Novel & Cerita Tagalog Ng Cellphone

Pagkatapos ay mabilis niya ring ibinaba 'yong cellphone at pinatay ang tawag. Wala man lang hello at bye. At isa pa, hindi ba siya marunong mag-Tagalog? Kanina ko pa napapansin na puro English siya. Sumasakit na 'yong ulo ko at malapit nang dumugo itong ilong ko.

How can we fvcking call them kung walang dala ng cellphone ang lola niya at wala akong number ng tita niya? Number lang ni tita Liya ang nakasave sa phone ko. “Kung ganoon, sige… dala mo ba ang cellphone mo?” tanong ni Aileen sa kaniya. Umiling si Tobi. “Iniwan ko po tita. Pero dala ni tito Archi ang cellphone niya.” Nanlaki ang mata ko at kumabog ng mabilis ang puso ko sa sinabi ni Tobi. Fvcking heeeell yeah!

Mali ba ang kanyang hinala? "Posible bang bagong cellphone ito na nakuha niya pagkatapos niyang bumalik sa bansa?" Tumango ang lalaki. "Posible naman talaga iyon. Kung may pito o walong cellphone ang isang tao, wala namang makakapigil sa kanya! Ngunit ang masisiguro ko ay malinis ang laman ng dalawang cellphone na ito at wala silang anumang naging kontak sa cellphone ni Bunso!"

Kaagad din naman siyang tumango "Opo, Ate." sagot niya At ilang saglit lang, mabilis na akong bumalik ng kwarto. Sa pagpasok pa lang ng kwarto, una kong hinawakan ang bagong cellphone. Kaagad kong inopen iyun. Isinaksak ang simcard at ilang saglit lang, pwede nang gamitin

You reach your destination Agad na hininto ni Jiro ang kotse at tumingin sa dalaga, “lilinawin ko lang, mula ngayon ay hindi ka na pwedeng lumandi kahit kaninong lalaki.” “As if gagawin ko yan, tulad ng sabi ko hindi ako ganoong klaseng tao.” Sabi niya at lumabas na ng kotse at tuloy-tuloy na pumasok sa building kung nasaan ang room na bigay sa kaniya ng company. Sinundan lamang siya ng tingin ni Jiro, hindi pa nga nawawala sa paningin ng binata ang dalaga ay tumunog naman ng cellphone nito.

Nag-alala din kaya siya sa kalagayan ko? Isang buwan na ring nakapatay ang aking cellphone. Wala pa akong lakas na buksan iyon. Takot akong malaman at harapin ang katotohanan. Katotohanang kahit ilang linggo at araw na akong lumayo, wala pa rin siyang paki-alam sa akin. Katotohanang baka pinalitan na niya ako. Reyalidad na hindi naman talaga ako mahalaga sa kanya. Nandiyan pa ang mga kapatid ko. Nakarating na kaya sa kanila ang biglaang pag-alis ko?

Kung hindi ako nagkakamali, cellphone iyon. Hindi ako pamilyar sa mga bagong brand ng cellphone dahil hindi naman ako mahilig nga diyan. Saka bawal sa kumbento ang gadget lalo na sa kagaya ko. Maraming temptations diyan. “A-ano po ‘yan, Sir?” “That is a mobile phone.” Tumango na lang ako. “Para sa ‘yo ‘yan.” “Po? Bakit po?” “Kailangan mo ‘yan dahil maya’t maya ang tawag ko kapag alam kong nasa bahay sila.”

"Hanep ah bro, cellphone lang pala ang magic word. " "Te iphone ah."Malambing nitong ikinawit ang kamay sa braso ko. Ngumuso siako, pabiro kong pinilipit ito sa leeg. "Ang mahal nun bro, Cherry Mobile nalang." Sumimangot ito at nagpapalag. "Ate naman, cherry mobile na nga yung lumang cellphone ko." Tumatawang pinakawalan ko ito. "Basta ba ang grades eh wapak na wapak."

Biglang mura ni Michale habang nakatitig ito sa cellphone niya. "Tangina kayo! Mamatay kayoooo!" sigaw nito. Napalapit at napatingin kami sa celphone niya. Takte! Mobile legends. Sinapul namin siya nang tag-iisang batok kaya napakamot ito sa ulo sabay sabi ng cellphone niya na, "Defeat!"

AMERY HEART POV "Here, pangit! Heto na ang cellphone mo. Stop calling me gurang kung ayaw mong itapon ko ang pangit mong cellphone.." narinig kong wika ni Christopher kay Kat sabay abot nito ng cellphone sa dalaga. Napansin kong kaagad na napaismid si Kat at padabog nitong tinangap ang naturang cellphone.