Sung Jae And Joy の小説・ストーリー

I craned my neck once again to look for the other bridesmaids at agad akong napangiti nang makita silang nagmamadaling maglakad papunta sa direksyon ko. "Always been late," puna ko nang makatayo sila sa harap ko. Rose scoffs at me. "We're sorry okay! Jennie’s fault!" sagot niya. Napailing nalang din ako. Lima kaming magkakaibigan, Ako, Jisoo, Rose, Jennie at ang ikakasal naming kaibigan na si Lisa sa kanyang boyfriend na si Jae, half korean din. Jung Jae-in. Jae is a nice guy at aaminin ko ilang beses ko pa lamang siyang nakasama dahil sa sobrang busy akong tao, at hindi rin gusto ng boyfriend ko na nakikisalamuha ako sa ibang mga lalaki, so in short I don't have male friends.

sabi ko. (I didn't know they were here, Kim and Jae, this is our hanging out at the resort so we went here...) Sinundan na lang namin sila nang tingin habang lumalayo sila. "Najung-e dasi chaj-agaja, jigeum-eun peulaibeosileul wonhaneun deushae. bwa." sabi ni Jae at napansin namin iba ang kilos nila. (Let's just go visit them later, they seem to want privacy now, look.)

dagdag na pag–sang–ayon ni Mayla na inayos pa style ng maikling buhok niya. “You don’t have to be worry, pulido lalong mayayanig ang mundo ng senyor kapag nakita ka,” palatak pang turan ni Joy. “You’re stunning,” si Mayla. “Agreed!” Pagsang–ayon uli ni Joy. “Mukhang binobola n’yo naman akong dalwa eh,” “Hindi ah! You are beautiful inside and out!” Halos magkapanaba’y pang bulalas ng dalawa na naging dahilan upang matawa silang tatlo.

aniya at tumawa pa. Napairap ako. “Ayaw ko ng stress sa buhay, Pa. Sige na po, bye. I love you.” “Take care, hija. I love you too.” Nang mamatay ang tawag ay napairap ako ulit. Tss! Boys in books and movies are better than boys in reality! Mas gugustohin ko pang kiligin kay Ji Chang Wook at Song Joong Ki kaysa sa mga lalaki na puro lang ‘Kain ka na, huwag kang papagutom ha? Papakasalan pa kita’ ang alam! Seriously? Anong koneksyon ng pagkain at kasal? Kabobohan!

"Okay sige aalis na ako." Mabuti na lang at kinuha ni manang ang cellphone ko. May libangan ako dito habang naghihintay. Gusto kong panoorin yung sikat na nasa reels na TRUE BEAUTY ni Cha Eun Woo. Hindi ko pa kasi yung napapanood. Lalo na yung umiyak si Hwang In-youp dahil sa mas pinili niyang palayain si Moon Ga-young para kay Cha Eun Woo. Napaiyak ako sa Character ni Hwang In-youp dahil labis siyang nasaktan sa part na yun. Inalagaan niya si Girl habang wala si boy. Pero noong nagbalik na si Boy ay pinalaya niya ito. Napasarap ako sa panonood. Hindi ko namalayan na nandito na pala si manang dala ang mga pinamili niya. Mabuti na lang at di niya nakalimutan ang chicken joy.

Hindi makapaniwalang saad ni Joy. Tumango si Luna habang takip bibig parin itong umiiyak. Bumalik sa kanila ang nakaraan na 4 na linggo nakakalipas na may kaganapan sa kanilang bayan, dahil malapit silang mag babarkada sa dalampasigan ay nagpunta ang mga ito upang magsaya, kasama sina Joy,Luna, Rose at Richard.

Ang kanyang mukha ay naging malungkot, ang kanyang mga mata ay puno ng panghihinayang at takot sa kung anong mangyayari sa kanya pagkatapos ng lahat ng ito. Si Jasmine, matapos niyang mailabas ang lahat ng galit na nag-aalab sa kanyang dibdib, ay muling tumingin kay Joy. Ang mga mata ni Joy ay puno ng pasasalamat, ngunit higit pa rito, may matinding lakas na namutawi mula sa kanyang puso. Alam ni Joy, sa sandaling iyon, na hindi na siya kailanman magbabalik sa isang buhay ng takot.

Napa ‘woah’ si Joy sa narinig, she never heard na nagka jowa ng seryoso si Nathan at tapos ngayon ay meron itong stepdaughter? “Hindi na ako updated sa nangyayari, ah. May nangyayari ba na hindi ko alam?” “Tsk! Stop sticking your nose, Joy. Stop being ma-issue like Ethan.” Denial na sagot ni Nathan. Ethan and Joy look into each other eyes. They are staring at each other like they are communicating through it. “Ang sungit talaga.” She murmured. “Give my son back.” Kuha ni Ethan sa anak niya.

proud na saad ni Aida saka sumukyap kay amirah kaya napasulyap na rin ako sakanoya at naabutan ko pang ngumisi at nailing iling si Amirah. "I'm a judo player!" sigaw ni Joy saka sinipa si Aida ang kaso nahawakan niya 'to at pinaikot ang paa ni Joy dahilan para sumigaw ito at napahiga ng malakas sa lapag. "Bagal!"saad ni Aida saka pinagsasabunutan at sampal si Joy hanggang sa narinig namin ang hikbi ni Joy. Tumayo si Aida. Pawis na pawis siya kahit pa may aircon. Napatingin naman kami kay Joy na lantang gulay at dumudugo na ang mukha.

Dati na kaming magkasundo at hinding-hindi na kami magkakasundo pa. "Hindi ko alam na pupuntahan ka rin pala rito," nakataas-kilay nitong sabi. "Hindi ko rin alam dahil kung alam ko lang din ay hindi na ako pumunta pa." "As if gusto kitang makita." "Me too. I still don't like you, Eunice Legazpi," pamamarangka kong sabi. "I still hate you the most, Chaewon Jones," sabi rin nito. "I thought, you're already dead," dagdag nito.