Sumulat Ng Tula Novels & Stories

"I'm not feeling well po. I'm sorry I need to go home." "Hala, dahil ba sa suman?" Nag alalang tanong ni Tita. I wave my hands to them gesturing 'no' and I smiled. "The suman are incredible. Probably, hanap hanapin ko po talaga." I said full of emotions. Ayaw kong isipin nila na dahil sa suman kaya aalis ako. Nakiki kain na nga ako dito, nakakahiya naman.

natatawang sabi ni Tita. "As in po, halos gusto ko na nga sumuko sa kadaldalan nila," sabi ko naman. "Kaya sinabihan ko silang huwag maglilikot, dahil sa kakatakbo nila, ayon, nadulas ang isa sa sahig. Ang isa naman, nadapa. Mabuti at hindi natama ang ulo nila sa sahig," naiiling na kwento ni Tita.

“Paglihis ng patutunguhan, Tulad ng malayang pag-agos. Dala ng pagbabalik, Ang panibagong yugto.” Mga katagang tulad ng nagdaang mga tula ay nakaukit din sa sanga. Mariin siyang napapikit sa nabasa, nahihinuha ang hindi magandang mangyayari. Ang mga bugtong na ito ay batid niyang mga palatandaan. Walang ano-ano’y hinablot nito ang isang kuwaderno at ang plumang nasa harapan ng mga nakasalansang libro.

Paulit ulit itong umiling. "Hindi ikaw ang sumulat nito, hindi ka marunong gumawa ng tula." Tumayo ito, ngiting ngiti pa rin. "Nag-aaral akong gumawa at gusto ko ikaw ang unang makakabasa ng unang tulang ginawa ko."

At kung sakaling dumating ang sandali na ako’y mapagod, at ang mga salita ay tila nawawala sa aking isipan, aalalahanin ko ang inyong pagtanggap, at doon ako muling magsisimula. Dahil ang tula, tulad ng buhay, ay hindi laging tapos sa huling taludtod, ito ay nagpapatuloy sa pagitan ng mga alaala, at sa puso ng mga taong patuloy na bumabasa. Kaya ito ang aking tula hindi lamang para sa ngayon, kundi para sa lahat ng bukas na darating,

“MA'AM Celine...” Tila nabalik siya sa reyalidad ng marinig niya pagtawag sa kaniya. Doon ay mabilis niyang binitawan ang hawak niyang ballpen. Kasalukuyan kasi siyang nag-i-invertory ng order nila ngayon sa restaurants ng maisip niyang gumawa ng tula. Tula na ngayon ay halos lahat nasa basurahan na lalo't hindi niya nagugustuhan ang mga kinalalabasan ng mga gawa niya.

♪Itong awiting ito'y alay ko sayo Sintunado man tong mga pangako sayo Ang gusto ko lamang kasama kang tumanda♪ Tessa started singing ♪Patatawanin kita pag di ka masaya Bubuhatin kita pag nirayuma ka na O'kay sarap isipin, Kasama kang tumanda ♪ - Valerin ♪Ibibili ng balot pag sumakit ang tuhod Ikukuha ng gamot pag sumakit ang likod O'kay sarap isipin, Kasama kang tumanda♪ Aira ♪Sasamahan kahit kailanman, Humigit kumulang di mabilang

Subalit isa isang nagsiyukod ang mga ito sa kanya kung kayat wala siyang nagawa kundi ngumiti at magalang ding yumuko. “Maligayang pagdating, ma’am; nagagalak po kaming lahat na kayo’y aming makilala.”,saad ng isa sa mga ito habang nagsipagtanguan naman ang iba na halata ang labis na pagkatuwa.

Sylaila POV Bumalik si Lusing. Dala-dala niya ang platitong pinaglagyan ko ng ulam naming sardinas na may pulang itlog, kamatis, sibuyas at mangga. Nakangiti si Lusing nung lapitan ako. “Ate Ila, nakakahiya man pero puwede bang pahingi pa nung ulam ninyo?” Nagulat ako at napangiti. “Seryoso?” tanong ko pa.

TULALA SIYANG nakatitig sa labas ng bintana. Heto na siya. Babalikan na niya ang bansa kung saan siya umibig at kung saan din siya nasaktan. Bumuga siya ng hangin upang gumaan ang kaniyang pakiramdam. Sumikip kasi ang dibdib niya mula kahapon.