Novel & Cerita Taboo Topics

"Please remain silent. We're inside the library and even if you are a teacher... You. Are. Not. Allowed. To talk loud inside the library. Please do the proper etiquette or you want me to teach you?" Hindi naman sila nakaimik sa sinabi ko at naglakad na paalis pero rinig ko pa rin ang bulong-bulungan nila. Kesyo mayabang daw ako at sa amin ay ako ang walang proper etiquette dahil sa issue ko sa social media. Marahas na lamang akong bumuga ng hangin at hinilot ang aking sentido. Namahinga na muna ako ng kaunti bago nagpatuloy sa aking ginagawa.

Babantayan lagi ang internet browsing history ninyo. 8. Walang chismisan tungkol sa trabaho sa apartment. Ang kahit anong drama na makakarating sa opisina ay magiging dahilan para kay ang maging sunod na topic. 9. Huwag kayong tatawag para sabihin na may sakit kayo kung napasobra ang inyong tulog. Personal akong kakatok sa pinto ninyo, at magtiwala kayo, hindi ninyo iyon gusto mangyari.

Bigla humarap si Quaro at sa naiinis na tinig ay, "Can we drop the topic about this thing? How can you be so tactless, Kirsten?" "Bakit ka nahihiya?" Nilingon ni Kirsten ang lady cashier na kaagad na umiwas ng tingin. "Tayong tatlo lang naman ng cashier ang narito, ah? At nagtatanong lang naman ako ng maayos—" "We don't talk about condoms in a public place, irrespective kung ilang tao pa ang nasa paligid." "Bakit mo naman ginagawang sensitibong topic ang condom? Kung taboo na pag-usapan ang condom sa mga pampublikong lugar, 'di sana'y hindi nila idini-display at ibini-benta 'tong mga ito dito."

I know what she meant and it's normal but I don't like talking this type of topic lalo na sa kanya. "Change topic na nga tayo Agnes." sabi ko. We need to change the topic bago pa akung ano ang maisipan ni Agnes na itanong sa akin. In my field, normal lang naman na mabanggit ang mga ganyang bagay. Pero iba kasi ang pinupunto ng usapan namin ni Agnes and I'm not comfortable discussing things like that lalo pa at my almost in hand experience ako sa ganyan.

Hindi ko namamalayan ang pagbagsak ng mga luha ko habang kinakausap ang larawan ni Blaze na masayang nakayakap sa akin sa picture. God knows ginawa ko ang lahat para hanapin ang babaeng pinakamamahal ko ngunit mailap ang tadhana sa akin. Para sa kanya kung bakit ko pinamunuan ang TAB. Sa loob ng limang taon na pamumuno ko sa TAB, marami na ang nagbago, lahat ng mga tao, miyembro man ng mafia o hindi, kapag nalaman ko ang panghahalay nila sa mga babae ay hindi ko pinapalampas, ako na mismo ang pumapatay sa kanila. Inalis ko na ang Human Trafficking sa negosyo ng TAB, walang sinuman ang lumalabag sa aking batas sa takot na mamatay sila kaagad. Kahit mga alagad ng batas, hindi na sumali pa sa b

Natahimik si Mama, siguro ay nakuha na kung ano ang ikinababahala ko. "H-Hindi po ba magagalit ang angkan natin?" Tulad na lamang ng kanina. Hindi ko man sigurado, pero paano kung may dahilan pala ang kakaibang tingin sa akin nila Aren at Nol? I'm sure they heard about that news even if it's an intimate and private matter, since they are a part of this household. What if our people are against it? Isn't it a taboo subject for our kind?

Ngayon hapon, bumili si Abigail ng snacks at drinks tulad ng pangako at inimbitahan ang lahat na mag-kain at mag-inom. Tumingin siya sa kanyang mga kasamahan sa Design Department at ngumiti, “Ito ay maliit na token ng aking pagpapahalaga para sa pagiging bahagi ng kumpanya. Sana magkaayos tayo.” Hindi niya binanggit ang kontrata. Isa sa mga patakaran sa workplace ay na itinuturing na taboo ang mga ganitong bagay dahil baka isipin ng iba na nagpapakita ka ng kayabangan.

"First of all, this is not a date. Second, akala ko ba hindi na natin pag-uusapan ang tungkol sa... s-sa g-gabing iyon? Hirap man siyang banggitin iyon ay kailangan niyang klaruhin dito na off limits ang topic na iyon sa kanila. Naiilang kasi siya lagi habang ito naman ay parang enjoy na enjoy na ipaalala iyon. Siguro dahil hindi na iyon bago rito. Ito na nga ang may sabi na mahilig ito sa mga babae. Ang namagitan sa kanila ay normal na lang dito.

mungkahi ni Weston, kahit alam niyang hinding-hindi papayag si Lori. Hindi masama ang loob ni Weston tungkol sa collections nito, pero nauunawaan niya kung bakit gusto ni Lori na manatili itong private. Sa huli, ayaw lang mapahiya ni Lori. Sa kanilang kultura, ang mga ganoong bagay ay itinuturing pa ring bawal o taboo.

Baka gusto niyang ma-fall ako sa kanya at kalaunan ay iiwan niya ako sa ere? Nag-iwas ako ng tingin. “Ano ang ginawa ni Lolo?” mahina kong tanong. Hinawakan niya ulit ang baba ko para iharap ako sa kanya. Nakakunot ang noo dahil sa pag-iwas ko ng tingin. “You didn’t know?” Nakakunot ang noo niya at halatang iritado dahil sa pag-iiwas ko ng tingin. “Hindi. It is a taboo to talk about it in the house.”