Take Me Home Tonight Novels & Stories

--- Pagdating namin sa bahay, agad akong bumaba. Ito ang bahay na binili namin ni Adrian para sa future naming dalawa. Nauna akong pumasok. Hindi pa ako nakakahakbang nang tuluyan sa loob nang maramdaman ko ang kamay niya sa kamay ko. “Wait.” Napalingon ako. “What?” He stepped closer. “Nothing.” “Then why did you stop me?” “Because I wanted to.” Napapikit ako sandali at napailing.

Naroon pa rin sa labi niya iyong mapaglarong ngiti na para bang may nais ipakahulugan. Tumangu-tango na lang ako. Hindi ko na alam kung ano ang isasagot, saka iyong pagkakangiti niya sa akin, hindi ko maintindihan kung bakit ganoon. Tinanong ko lang naman siya kung sumisisid siya. So, baby take me home Come on and take me home Don't take me baby for a one night stand Just love me baby Love me all you can... Ibang kanta na iyong tumutugtog, hindi ko rin alam kung anong kanta iyon. Pero parang iisa lang ang tema mula doon sa una.

tawag ni Blake, bahagyang yumuko upang makuha ang atensyon niya. “Yes?” sagot ni Allie, nakatingin sa kanya. “Happy New Year,” sabi ni Blake, sabay halik sa kanyang noo. Ramdam ni Allie ang init ng halik ni Blake, at sa sandaling iyon, tila huminto ang mundo. “Happy New Year,” sagot niya, sabay ngiti. Kinabukasan, nagpasya si Blake na dalhin si Allie sa isang mas tahimik na lugar—isang rest house na pagmamay-ari ng pamilya niya sa tabi ng isang lawa.

Ang mukha na minsang sumagi sa isip ko at gumising sa natutulog kong kuryosidad, kuryosidad sa pagkatao ko at kung sino ako. Lumawak ang ngiti nito at muling hinaplos ang pisngi ko. "You're finally home. Ace."

At maaayos na nakalagay doon ang mga alak, mukhang mamahalin lahat ng alak. Kumuha ako ng isang Brandy balak kong dalhin doon sa kuwarto, iinumin ko yun para makatulog agad dahil alam kong mahihirapan ako mamaya makatulog. Maganda na tulog lagi marami palang alak.

They should both know the word acceptance. "Hatid na kita?" Offer ni Sir Autumn. It's already ten in the evening, uwian na namin. Umiling naman ako sa kaniya. "Hindi na po, magc-commute nalang po ako." Sagot ko rito. He purse his lips pero maya maya ay ngumiti siya sa akin. "Okay, take care Tuesday. Ingat sa pag-uwi." Sabi nito at tumingin sa taxi na paparating.

"Why don't we just sit and-" "Damn it! Fine! Fine!" Naikumpas ni Estacie ang mga kamay dahil sa frustrations. "I'll try to accept that reason of yours. Okay?! Pero please lang, bigyan mo ako ng panahon na mapag-isa after today. So take me home!" "If you promise me that you'll never avoid me, I'll take you home." Sagot ni Eckiever.

Aware akong malapit ko na ma reach ang aking alcohol limitation kaya hindi na muli ako umorder. Tiningnan ko agad ang caller ID nang mag ring ang aking cellphone. Ate Hannah. I took a deep breath and accept the call kahit alam kong hindi kami magkakarinigan. Hindi ko pa man naririnig ang kaniyang boses ay kusang naputol ang linya. Maybe it is really time for me to go home kaya tumayo na ako at nagsumikap magpakad ng maayos palabas ng club.

Oh I, I never saw it coming 🎶 Oh, oh, I need an ending 🎶 So why can't you stay just long enough to 🎶 explain? 🎶 Take your time 🎶 Take my time 🎶 Take these chances to turn it around 🎶 Just take these chances, we'll make it 🎶 somehow 🎶 And take these chances to turn it around 🎶 Just turn it around 🎶 And oh, how could you do it? 🎶 Oh I, I never saw it coming 🎶

Naramdaman niyang unti-unting lumuwag ang pagkakayakap nito sa kanya, bumitiw ito saka buong suyo siyang tinitigan. Pinahid pa nito ang basa niyang pisngi bago nito inilapit ang mukha sa kanya. Muli siyang napapikit ng maramdaman ang mga labi nito na masuyong hinalikan ang kanyang noo. "Let's go home.." bulong nito pagkatapos. Home.. Ang sarap sa pakiramdam ang marinig ang salitang iyon. Ngumiti siya saka marahan na tumango.