Paano Magsulat Ng Tula Novels & Stories

Pinunasan niya ang pawis sa kanyang noo. “Kahit na mukhang magkaiba ang sulat kamay, maging sa pamamaraan ng sulat o iba pa, halata na ang sulat kamay sa piraso ng papel ay iniiwasan ang pamamaraan ng pagsulat ng nasa diary, kaya’t mukhang awkward ang mga salita niya. Pero, ang lahat ng tao ay nagsusulat ng halos iisang paraan, maging sa pagsulat ng linya o sa pagtatapos niya ng bawat letra. Madaling makahanap ng pagkakapareho kapag ikinumpara mo ang dalawang magkaibang sulat kamay.”

Siguro matagal ko na ring nakakalimutang ngumiti nang totoo. Pag-uwi namin, binuksan ko ulit ‘yung notebook. Sa halip na magsulat tungkol sa kanya, sinulat ko kung ano ang nangyayari sa paligid ko—‘yung amoy ng lupa pagkatapos ng ulan, ‘yung tunog ng mga kuliglig sa gabi, ‘yung pakiramdam ng hangin sa balat ko. Sa unang pagkakataon, hindi ko na kailangan isulat ang pangalan niya para maramdaman kong buhay pa rin ako. ---

Bago pa niya ako mahuli sa ginagawa ay muli akong nagsalita. "Ganito na lang, isulat mo lahat ng gusto mong sabihin. Tapos mamayang pagkagising niya ay ipapabasa ko sa kanya. Kasi kung sasabihin mo lang sa akin, malamang makalimutan ko ang ibang detalye. Mas maganda 'yong written." Bryle scoffed. "Pahihirapan ko pa ang sarili ko." "Tamad!"

Gayunpaman, upang tumpak na maipahayag ang pangunahing ideya, maraming mga pangungusap ang lubhang mahirap bigkasin. "Umupo ka at isulat ang recitation na itinuro ko sa iyo," sabi niya. Umupo siya sa isang bato at inalala ang recitation na itinuro sa kanya. Kung may nakalimutan man siya, tinanong niya ulit siya. Pagkatapos lamang ng kalahating oras, binibigkas niya ito ng dalawang beses sa kanyang sarili, at pagkatapos ay masayang sinabi, "Kabisado ko na ito."

“Ikaw lang mahal laman ng tula. Tunog ng gitara't, himig ng kanta Kumupas man ang tinig ay hindi mawawala Hiwaga mong dala, Ikaw aking musika.” Kiro started singing. Unang linya pa lang ay naluluha na ako. Gusto kong tumingala upang pigilan ang mga luhang pumatak ngunit natatakot akong may makaligtaan. Ayokong tanggaling ang mga titig, nais kong masilayan ko bawat kilos niya’t hakbang lalo ang pagsilay ng ngiti sa labi niya kapag makita ako. Labis ang pagpipigil kong wag tumulo ang mga luha ngunit ng unti-unting bumukas ang kurtina at sa wakas ay masilayan siya ng mga mata ko ay ‘di ko na napigilan ang pagpatak ng isang butil ng luha sa pisngi ko hanggang sa sunod-sunod na silang nagsilagla

Ilang sandali pa, nagsimula na siyang magturo. "Ngayong araw, ang ating tatalakayin ay ang tungkol sa Tula. Ang tula ay isang anyo ng panitikan na nagpapahayag ng damdamin ng isang tao. Ito ay binubuo ng mga saknong at ang mga saknong ay binubuo ng mga taludtod. Inyong napag-aralan na ito noong nasa Sekondarya pa kayo kaya't pinagawa ko kayo ng isang tula sa nararamdaman ninyong pag-ibig sa isang tao. Tignan natin kung magagandahan ako," masungit na sambit niya upang kabahan ang mga kaklase ko. Buti na lang na nasabihan ako agad ng kambal at ni Janus sa pa-asisgnment ni Maestro. Kung wala raw, baka automatic bagsak ako sa unang activity which I can't let happen. I never fail!

Kahit paano naisalba niya ang ego niya. Masakit pero kinaya at itinago niya at nagtagumpay siya doon. At sa kagustuhan niyang ilabas ang totoong nararamdaman minabuti niyang isulat nalang iyon sa pamamagitan ng isang tula. Maliban kasi sa pagtugtog ng violin at gitara, poetry ang isa pang hilig niya.

Maikling sagot ko. Nagulat ako ng makita kong kumuha siya ng isang malinis na papel at isang lapis pagkatapos inabot sa akin. "Can you write those words you say po?" Magalang niyang ani. Tumango ako at tinanggap ko iyon. Natutuwa ako sa kanya. She's awesome and cute. "Pour paint onto the canvass, optional. Splitter or drip paint onto the canvass, optional. Try closing your eyes and painting." Dagdag ko habang sinusulat ang mga sinasabi ko sa kanya.

'Huling pag-ibig na aking matatamasa, Unang kilig sa iyo nadarama, Laging ikaw ang pipiliin sa araw-araw, Iibigin, umulan man o umaraw, Nakaukit ka na sa aking puso, Gagawin ko ang lahat, huwag lang tayong magkalayo.' Iyan ang nakasulat na tula. Tapos sa ibaba nito ay may nakasulat na initials na PDRNG. Naghahanap pa ako ng iba ngunit ito lang talaga ang nahanap kong nararamdaman kong may koneksiyon sa naunang nahanap kasi sa mga letrang makikita din dito.

Walang ingat na tugon ni Mary, "and so?" "Good...ahhmm… Teacher Mary, tungkol kasi ito sa pagsulat ng review para kay Madam. Pwede mo ba akong turuan kung paano magsulat ng 400 words?” Medyo nanahimik ako pagkasabi niya. The heck, paano ko ko naman siya tuturuang magsulat ng sanaysay na naglalaman pa ng 400 words, kung ako nga mismo sa sarili ko hindi ko alam kung paano magsulat ng maayos na sanaysay. Pero hindi ako magpapakita ng kahinaan sa harap ng preskong lalaking ito. "Hindi naman problema kung turuan kita! Pero kailangan mong maging alagad ko at magbayad ng tuition f*e."