Novel & Cerita Tagalog Ng Cellphone

Bumuntong-hininga siya bago marahang nagtanong, “Ng what, Miss Santos?” “Ng... ano... cell phone?” Tawanan sa korte. Napakurap-kurap ako. Mali ba nasabi ko? “Miss Santos, you mean to say, binato ka ng cellphone, kaya ka humawak ng kaldero?” tanong ng judge, mukhang confused. “Yes, Your Honor! Kasi grabe sya, makasakit! Masakitan ako, as in! Murag gipatay ko ba!” Pinikit ko ang mata ko nang marinig kong bumuntong-hininga nang malakas si Attorney Caelius. “Miss Santos, Tagalog. Please.”

“Ah ganoon ba... anong gagawin ko sa calling card na ito-” “Kainin mo kung gusto mo. O kaya naman sabawan mo rin para mas masiyahan ka. Eh di syempre tatawagan ano pa ba? Ay teka may cellphone ka ba?” “Oh kita mo na? Ikaw itong baliw eh, pulubi ako at basurero tapos ine-expect mong may cellphone ako. Okay ka lang?” sarcastic na wika ng lalaki at tinitigan pa siya na animo’y siya na ang pinakatangang nakilala nito sa buong buhay.

Ani nong kasambahay namin, tinitigan ako ni Dad bago kinuha 'yong telepono. "Mag u-usap tayo mamaya!" Tanging sabi niya bago tinu-on ang buong atensyon sa tumatawag sakanya doon sa telepono. Nag buntong hininga muna ako bago umalis. *** "Hey dude bakit ngayon ka lang?" "Yeah right, you're 20 minutes late." "My Dad nags me again, he wants me to stop playing this game. Pareho lang sila ni Mommy." Sabi ko.

Alam kung pa'no siya huhulihin kaya wala na siyang nagawa at agad na lang na pinirmahan ang contrata nang hindi it binabasa o kahit tingnan man lang ang pirma ng asawa dahil sa inis. Kasabay ng pagbabalik niya ng papel ay ang pagbibigay naman nito sa kaniya ng isang cellphone na nasa kahon pa. Kilalang brand ito ng cellphone at ang pinaka-latest na model pa na umaabot ng kulang-kulang fifty thousand pesos!

O sadyang nagpapapansin lang ang lalaki sa kaniya? Hindi nga siya kinakausap ng lalaki tapos bibilihan siya? Kaya niya namang bumili ng mamahalin na cellphone, pero gagamitin niya ang pera na binigay sa kaniya ng nanay niya. Wala naman siyang ibang pera kung hindi iyon lang. "Shit!" malakas na mura ni Celina nang maalala niya ang simcard niya sa dati niyang cellphone.

May special notification ito kaya alam niya kaagad kung dadamputin ang cellphone o hindi. Mabilis niyang kinuha ang cellphone at nag-swipe pasagot sa tawag. “Hello, Mom?” [“Chlyrus Nolan, Chiles is crying nonstop. Could you please get home fast? I don't know what to do anymore. Kahit si Cyrus na tatay mo ay hindi mapatahan ang apo.”] Hinilot uli ni Chlyrus ang noo dahil parang nanakit uli iyon noong marinig ang sinabi nito.

"H-Huh? ano ito?" "That's yours" Abot niya sa akin at unti unti ko iyong tinanggap.Shit! Halos manginig ako nang sinilip ko ang loob. Naka box pa ang cellphone na Iphone.Ang saya ko! Mula pa noon pinangarap ko lang ito. Sa china phone okay na nga lang ako eh.

Parang ganoon din ang design ng phone, mas malaki lang ang kay Chusan Kang. Kaya hindi ko napigilang magtanong. “Ate?” Napatingin siya sa akin. “Bakit po?” “Itong cellphone ninyo,” turo ko sa phone niya. Inangat niya iyon. “O?” “Anong klase po iyan?” “Maple phone.” Parang may kumalabit agad sa isip ko. Maple phone pala ang brand na iyon. “Ate, may itatanong sana ako.” Kinapalan ko na ang mukha ko.

Yun pala ay kasinungalingan lang ang lahat? “Nasaan na ang cellphone mo!” “E-eto...” sambit ni Celeste habang kinukuha ito sa loob ng bulsa. “E-delete mo ang lahat ng pictures ko diyan. Kapag ginamit mo ’yan laban sa akin ay ipapakulong talaga kita. Huwag mong asahang maaawa ako sa’yo dahil sinira mo ang pangalan ko!”

turan niya. “Teka, ano nga palang cellphone number mo? Tanong ko sa kaniya saka ko inilabas ang phone ko at ibinigay sa kaniya upang doon niya itype ang kaniyang cellphone number. “Aba! Big time ka na talaga ah! Naka iphone ka pa!” puna niya sa cellphone ko. “Huh? A-Ano kaba? Imitation lang yan!” pagsisinungaling ko.