin ako?" Dahil ayaw magpatalo, ginawa rin ni Laura. Hindi makakurap ang mga mata ni Mark nang makita niya ang makapal na siksik na kambal na bunton na nakalantad sa kanyang mga mata.

Bumalik si Marco mula sa pagligo at nakita niyang tulog na si Sierra. Ang maselan at mala-porselana nitong mukha ay nasisinagan ng liwanag na nanggagaling sa lampshade. Gumawa ng anino ang mahahaba nitong pilik mata sa ilalim ng kanyang mata. Bumaba ang mata ni Marco sa katawan ng babae, para talaga itong papel sa puti kaya naman nang makita ang ilang pulang marka sa dibdib nito ay nagningas ang mata ni Marco.

Ibinalik din niya ang mga mata sa madilim na dagat, at saka maigi niyang pinagmasdan ang maliit na screen sa harapan. "What are these marks all over? Ba't may ups and down na ibang kulay asul? Hindi kasi sila tugma." "Ah, that measures the deep underneath us, Bre. The shapes, like blue, form into different patterns, which is the rocky part. And if you noticed, there are a few glimpses of these traces," I said, pointing at the small screen. "Those are fishes." "Really? Kaya pala ang dami mong nakukuhang isda. Nakikita ko ang mga hugis nila?"