Tagalog Knock Knock Jokes Novels & Stories

Mukha akong baliw katatawa rito pero natatawa talaga ako sa kanila. "Cat got your tongue?" "Hindi, nakalimutan ko kaseng, mahirap makipagtalo sa matalino pero nakagagago makipagtalo sa bobo," I was between my laugh when I said that in Tagalog. I rarely speaks my own language but today is different. One of them slap and grab my collar. It's a girl? I look at the girl player with my stoic face. I grinned at her. "Ano'ng problema mo?!" She shouted.

Nawawala yung mata niya, kasi naman napakasingkit nito! "Osige, paano sumaya?" sagot ko. "Mahalin mo ako." aniya at tumawa. Psh! "Biro lang eh. Eto, knock knock?" "Who's there?" pagpatol ko sa joke niya. Sana naman hindi 'to corny. "Nanay ni Wally." "Nanay ni Wally who?"

*knock* *knock* "Hime? May mali ba akong nagawa? Hime answer me! Meron bang masakit sayo?".nagaalalang tanong niya. "A-ahmn nakalimutan ko kase,meron pala ako ngayon".sagot ko nalang kahit wala naman talaga. "Okay maligo kana diyan,ako na ang bahala sa isusuot mo".sagot niya naman.

Nataranta niyang tanong. Matigas akong umiling. "W-Wala may naalala lang ako." "Sigurado ka? Baka mamaya sasabihin nilang pinaiyak kita?" Lalo akong humikbi kasi parehong-pareho sila magsalita. Iyong natural na lumalabas ang joke na di sinasadya. "N-Nicola, alam kung ikaw iyan. Bakit ka nagsisinungaling? Ano'ng ginawa ko at nagtatago ka?"

Bakit parang kasinungalingan lang ang lahat ng yun? "Joke lang yun grabe sa pag-irap ha? Kala mo may kilay. " litanya ni Tinay sa akin. "Kumusta pala si Kuya Marcus? Parang hindi ko na siya nakikita hinahatid ka." Usisa ni Cloe. Nagsimulang magtubig ang mga mata ko. "B-Break na kami…" Napasubsob ako sa bag ko na nakapatong sa aking kandungan.

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

"Natural nagulat ako Gen. Baka mamaya tiyanak pala yan at mangagat." "Walang tiyanak rito. Walang aswang. Halimaw meron." Sagot nito. "Alam mo nakakapagtataka lang na alam niyo yung mga folk tales. Alam niyo ba ang gamit niyong salita eh tagalog? Di ba pwede naman korean, japanese, russian, italian... Bakit filipino at english?" Nagtatakang tanong ko. Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito.

Hindi kaya uso ang joke kay Jolo ngayon? "Ah mali ba, teka ano pa ba ang pwede mong maitago dyan sa likuran mo. Ah alam ko na!" bulalas ko pa kasabay ng isang mabilis na pagpalakpak. Tila naexcite din naman si Jolo dahil lumitaw na ngayon ang mga ngipin sa sobrang pagkakalapad ng ngiti niya.

“What do you want again? Alam mo ang tahimik ng buong linggo ko dahil walang liah na nanggugulo sa akin.” Sumimangot siya at inirapan ako. “Whatever. Let’s go.” “Saan mo na naman ako dadalhin? Hindi ko natatandaan na may lakad tayo ngayon.” “You’ll see. Huwag ka nang maraming dada riyan old corn.” “Old corn?” Napataas ang kilay ko sa sinabi niya. “Matandang mais sa tagalog.” “Saan mo naman napulot ang tawag na iyan? You are disrespecting me.”

"Why you looking like that?" Pinatay ko na ang tawag. "Peke yung kasal natin." Nanlaki ang mata nya. "H-hindi, anong joke ba yan?" Pilit ang tawa nya. "Huwag mo akong gawing tanga Laureen!" "Tzaddi let me--" Hindi ko na sya pinatapos. "So, totoo nga?"