Tagalog Numbers Novels & Stories

Sinundan ko agad ang sagot ko. "4 million." Sige akala mo, ha. Mas matalino ako sayo. Graduate kaya ako ng Valedictorian noong high school ako. "No stop—" Hindi na siya magkaintindihan kung anong dapat isagot. "5 million," I said "Okay deal. 5 million, with cars, expensive clothes, delicious foods, tuition fee, lahat ng gusto mo. Basta 5 million, the conversation is over," kunot noong wika niya habang madiin na magkalapat ang mga ngipin.

"Anong gaga--" "Bibilang ako. After five seconds ihahagis mo yan sa kaliwa mo. Naiintindihan mo?" "Bakit b--" "Five." "Hoy. Galand, ano bang--" "Four." bulong niya. "Three." "G-Galand. Ano ba? Bakit ko ito babasa--" "Two." "H-Hey. H-Hindi ko gagawin y--" "One! Ngayon na!"

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

sagot niya sa akin. Napayuko naman ako at napatingin sa paa ko dahil nakatapak lang ako. "Yeah, sure! I'll just wear my sandals first," sabi ko sa kaniya. Kinuha ko ang sling bag ko bago ako tuluyang lumabas sa hotel room. Naabutan ko namang nakapamulsa si Angelo sa labas habang naghihintay sa akin doon. Kagaya nga nang sabi ni Angelo ay apat pa lang kaming gising. Eight kaming magkakasama, so basically tulog pa ang apat.

Mabuti na lang may contact number siya ni Ugi kaya hindi ako mahihirapang katagpuin 'to. Nasa 10th slides pa lang kami. Medyo sumasakit na ulo ko dahil may formula na siyang pinapakita. I'm not really good in Math. Puwede bang mag-hire na lang ako ng spokesperson ko? 'Yong parang sa Presidente lang may taga pag-salita. "Onalisa nakikinig ka ba?"

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

Limampu’t pito. Limampu’t walo. Limampu’t siyam . . . Hanggang sa napalitan ng dalawang sero ang mga numero at pagiging lima ng numerong ‘apat’. Alingawngaw ng nakagigising na tunog ang kaagad na napalitan ng katahimikan nang nakatagpo ng kanyang palad ang pindutan niyon. Alas singko na. Kanyang inalis ang kumot mula sa pagkakatakip sa kanya.

“ He shrugged.Hindi pa rin maintindihan ni Tom ang nangyayari. “ Masyado kang mayabang. Mas mataas ang katayuan ni Oscar kaysa sa iyo, at hindi mo siya makokontrol. “ Nakagat niya ang labi habang mabilis na nag-iisip, at pagkatapos ay nag-dial siya ng isa pang numero. “ Alice," bulong niya. “ Kakausapin ko siya, at tutulungan niya ako. Maghintay ka at tingnan. “

"Why? I want to have a baby with you. Our babies. Our little angels." "Ilan ba gusto mo?" "Ilan ba kaya mong iluwal? Kahit isang dosena kaya kong itanim sayo." "Seryoso? Mahirap mag alaga ng maraming anak." "The more the merrier love." "Tumahimik ka diyan." natatawa kong pagpapatigil ito. Kung makapag sabi ng isang dosena, parang isang luwalan lang sakanya ah.

CHAPTER THREE NANGGALING sa isang mahirap na pamilya si Dhalia Uson, isang tagpi-tagping bahay lamang ang pinagtiya-tiyagaan nilang pagbahayan. Anim silang magkapatid, pangatlo siya. Malapit pa sila sa ilog kung saan nilulutangan ng mga b****a at kapag umuulan ay nangangalingasaw ang mabahong amoy na may kasama pang dumi ng tao.