Tagalog Panalangin Sa Umaga Novels & Stories

tugon ni Jay na may bahid na kilig. Nang marinig ni Lorenzo ang pagtugon ni Jay ay napangiti siya. “Susunduin kita ng alas onse ng umaga, bye,” saad ni Lorenzo kay Jay at napangiti. “Sige, bye darling,” tugon ni Jay at nag-ibaba na niya ang tawag ay nagpagulong-gulong siya sa kanyang kama dahil sa kilig. Para bang unang beses siya inaya ng taong mahal niya.

Bandang huli ay napapayag ko rin ito. "Good morning hon!" Masuyong bati ko kay Thana ng makita kong pababa na ito ng hagdan. Kaagad ko siyang nilapitan upang alalayan subalit bigla na naman akong nasupalpal sa mga linyahan niya.

Tatlong tuhog lang ang hawak namin ni Ena sa kamay samantalang halos magsa-sampu ata ang kaniya. Pinagmasdan ko ang papalubog na araw na tinatakpan ang kalahati ng puno. Pellucid orange and sullen blues were creating silent havoc in the horizon as if the Gods cannot decide whether it should've rain or not. Nang umaalon na ang malakas na hangin at sinasayaw ang mga puno, doon ko naisip na baka natatalo na ang kabila. "Isay! Mabuti naman at maaga ka nang nakauwi ngayon."

He chuckled when he saw my state. "Between dark and red, hear me 'O shadows of death. Become one with the rain, be one with the sea, be one with the sky, Erebus." Biglang kumulog ang langit at nagsimulang lumakas ang alon ng dagat. Ang pababa na araw ay natakpan ng dilim kasabay nito ay pagbuhos ng malakas na ulan at pagsisimula ng kidlat.

sa panahon ngayon? Doesn't make sense right? Para bang ang lahat ng ito ay isang malaking kathang isip lamang. Parang ang hirap paniwalaan lahat. Nababaliw na ata ako, na pati si Daddy ay parang naiisip kong malaki ang pagkakatulad kay Hans na bahagi rin ng mga panaginip ko. Pero imposibleng maging kathang isip lang ito dahil hawak ko ang mga sulat niya at pati na rin mismo siya sa puso at alaala ko. Alam ko na balang araw mahahanap ko siya at makakabalik ulit ako sa tabi niya. Babalik ako kapag pumatak ang ulan sa lupa gaya ng dati. ***

Grabe, hindi ko alam kung paano niya nalalaman ang mga bagay na hindi ko naman sinasabi nang direkta sa kan'ya. Una naming pinuntahan 'yung overlooking spots kung saan tanaw 'yung Taal. Mahangin, malamig, at sobrang ganda ng langit. Habang magkatabi kaming nakasandal sa railings, tahimik lang kaming nakatingin sa view. “Minsan,” mahina kong sabi, “kapag gusto kong mawala saglit sa mundo, naiisip kong pumunta rito.”

Tahimik at nasisikatan ng araw ang sala dahil nakahawi ang makakapal na kurtina ng malaking bintana ng bahay. Narinig ko ang pagtikhim niya sa aking likuran. “My pantry was fully stocked now. Kumain ka muna bago umalis dahil alam kong nagugutom ka na.” Bago ba talaga umalis o bago mo ako patayin? I thought sarcastically.

Sumunod na ako sa kaniya at nakita ko si lola na humihigop ng gatas, “Apo! Bakit ka sumisigaw kanina?” “Dahil sa kakayahan niya, hindi niya pa ito kontrolado.” Lolo said, “Hmm, ngayon ko lang nalaman na may isa sa ating hindi makontrol ang kapangyarihan niya. Natatangi ka, apo.” Umupo ako sa tabi ni lola, “Pasensya na ho, nagambala ko ang umaga ninyo. Common na po sa ‘kin ‘to tuwing umaga.”

​ANG PAGBABALIK SA MAYNILA ​Sa Earth, ang mga tao ay nakatingin sa langit. Ang gabi sa Maynila ay biglang naging kasingliwanag ng tanghali. Isang bulalakaw na kulay asul at ginto ang bumabagsak mula sa ulap. ​"Nandito na sila," bulong ng mga tao sa Luneta habang nakatingin sa pabagsak na Black Phoenix.