Novel & Cerita Sumulat Ng Isang Tula

( Cali singing ) Kawawa si Ninong noong isang taon Nag-Paskong ang ulo ay tadtad ng bukol At ang pangyayari i-tsi-tsismis ngayon Dahil lang sa pagkain nitong Puto Bumbong Paalam sa Ninang nitong aking Ninong Na siya ay kakain nitong Puto Bumbong Subalit ang Ninong di doon pumaron Ang kanyang pinuntahan ay magandang babong Ngunit isang gabi si Ninong ay nahuli Nitong aking Ninang na champion sa karate Kaya ang Ninong ko pati kanyang babae Nagkabukol-bukol ang kukote Mula nang si Ninong magkabukol-bukol Ayaw nang kumain nitong Puto Bumbong Takot nang maulit mabali ang ilong

Tatlumpung araw sa isang buwan Umabot man tayo sa three thousand one Magmukha mang bruha Paggising sa umaga Pupunasan ko pa ang muta mo sa mata O kay sarap isipin Kasama kang tumanda Paglalaba pa kita Matapos mamalantsa Kahit abot abutin Man ako ng pasma O kay sarap isipin Kasama kang tumanda Chorus: Sasamahan kahit kailanman Mahigit kumulang di mabilang Tatlumpung araw sa isang buwan Umabot man tayo sa three thousand one Loves na love parin kita Kahit bungi bungi ka na Para akin ikaw parin Ang pinakamaganda O kay sarap isipin Kasama kang tumanda At nangangako sa’yo Pag sinagot mong oo Iaalay sa’yo buong puso ko

“Pero－” “Mukhang ayaw mo namang sumama sa akin. Maaari ka namang maiwan dito mag-isa kaso may mga multong gumagala rito sa tuwing nag-iisa lang ang tao rito. Ikaw rin, baka ikaw ay kanilang bulabugin lalo na’t dayo ka rito.”

Napaatras Ako at nagulat Ako ng bigla na lamang nahulog Ang box na nasatabi ko. " may tao" rinig Kong Turan ng Isa sa kanila tatakbo na Sana Ako ng maestatwa Ako sa kinatatayuan ko sa gulat ng harangin Ako ng Isang lalaki. * Someone's Pov *

Pinangalanan siya mula sa isang sikat na tula ni Zizhan na tinatawag na “Inscription on the Forest Wall” Ganito ang tula. ‘Madalas na niloloko ng mga bundok ang ating mga mata. Gumugulong na serye ng bundok sa isang minuto at matayog na tuktok sa sunod; Tinatago nila ang kanilang totoong larawan sa lahat ng tao dahil nagkataon na sila ay nasa loob.’ Pinangalanan si Cadfan sa tula na ito.

Maputi at malambot na animo’y bulak Puwede ring cotton candy, marshmallow, at icing ng cake. Sinarado ko ang aking cell phone (‘yong ibinigay ni Fabio noong huling kaarawan ko) at isinantabi ito. Ang pangit ng nagawa kong tula tungkol sa ulap. Bigla na lang kasi itong sumulpot sa aking utak habang nagpapahinga sa lilim ng kahoy. Napabuntonghininga ako at pinagmasdan ang ulap.

"Opo. It is a traditional Filipino folk song about a small nipa hut surrounded by various local vegetables." Lalong natuwa ang mga banyaga sa screen. "Fascinating. Would you mind translating the lyrics for us someday?" Napakamot ako sa aking ulo. Nakalimutan kong katabi ko pa pala si Satanas—este, ang masungit kong boss. Mabilis akong sumulyap kay Sir Gab. "...Puwede naman po, kung... kung papayagan po ako ni Sir."

“Salamat po. Umo-okay na rin naman po ang pakiramdam ko.” “Mabuti. Pwede ka nang magsimula.” Kumumpas pa si Mr. Macato kay Elm na humarap na sa buong klase. Tahimik ang lahat at pinapanood lang siya. Nagsimula siyang basahin ang isinulat niya sa papel na hawak. “Ang pamagat ng tula na isinulat ko ay ‘Sa Taong Dumurog Ng Puso Ko’.”

"ISANG ANGHEL NA BUMABA SA LUPA AT SA AKIN NAKA TADHANA." Sumubsob ako sa unan upang tumili. Simpleng salita pero ang lakas ng tama sa akin. Ramdam ko na namula ang aking magkabilang pisngi,at nag-uumapaw sa tuwa ang puso ko. Binasa ko pa ulit ang sulat at impit na tumili, pero agad rin itong nabura.

Hindi ko naman sinasabing hindi siya masarap, pero— teka, masarap? Kanino bang malanding espiritu 'tong sumasapi sa akin? Hindi ako 'to, letse! Ipinilig ko ang aking ulo, upang makatakas, mula sa walang kwenta kong naiisip. Makapagbihis na nga lang, at baka kung saan pa makarating ang gala at malikot kong pag-iisip!