Sumulat Ng Isang Tula Novels & Stories

natatawa ring sambit ni Lola na siyang nagluluto ngayon. “Well, it’s not really same taste with your Tamales, Tita,” sabi naman ni Tita na napakibit pa ng balikat. “Wala namang espesiyal sa luto ko. Bolera ka pa rin talaga hanggang ngayon,” naiiling na saad sa kaniya ni Lola kaya napatawa na lang si Tita. “Of course not, Tita, nagsasabi lang po ng totoo,” natatawang sambit naman ni Tita sa kaniya.

--- --- --- Sa loob. --- --- --- Isang sulat. --- --- --- At isang lumang litrato. --- --- --- Litrato naming magkapatid. --- --- --- Ako at si Amara. --- --- --- Bata pa kami. --- --- --- Magkahawak ang kamay. --- --- --- Parehong nakangiti. --- --- --- Hindi ko na maalala ang araw na iyon. --- --- --- Pero alam kong masaya ako.

"Gagawa nalang ako ng tula para sayo. Tugma-tugmang tula para sa aking pinakamamahal na dalaga. Dilag na kasing ningning ng mga tala sa kalangitan." "Hindi naman tugma sa dulo eh," natatawang sabi ko. "Panty mo'y aking susungkitin maamoy lang ang mabango mong singit. At kung kili-kili mo'y maasim ito'y hindi ko papansinin. Sapagkat ika'y aking iniibig. Pansit mo man ay hindi kasarapan ito'y akin paring titikman. Nais kong ipatikim rin naman sayo ang aking masarap, mahaba at matabang hakdog. Maging ang aking itlog ay babatihin upang iyong matikaman at ikay maliwanagang ako'y iyo naman talagang pinakamamahal."

Akmang kakagatin ko na ito nang biglang pumasok sa isip ko ang susunod na mga saknong ng tula. ' Latak ng kasinungalingan, Tiyak na ika'y pagsasarhan, Bahid ng pagkukunwari, Hindi mo mawawari, Sa paring nagkamali, Hanapin ang ugat ng talulot sa bahaghari.' Binaba ko ang mansanas. Nasa isang pagsusulit pa rin ba ako? Ngunit wala akong nabuksan na ibang pintuan maliban sa una kong napuntahan.

Tuluyan nang nawalan ng masabi si Elara. "Deo, Florante at Laura ba 'yan? Mukhang 'Florante at Lalamunan' itong isinulat mo!" "Itinuro ang tula na 'yan noong Grade 7 mo sa junior high, tapos nakuha mo pa ring baluktuyin ang pagkakabisado para lang maging menu ng karinderya!" Hindi mapigilang tumaas ang boses ni Elara sa matinding panggigigil.

At sa dulong bahagi ay andun ang isang tula. Hindi ko alam pero ako ay napaibig sayong mga mata Sa buong buhay ko ngayon ko lang naramdaman ang saya Pero iba ka sa akin, at alam kong hindi na tayo muling magkikita Kahit na ganon, nagawa ko namang iguhit ka Sana muli tayong magkita para mas lalo kitang makilala Hindi ka na matanggal dito sa aking isipan, kaya ito ako, tumutula

tanong ko "Yakap sa dilim." sabi niya at ngumiti "Wow tagalog song yan ah." sabi ko "Yea." sabi niya at sinimulan na niya itogtog ang gitara niya "Sandal mo sana ang ulo mo sa unan." kanta niya, ang sarap pakinggan ng boses niya "Katawan mo ay aking kukumutan." nakatitig lang siya sakin habang kumakanta

Subalit isa isang nagsiyukod ang mga ito sa kanya kung kayat wala siyang nagawa kundi ngumiti at magalang ding yumuko. “Maligayang pagdating, ma’am; nagagalak po kaming lahat na kayo’y aming makilala.”,saad ng isa sa mga ito habang nagsipagtanguan naman ang iba na halata ang labis na pagkatuwa.

Hindi maman kasi ganoon kadaling iwasan ang taong nakasanayan mo. “Haila, Haila, Haila,” tawag nila rito ng isang lalaki. Kung tutuusin, kaklase namin ito sa isang subject. Nataranta kami ng makitang hinihingal ito na para bang may nangyaring masama.

Binasa niya ang papel para lang mapangiti nang mapagalaman kung tungkol saan ang nakasaad doon. Patalastas para sa lahat ng may angking talino sa pagsulat ng tula at maikling kwento. Natawa siya ng mahina. Hilig niya ang magsulat ng tula at short stories. Sa katunayan marami narin siyang published poems sa school journal ng high school na pinagtapusan niya. Masubukan nga. Ang isip niya habang nagpatuloy siya sa paglalakad ng nakayuko dahil sa ginagawa niyang pagbabasa sa flyer.