Novel & Cerita Tagalog Ghost Stories

“Pumasok ka na sa gate!” sigaw ko sa babae pero hindi nya yata ako narinig. Patuloy kong sinalag ang mga pag atake nila, hanggang isang malakas na hangin ang dumating, may bumulong sa akin na yumuko. Pagkayuko ko naman ay biglang humampas ang isang kulay dugo na bagay sa dalawang lalaki, tumilapon sila sa isang katawan ng greatwood at may bumagsak sa kanilang dalawa. Greatwoods.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Lumayas kana wala karin namang silbi dito Isang malakas na tulak ang ginawa sa kanya sa may pintuan at dahil dito ay agad itong nagsara at gumawa ng nakakabinging ingay. Auntie open the door please auntie paanu na ako nito? Subra akong nagmakaawa sa aking auntie na buksan ang pinto ngunit hanggang sa pakiusap lang ako dahil walang pinto na bumukas. Isang malakas na paghikbi na lamang ang nagawa ko dahil kahit anong gawin kung pakiusap ay hindi ni auntie binubuksan ang malaking pinto na nakaharang sa harap ko.

She is my classmate, at hindi lang dapat classmate ang ituring sa isang classmate. A white lady begin to emerge at my peripheral vision. Bakit may ganito dito? Sinabihan ko si Ulap na may paparating. Naalala ko tuloy 'yong mga kwento-kwento rito sa Grass na meron daw babaeng multong nakaputi na gumagala tuwing gabi but to see is to believe ika nga nila. Maybe this time, I will see that ghost, face to face. Well, ano gusto niya handshake? Kaya ko naman.

LEX ARTHUR One year before. "Dusk Fright features monstrosities of Filipino folklore, one of these is the Tiyanak, a class of limbo-bound, human-consuming, hell babies. And of course, the aswang, the flesh-eating creatures,” pagpapaliwanag ko. Buong pagmamalaki akong nakaharap sa ilang mga bisita namin dito sa conference hall. They were all sitting on the cushioned chair while I lounged on my carriage — I mean, my wheelchair.

pagkukuwento ko naman. “Was it a ghost?” tanong niya kaya nagkibit ako ng balikat. “Hindi namin alam. Pero medyo madilim sa garden no’n kasi gabi na, tapos poste lang sa labas ang liwanag at ang buwan. We saw a shadow or a silhouette of a man… kahit na ano pa iyon. We were both scared and crying that night, at imbes na i-comfort ay pinagalitan pa kami ni Dad,” pagkukuwento ko at muling tumawa.

'Di ko na tuloy alam kung saan kami patungo. Biglang pumasok sa isip ko si Mommy kaya bigla akong nakaramdam ng taranta. "Si Mommy! Si Mommy! Balikan natin siya! Kinuha siya ng mga terorista! Pakiusap, balikan natin siya—" Bakit ko nga ba Tinatagalog 'tong mga 'to? 'Di pala sila nakakaintindi ng Tagalog. "Calm down! I bet you're startled from the surprise attack the terrorist have caused," kalmadong ani ng babae sa'kin. Wala akong masabi dahil gulong-gulo pa ako sa mga pangyayari.

"Earth to Isha, girl anong nangyari sayo at tulala ka dyan?" tanong sa akin ni Megumi na kanina pa kumakaway sa harapan ko. "Napaisip lang ako dun sa kwento ni ma'am sa English about sa love story niyang nagumpisa sa kiss" sabi ko saka ako tumingin sa labas ng bintana at sakto pagtingin ko sa baba ay si Spencer agad ang nakita ko. Shocks! Bakit naman sa dinami dami ng makikita siya pa.

Kainis! "Pangatlo, Ssilacc. Ang Ssilacc ay ang lugar kung nasaan tayo. Mga purong bampira rin sila ngunit hindi nakapag-aral dahil sa kahirapan. Makikita mo ang kaibahan nila sa mga suot natin. Hindi nila kaya bumili ng damit kaya naman nagtitiis sila sa kakapiranggot na tela. Ngunit sa lahat ng bampira, sila ang mababait at 'yun ang aking obserbasyon. Kahit na mahirap ay nagagawa pa rin nilang tumulong sa iba. Hindi tulad ng mga Rialacande, iilan lamang ang iyong makikitang may mabubuting puso." "Tulad ko." Napatingin kaming lahat kay Monica.

PROLOGUE "Mama! Ayokong maiwan dito!" sigaw ko kay Mama habang lahat ng tao ay nagpa-panic na sa nangyayari. Ang bagay na hindi ko inaasahang magkakatotoo, Ay talagang mangyayari nga. Ang mga zombies ay nag-eexist.