Paano Sumulat Ng Tula の小説・ストーリー

Bakit ngayon ay pinakakawalan na lang? Ngunit lumingon ang matanda at ngumiti. “Hindi tumatalab ang mga salita sa batang ito. Kailangan niya ‘yung karanasan mismo.” Sumulat siya sa papel gamit ang makalumang balahibo ng manok. Sinulat niya ang salitang "Tao" gamit ang baybayin.

nauutal niyang sabi. Mahina akong natawa. "Talagang galit na 'yan kaya simulan mo na siyang tikman. Didilaan mo muna ang ulo niya. At pagkatapos, dilaan mo ito mula sa ibaba papuntang ulo. Sunod ay isubo mo na ito. Mabagal lang sa una ngunit pabilis nang pabilis."

"Dahil nga may suyuang nangyari eh napagawa tuloy ako ng tula para sa kaniya.. Pinaghirapan ko talaga yun. Akalain niyo, bata pa lang ako non pero nakagawa na ako ng tula at yun ang unang tula na nagawa ko at ginawa ko para lang sa kaniya. Dahil ganoon siya kahalaga sa akin. Hindi ko na isheshare dito yung tulang ginawa ko kasi gusto ko kaming dalawa lang ang nakakaalam non. Then one day, sa kubo na nakagawian naming tambayan sa may bukid ay naabutan ko siyang nagdodrawing. Nakakamangha na mahilig pala siya sa pagdodrawing."

Vengeance Paghihiganti ang tula ng pusong sugatan na isinusulat sa apoy, binibigkas sa dilim. At sa bawat taludtod ng poot, ang kalaban ay unti-unting nilulunod sa sariling kasalanan. 👨‍⚕️HIDEO ADONIS

Mula sa napakaganda mo na manliligaw. Naglipstick muna ako bago halikan ang papel para makulay at mahalata ang maganda kong labi. I didn’t know na may talent pala ako sa paggawa ng tula. Kay swerte talaga ng matandang iyon, siya ang unang ginawan ko ng tula. Tiniklop ko ang scented paper atsaka pinasok sa sobreng itim, parang death threat ano? Well, death threat talaga dahil mamamatay siya sa kilig kapag nabasa niya ito.

Nang may isang lalaki na pumasok naka barong panga “katulad ng mga alon sa dagat ay hindi kumukupas ang pag-ibig ko saiyo, aking irog ko ay sagutin mo ako. Katulad ng ibon sa himpapawid hindi titigil ang pagkumpas ng aking pakpak para ikaw lamang ay mapuntahan at aking masilaya--” "Tigil" sigaw ko at tumigil nmn siya habang nakatingin sakin "Ano kaba? nanliligaw kaba? Kung hinahanap mo nililigawan mo wala dito!!!, hindi poetry competition ang pinuntahan mo hah! Kundi entertainment kundi kanta at sayaw pati pag arte hinahanap namin hindi yung lintik na mag tula² ka dyan." inis Kong sabi

“Ano'ng nangyari?” Kumuha si Estella ng lapis at dahan-dahang sumulat ng ilang letra sa kanyang libro—“treeped.” Tumingala siya nang may kaunting pagdududa. Ang hirap bigkasin ng salitang ‘yon. Kapag hindi niya alam ang isang salita, karaniwan siyang sumusulat batay sa tunog, o di kaya’y sinasabi na lang. Pero madalas niyang sinusulat ‘yang salita, kaya hindi siya sigurado kung tama ang pagkasulat niya.

************** 3rd Person POV “Dadasalin mo lang itong nakasulat sa pulang papel. Dapat ay kumpleto ang mga gamit na nasa listahan. Pagkatapos ay ipapainom mo sa kanya yang recipe ng gayuma na tinimpla mo. Nakasulat na rin dyan ang ingredients.” wika ng albularyo. “Kapag naman gusto mong alisin ang bisa ng gayuma ay itong asul na papel naman ang dadasalin mo. Pareho lang naman ang recipe ng gayuma at mga gamit na kokolektahin mo."

"Mukhang mahusay kang sumulat ng mga couplet." Sabi ni Elliot, "Hindi totoo 'yan. Kinakabahan ako." Nagpraktis siya ng kaligrapya para lamang linangin ang kanyang damdamin. Ang kunin ang kanyang mga salita at ibigay ang mga ito ay isang bagay na ganap. "Haha, pagkatapos ay hahayaan kitang magpahinga," sabi niya, kinuha ang isang writing brush at isang piraso ng puting papel, at isinulat ang mga salitang 'Elliot' sa form.

“MA'AM Celine...” Tila nabalik siya sa reyalidad ng marinig niya pagtawag sa kaniya. Doon ay mabilis niyang binitawan ang hawak niyang ballpen. Kasalukuyan kasi siyang nag-i-invertory ng order nila ngayon sa restaurants ng maisip niyang gumawa ng tula. Tula na ngayon ay halos lahat nasa basurahan na lalo't hindi niya nagugustuhan ang mga kinalalabasan ng mga gawa niya.