Novel & Cerita Synonyms Of Flashback

Nakanganga akong natulala habang inaabsorb ang salita na 'to. A scene came flash my mind. Parang automatic na pumasok sa utak ko ang 'di pamilyar na scenario. Para siyang.. past? A flashback or something? "Hahaha! Grabe. Tapos?" Pareho kaming nakangiti habang nakaupo sa ilalim ng punong kahoy. Patuloy pa din na humahampas ang dagat sa dalampasigan sa unahan namin. It feels so nice to be sitting on the sand while hearing the ocean waves.

Pinikit ko ang mga mata ko at muli kong naalala ko iyong eksenang nadatnan ko kanina. * Flashback * Tapos na akong kumain kaya nagpaalam na ako sa mga kaibigan ko na mauna na ako. Tinanguan na lang nila ako saka naglakad paalis. Habang naglalakad ako patungo sa tent ko ay may na aninag akong bulto ng dalawang tao sa 'di kalayuan. Nasa ilalim sila ng puno sa 'di kalayuan na makikita mula rito sa tinatayuan ko. Na curious ako kung sino 'yon kaya naglakad ako palapit do'n.

At muling bumukas sa isip niya ang gabing iyon. ***** FLASHBACK Pagbalik nila sa kanilang mga upuan, napansin niyang nakikipagtawanan si Kieran sa mga kaibigan nito, tila may pinagtatawanan. Nang mag-angat siya ng tingin, nahuli niyang sa kaniya nakatingin ang ilan sa mga ito.

Ni hindi kami umabot sa ganon. At bigla akong napapikit. Isang flashback ang humugot sa akin pabalik sa nakaraan… --- Flashback Noong gabing iyon—yung huling gabi namin ni Diman bago siya tuluyang bumitiw at ipaubaya na niya ako ky Micheal at nung ngyari yung nabaril siya ni Jennifer ay Este Isalyn o whoever, pamamaalam na sana , pero tila isa ring maling desisyon.

Narinig ko ang pagbuntong-hininga niya. “Sabi nang huwag kang magso-sorry sa mga bagay na hindi mo kayang pigilan eh.” Natigilan ako sa biglaan niyang pagdikit sa akin at paghagod sa likuran ko. “This is like a damn curse. Every sunset reminds me of that day. These flashbacks are making it worse.” “Kaya galit na galit ako sa kamatayan ngayon eh. Tignan mo naman kung ano ang nagiging resulta nito sa atin.”

*Flashback* Habang naglalakad papasok sa kanyang sasakyan kasama ang kanyang kaibigan ay sumagi sa kanyang isipan ang kaarawan ng babae. "Sige may bibilhin lang ako," sabi niya sa kaibigan pero ngumisi lang ito sa kanya ng nakakaluka. "Para sa babae mo, tsk wag mo silang i-spoil," sabi nito at tinapik ang kaniyang balikat. "Soon you will understand me," sabi niya at pumasok sa kotse niya upang pumunta Muna sa Jewelry shop Bago umuwi ng bahay.

Dahan-dahan akong tumayo. Mas mabigat. Mas matatag. “Thank you,” sabi ko. Mahina pero buo. At habang naglalakad ako palayo isa lang ang malinaw sa isip ko. Kung kaya nila akong burahinkaya ko ring bumalik. At this time hindi na ako mawawala nang walang laban. End of Flashback.

*flashback* Kinakabahan na naglakad ang batang si Veronica sa pasilyo ng mall. May tinitingnan kasi siya kaninang magandang bag, kaya saglit siya na lumayo sa ina. Pero laking takot at pangamba niya ng paglingon niya ay hindi na niya matanaw ang ina. First time niyang pumunta ng mall kaya hindi niya kabisado ang bawat pasilyo roon.

Tumindig siya at marahang lumapit sa bintana. Bumungad sa kanya ang tanawin ng hardin—tahimik, malamig, at malawak. Gaya ng kinabukasang wala siyang kasiguraduhan. Ngunit sa kabila niyon, may isang bagay siyang alam na alam niya: Hindi na siya babalik sa pagiging mahina. --- Flashback — Bago ang kasal

Inis din nitong sabi sabay sumimangot, natawa naman ako sa etchura nito. (End of flashback) _ Hayst...may araw din talaga na gustong balikan, na gusto mo na sana bumalik ako sa araw na 'yon, hindi dahil may gusto kang baguhin kundi dahil na mi-miss mo ang mismong mga araw na yun.