Novel & Cerita Gumawa Ng Tula

'Huling pag-ibig na aking matatamasa, Unang kilig sa iyo nadarama, Laging ikaw ang pipiliin sa araw-araw, Iibigin, umulan man o umaraw, Nakaukit ka na sa aking puso, Gagawin ko ang lahat, huwag lang tayong magkalayo.' Iyan ang nakasulat na tula. Tapos sa ibaba nito ay may nakasulat na initials na PDRNG. Naghahanap pa ako ng iba ngunit ito lang talaga ang nahanap kong nararamdaman kong may koneksiyon sa naunang nahanap kasi sa mga letrang makikita din dito.

ALTHEA'S POINT OF VIEW Umaga pa lang at nararamdaman ko na agad ang compound chord ng excitement at pangamba sa dibdib ko. Kasi ngayon, first time kong isusulat nang buo ang isang mahalagang kanta—‘yung hindi pa naririnig ng iba. Unwritten Crescendo. Title pa lang, may bigat na nanggagaling sa puso ko. At sa likod ng evolusyon ng buhay ko—sa pagitan ng expectations ng pamilya, pag-audit ng scholarship, gigs at contracts—ayun ngayon… egyong bagong kanta nang walang limitasyon.

AMERY HEART POV TULALA akong naglakad palabas ng banyo. Ang akala ko pa naman maiibsan na ang sama ng loob na nararamdaman ko dahil nakaiyak na ako pero mas lalo pa yatang nadagdagan. Hindi ako materialistic na tao pero masakit pala. Sobrang sakit na ang akala ko sa akin siya magpo- proposed pero sa ibang babae pala. Para sa ibang babae ang singsing na iyun at hindi para sa akin

Sa papel ang mga salitang nakasulat ay: Tulad ng mga magagaan na ulap na nagsasara ng buwan, tulad ng hangin na bumabalik sa niyebe. Tiningnan ng dalaga ang mga salita at nagtanong, "Miss, ano ang ibig sabihin ng mga salitang ito?" Matiyagang paliwanag ni Lauren, "Ang malabo niyang anyo ay parang ulap na malumanay na tumatakip sa buwan. Ito ay mali-mali na parang mga snowflake na tinatangay ng hangin. Ito ay isang tula na naglalarawan sa Diyosa ng isang ilog."

Maputi at malambot na animo’y bulak Puwede ring cotton candy, marshmallow, at icing ng cake. Sinarado ko ang aking cell phone (‘yong ibinigay ni Fabio noong huling kaarawan ko) at isinantabi ito. Ang pangit ng nagawa kong tula tungkol sa ulap. Bigla na lang kasi itong sumulpot sa aking utak habang nagpapahinga sa lilim ng kahoy. Napabuntonghininga ako at pinagmasdan ang ulap.

“Paglihis ng patutunguhan, Tulad ng malayang pag-agos. Dala ng pagbabalik, Ang panibagong yugto.” Mga katagang tulad ng nagdaang mga tula ay nakaukit din sa sanga. Mariin siyang napapikit sa nabasa, nahihinuha ang hindi magandang mangyayari. Ang mga bugtong na ito ay batid niyang mga palatandaan. Walang ano-ano’y hinablot nito ang isang kuwaderno at ang plumang nasa harapan ng mga nakasalansang libro.

Token gently smiled habang nilagay sa dibdib ang mga kamay. "Tweet, tweet, tweet, walang hiya kang uwak ka! Akala namin kung ano na ang nangyari sa iyo. Sarap mong... naku, naku, gigil mo iyong mga alaga kong ibon." Akala namin susuntukin o papaluin ni Ulap si Token, buti na lang napigilan niya ang gigil na nadarama kaya sa halip ay inayos na lang ni Ulap ang salamin sa mata ni Token na ang mukha ay tawang-tawa.

Tinranslate ko na lang sa tagalog, at doon lang nila naintindihan yung meaning ng tulang binasa nila. Pagkatapos ay pinasulat ko rin sila ng maikling tula para sa mga parents nila,para naman may maipapakita sila pag-uwi. Naglabas ako ng mga watercolors para magamit ng mga bata. Ang kalat nga lang, pero lilinisin din naman yan. Mas magandang may experience sila sa paggawa ng arts. Matapos ang ilang oras na pagtuturo, oras na nga para umuwi. Hindi ko makakalimutan ang kanilang mga ngiti, pati ang kanilang kakulitan sa maghapong ito.

Kumislap ito tulad ng isang bagong perlas sa liwanag ng silid-tulugan. "Oh, baby ko. Para sa akin ba yan?" Sobrang nagulat siya kaya hindi siya nakasagot. Tanging tumango na lamang siya nang walang imik. Nilalabasan ang kanyang mga labi, iniunat niya ang dulo ng kanyang dila patungo sa kanya. Sa dulo ng kanyang dila, dinilaan niya ang kanyang pre-cum. Tinikman niya ang maalat-tamis na lasa nito at tinamasa ito bilang gantimpala mula sa kanyang pag-ibig. Walang anuman bago niya ito nilunok.

para saan pa ang galng niya sa pag arte para magpaawa sa jeep at labas ng simbahan para mamalimos. Tama umabot siya sa pontng iyo grade six lamang iya noon tandang tanda niya iyon. Dahil sa pagkaalaa ng buhay at nakaraan lalong naging malungkot ang boses ni Trisha habang binabasa ang tula "Eto ang Tula" I can’t breathe, I can't speak. There are words I want you to Know.. there are things I want you to see. Far far away you walk forever