Tagalog Ghost Stories Novels & Stories

Talagang aabutin pa siya ng gabi kapag maglalaro rito. "Hindi ka matatakot sa multo baby?" I asked. His forehead narrowed, "Mommy, hindi naman totoo ang ghosts, e" saad niya. Hindi rin madaling takutin 'tong anak ko. Naalala ko noong una ko siyang makita. Kahit malalim na ang gabi ay mag-isa siyang bumaba sa kusina dahil nagugutom siya. Dalawang tao pa lang siya doon pero matapang na.

"Oh? Kakaiba? Ano ang ibig mong sabihin, Jam?" "Ganito ho kasi 'yan," panimula ko, ibinaba ko ang aking kutsara at tinipon ang aking seryosong mukha upang maging kapanipaniwala. "Sa amin ho sa Batangas, may paniniwala kami na kapag ang isang lugar ay may mahabang pasilyo na laging madilim ang dulo, doon ho madalas tumambay ang mga 'ligaw na anino.' Sila ho 'yung mga espiritu ng mga taong hindi matahimik dahil may nais silang ipahiwatig sa mga buhay." "Talaga, hija?" halatang-halata ang matinding interes sa boses ni Tita Selena, habang unti-unting nakakalimutan ang kaniyang pagkain. "Anong klaseng ipinahihiwatig?"

Putragis talaga ito kahit kailan. “There’s no such thing as that here.” ani nito habang papalapit sa akin‚ ewan ko kung saan galing ito. “At kung mangyaring magkaroon man‚ walang buhay na papalutang-lutang sila sa malawak na karagatan. And what if it’s ghost? Then they’ll taste its sweet second death.” Hindi ko alam kong nagbibiro ba ito o hindi pero nais ko matawa.

“We need nothing but to kill you. That is the order we must obey. Goodbye, Conrad Macapagal. See you in hell.” Bago pa siya makasagot ay binaril kona ito sa ulo at dibdib. Tinanggal kona ang paa sa sugat nito saka tumalikod at naglakad palabas na parang walang nangyari.

"Dahil iniingatan ka namin. Alam kong marami kang tanong, Vel. Pero sana mapagkatiwalaan mo kami dito sa ginagawa namin para sa 'yo." Tumawa ako nang sarkastiko at lumingon sa kaniya. "Iniingatan? Vampires don't exist, ayon sa mga tao. Pero heto ako ngayon, nakakasalamuha ang mga blood-eating monsters. I just want to go home with my family..." "We're not monsters." "Gano'n parin 'yon. Imagine, you guys would go haunt someone with blood veins and eat them. Kung may pagkakataon, you guys would eat me, too."

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

The other one should go up while the other one should be buried on the underground. -презирать 📎Hope you love my gift🖤 ========= Out of nowhere may narinig kaming pagsabog. Sunod sunod nag wala ang mga estudyante sa kakasigaw. Agad kaming pumunta ni Hexton doon at naabutan namin ang sariwang dugo na nagkalat kung saan-saan. Gumulong ang ulo ng isang di kilala na babae patungo sa paa ko. There I saw the fading mark of the moon with a flower in it.

kuwento ng lalaki Sumulak ang matinding galit sa dibdib ni Kryzell. Sa lugar nila ay parang magkakamag-anak na sila kahit hindi naman sila magkakadugo. Ang ginawa ni Hilda ay isang malaking krimen na hindi niya kayang palampasin. "Kapag ako nabigyan ng pagkakataon na makatakas dito, isinusumpa kong pagbabayarin kita, Hilda, sa mga kasalanan na ginawa mo," anas ni Kryzell.

"Natural nagulat ako Gen. Baka mamaya tiyanak pala yan at mangagat." "Walang tiyanak rito. Walang aswang. Halimaw meron." Sagot nito. "Alam mo nakakapagtataka lang na alam niyo yung mga folk tales. Alam niyo ba ang gamit niyong salita eh tagalog? Di ba pwede naman korean, japanese, russian, italian... Bakit filipino at english?" Nagtatakang tanong ko. Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito.

Bumuntong hininga ito at pinatay ang stove saka humarap sa kanya. "Paano kung ayoko? Paano kung sabihin ko sayong dito na ako titira after all magasawa parin naman tayo kaya walang masama kung magsama tayo sa iisang bubong? Saka wala akong tutuluyan dito sa Manila ikaw lang ang kamag-anak ko dito." Seryoso ang mga tsokolate nitong mata na nakatitig sa kanya habang nagsasalita.