Novel & Cerita Tagalog Numbers

"Sige, Dos! Pero ako muna ang magtatago at ikaw ang magbibilang ng hanggang tatlumpu, ha? Siguraduhin mong hindi mo ako madaling mahahanap!" "Tatlumpu?" Napakamot ako, oo nga pala medyo On English mode si Dos, minsan kung tagalog naman ay kaunti lang. "Thirty. Count 1-30, okay? "Okay! One... two... three..." mabilis na pikit nung bata sa kaniyang mga mata habang sumasandal sa may pader ng sala.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Kitang-kita ko ang kanyang pwet at ang kanyang kulubot na talong na nagkakawag habang tumatakbo. Pagkalabas niya sa silid ay agad akong nag-umpisa na parang totoong naglalaro kaming dalawa. "Tago-taguan, maliwanag ang buwan. Pagbilang ko ng sampu, dapat nakatago ka na, ha! Isa ... Dalawa... Tatlo... Apat... 5Lima.. Anim.. Pito... Walo... Siyam... Sampo!" sabay tingin ko sa aking spy cam kung saan ito nagtungo.

You reach your destination Agad na hininto ni Jiro ang kotse at tumingin sa dalaga, “lilinawin ko lang, mula ngayon ay hindi ka na pwedeng lumandi kahit kaninong lalaki.” “As if gagawin ko yan, tulad ng sabi ko hindi ako ganoong klaseng tao.” Sabi niya at lumabas na ng kotse at tuloy-tuloy na pumasok sa building kung nasaan ang room na bigay sa kaniya ng company. Sinundan lamang siya ng tingin ni Jiro, hindi pa nga nawawala sa paningin ng binata ang dalaga ay tumunog naman ng cellphone nito.

Ashley Napakalambot ng mga labi ni Gem, nag-aalab at naghahatid ng matinding ligaya. Segundo lang ang lumipas at nagawa nang makapasok ng dila niya sa loob ng bibig ko, meeting my tongue and playing with it, strolling inside as if looking for some secrets.

"Whoa...two hundred thousand by number 88." "Two hundred sixty thousand," sigaw naman ni number 123. "Two hundred eighty thousand," sigaw naman uli ni Annika. "Two hundred ninety thousand," inis na sabi ni number 123. "Three hundred thousand," galit na sigaw niya. "Half a million."

“Magkano ang ibabayad mo?” “Ten thousand,” saad niya dahilan para magtagpo ang dalawa kong kilay. Mapapagod ako sa pagpapanggap, pakikipaghalubilo, at pagtitiis sa ugali niya at ang ibibigay niya lang ay ten thousand? “Twenty-five thousand,” saad ko naman na ikinakunot ng kaniyang noo. Ang satisfying pala na makita siyang naiinis. Nakaganti rin sa wakas.

Napatingin siya sa kaniyang wrist watch. "Alas onse na pala! Kaya naman pala gutom na gutom na ang mga alaga ko sa tiyan!" Nagkuwenta siya sa isip niya. Mayamaya pa ay napatakip ang isa niyang kamay sa kaniyang bibig. "Nasa 2.5 Million na ang nagastos namin? My goodness!"

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

Palagi naman akong kinabahan kapag kaharap ko siya. “Dahil mabait ako ngayon. Sasabihin ko sa iyo ang utang ng nanay mo. Kung magkano lahat. Dahil atat kang malaman. Heto na, sasabihin ko na sa 'yo. Ang utang ng nanay mo sa akin, lahat ay 60,000 pesos. Narinig mo? 60, 000 pesos. Ang magiging sahudin mo naman example, ngayong tatlong oras ka ay 300 pesos. Isang daang peso kada oras. So, i-minus mo na 'yong 300 sa 60, 000 na utang sa akin ng nanay mo ngayon. Magkano ba? Hmmm, 59, 700. Tama ba ako?” nag-iisip na sabi nito habang binibilang.