Take Any Chance Mga Nobela at Kwento

Bago ako nag decide na umuwi that day kasama si Chance. I wished everything would be fine. I'm always praying for that, and hoping that god will grace me.

Hindi ko na pinatapos ang pagsasalita niya at nagsalita kaagad ako. "Apology Accepted." Sabi ko. "Really?" Hindi makapaniwalang aniya. Tumango ako. "What else?" Tanong ko ulit. God! Ang sakit na nang paa ko! Andami pa niyang daldal! "Chance." Diretsong sabi niya. Napataas ang kilay ko. Chance? For what? "Chance? For what?" Ako. "Chance Aia. Please. I will do everything Aia." Sabi niya.

Kundi isang bagay na mas simple… At mas totoo. “Isa pa,” biglang sabi ni Adrian. Napakunot ang noo ni Althea. “Ano?” “Chance.” Napangiti siya. “Makapal ka.” “Persistent.” Napailing siya. Pero hindi niya itinanggi. Sa halip… Lumapit siya ulit. “At huwag mong sayangin,” sabi niya. “Hindi ko gagawin.”

Though she found it very tempting. “Why, Zariyah? I’m giving you a chance to be with him. If you turn this down, there won’t be next time.” Nakagat niya ang labi. Ang sabi ng puso niya ay tanggapin ang alok nito pero ang isip naman niya ay labis ang pagkontra.

Ani ni Chance, “Maghanap tayo ng bahay sa malayong lugar kung saan tayo mamumuhay ng ordinaryo.” “Oo. Salamat, Chance. Siya nga pala, huminto ka sa kanto sa harap. Gusto ko maglakad-lakad.” “Kung gayon, hindi na kita sasamahan. Kailangan ko pa bumalik para tumanggap ng utos mula kay Eldest Young Master Hill,” Nahihirapan na sinabi ni Chance. “Alam ko. Bilisan mo na, huwag ka mahuli.” Naghagis ito ng halik.

“Oo na, naroon na tayo pero Glyzel naman! Hindi ka na bata. Alam mo rin na iba na ang panahon ngayon. Delikado na ang lahat. Wala ng ligtas.” Hindi ako nangatwiran para banggain ang point ng kaibigan. Tama naman siya. Kung nag-check lang ako, hindi sana ako nasasaktan ngayon. Hindi ko dinadanas ang unexpected meet up sa mother ni Niccolo na hindi ko napaghandaan. Hindi ko sana na-experience masabihan na layuan siya.