Sunrise In Tagalog Novels & Stories

Malinaw. KUNG SUNSET ANG PINAPANOOD nila kahapon, at ang moonlight ang huling nasilayan bago pumikit ang mga mata— ngayon naman ay ginising sila ng maliwanag na sunrise. Kaagad na bumangon si Osiris nang maramdaman niyang humahalik na sa kanyang paa ang alon ng dagat. Hinanap niya si Summer at natagpuan niya itong natutulog sa loob ng kotse.

sabi ko bago pinuno ng hangin ang baga ko at tumingala sa langit kung saan unti-unting nagpapakita ang haring araw. Sunrise. Panibagong umaga. Panibagong araw. Panibagong solusyon sa mga problema. At higit sa lahat ay panibagong simula. Ilang minutong tumahimik muna kami habang ninanamnam ang masarap at nakakagaan sa pakiramdam na init ng sinag ng araw sa balat namin. “Do you know that I love watching sunrise every chance that I can get? And that I love the stars as well?” nakangiti kong pagbabahagi na ikinangiti niya.

Naramdaman niya ang pag-upo rin nito sa katapat na upuan. Silence, as they watch the sun start to light on the whole place. Ang malawak na karagatan na unti-unti nasisikatan ng araw ay napakaganda sa kanyang paningin. Sunrise. A new beginning. Matapos tuluyan sumikat ang araw ay napalingon siya sa asawa, nahuli niya itong titig na titig sa kanya.

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

Sungit. Umayos ako ng tayo at normal na naglakad pababa ng hagdan. "Magandang umaga!" mahinang bati ko. "Good morning too, crazy witch! So, ganyang pala ang itsura mo kapag bagong gising," nakangising wika ni Sage.

Kaya mag-papasalamat paadin ako kahit na bihira ko lang amramdaman ang ginhawa. Sumimsim ako muli sa alak na nasa baso at paunti unting lumiliwanag ang pigid, the sun nag hahari na ito muli matapos ang gabi na malamig at tahimik, sun rise means another day, a new life and chances. Kung ang araw ay hindi napapagod na mag-bigay ng liwanaga, angbuwan din naman ay hindi napapagod an mag-bigay liwanag sa gabi na madilim, kahit saan ay may liwanag.

((( Zhia POV’s ))) Raise and shine myself! Di tayo kumain kagabi! Opo, nagising ako na kumakalam sikmura ko. Ganda ng umaga sa Singapore. Mala ginto ang sinag ng araw. Bago ako bumangon napaunat ako ng kamay ko. Si Sean? Wala na sa tabi ko.

Napasilip ako sa wall clock at it’s 3:45 pa in the morning. “Ang aga pa naman.” nakangiwi kong sabi. “Ayaw mo bang umalis ng maaga? Aalis kasi tayo bandang four ’pagkatapos nating mag-agahan and actually‚ nakaluto na ako.” nakangising turan nito. “Magjojogging muna ako‚ I want to witness the sunrise muna.” ani ko. “I know a place kung saan magandang tingnan ang sunrise kaya huwag ka na magjogging.” tugon nito.

Ngunit mas nakakapanibagong walang mga bata ang gumising sa kanya. Kadalasan ay magigising siya sa matamis na ngiti ng mga ito habang lihim na tatabi sa kanya. Nakahiga pa siya noon at mumulat pa lang ng mga mata. Pasimple nilang idadampi ang kanilang mga nguso sa magkabilang pisngi niya. “Good morning, Tito Inigo!” “Wake up! Mr. Morning Sun is up!” Sasabayan pa ni Nessa ang pagbukas ng kurtina kaya makikita niyang maliwanag na sa labas.

"Hindi ito work. Tinitingnan ko lang kung anong oras ang sunrise bukas. Gusto mo bang makita?" "Depende kung gaano kaaga," biro ko. "Medyo masarap ang higa ko rito, baka mahirapan akong bumangon." Tumayo siya at lumapit sa akin. Naupo siya sa gilid ng lounge chair ko, sapat na para maamoy ko ang kaniyang pabango. "Sayang naman kung matutulog ka lang. Sabi ng staff, pinakamaganda ang sunrise dito sa El Nido," sabi niya habang hinahawakan ang dulo ng aking blanket.